Cameron Howieson

Cameron Howieson
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Cameron Drew Neru Howieson

Data i miejsce urodzenia

22 grudnia 1994
Dunedin

Wzrost

177 cm[1]

Pozycja

pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Auckland FC

Kariera juniorska
Lata Klub
2008–2010 Mosgiel AFC
2010–2011 Asia–Pacific Football Academy
2011–2012 Burnley
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2012–2015 Burnley 2 (0)
2013 → Doncaster Rovers (wyp.) 0 (0)
2015–2016 St. Mirren 15 (1)
2016–2017 Team Wellington 9 (1)
2017–2024 Auckland City 191 (42)
2024– Auckland FC 0 (0)
W sumie: 217 (44)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2011  Nowa Zelandia U-17 7 (2)
2013  Nowa Zelandia U-20 8 (2)
2012  Nowa Zelandia U-23 6 (0)
2012–  Nowa Zelandia 16 (0)
W sumie: 37 (4)
  1. ↑ Aktualne na: 14 czerwca 2024. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 14 czerwca 2024.

Cameron Drew Neru Howieson (ur. 22 grudnia 1994 w Blenheim) – nowozelandzki piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Zawodnik klubu Auckland FC oraz reprezentacji Nowej Zelandii.

Kariera klubowa

Howieson rozpoczął swoją karierę w Mosgiel AFC, kiedy uczęszczał przez dwa lata do Wyższej Szkoły dla chłopców w Otago. Przed wyjazdem do Asia-Pacific Football Academy w 2010 roku został zauważony przez skauta piłkarskiego Grahama McManna[2] byłego trenera drużyny U-16 w Burnley. Podczas gry w U-14 South Island Cup w Timaru McMann nadal śledził jego postępy w APFA, gdzie niegdyś pracował jako skaut. McMann skontaktował się ze swoim pracodawcą w Burnley, który zgodził się przyjąć Howiesona na tygodniowe testy w kwietniu 2011 roku. Zrobił on niesamowite wrażenie na sztabie szkoleniowym klubu, kiedy strzelił dwie bramki przeciwko Carlisle United[2]. W kwietniu 2012 zadebiutował w pierwszym zespole tego klubu w meczu z Birmingham City[3], stając się najmłodszym Nowozelandczykiem, który wystąpił w English Football League[4].

Burnley

Howieson udał się na dwuletnie stypendium do Burnley w lipcu 2011 roku, po imponujących wynikach testów. Swoją pierwszą bramkę dla drużyny młodzieżowej strzelił w listopadzie 2011 roku, w spotkaniu z Preston North End wygranym przez Burnley 6-1[5]. O Howiesonie zrobiło się głośno, kiedy strzelił dwa gole w FA Youth Cup podczas meczu ćwierćfinałowego z Fulham w lutym 2012 roku, przyczyniając się tym samym do historycznego awansu do półfinału po raz pierwszy od 1978 roku. Jego występy w FA Youth Cup wywołały zainteresowanie ze strony Newcastle i Liverpoolu w marcu 2012 roku[6]. W dniu 29 marca 2012 r. Howieson podpisał zawodowy dwuipółletni kontrakt z Burnley, utrzymujący go w klubie do czerwca 2014 roku[7]. W dniu 3 kwietnia, Howieson zadebiutował w pierwszym zespole Burnley podczas przegranego meczu 3:1 z Birmingham City w Football League Championship, zastępując Josha McQuoida w 84 minucie spotkania. 21 lutego 2013 został wypożyczony do Doncaster Rovers grającego w League One[8].

Dalsza część kariery

Po odejściu z Burnley w 2015 roku[9] podpisał roczny kontrakt ze szkockim St. Mirren[10][11]. 7 sierpnia 2015 zdobył bramkę w ligowym debiucie, w przegranym 1:3 meczu z Rangers[12]. W 2016 wrócił do Nowej Zelandii, gdzie został zawodnikiem Team Wellington[13], a w styczniu 2017 przeszedł do Auckland City[14], w którego barwach rozegrał 192 mecze i strzelił 42 gole[15]. W 2023 zdobył zwycięską bramkę w dogrywce finału Ligi Mistrzów OFC z Suva FC i został wybrany najlepszym piłkarzem turnieju. W 2024 jako kapitan poprowadził do kolejnego triumfu w Lidze Mistrzów OFC, a w tym samym roku otrzymał nagrodę Men’s Domestic Player of the Year w plebiscycie New Zealand Football Awards.

30 maja 2024 został ogłoszony jednym z pierwszych piłkarzy nowo utworzonego Auckland FC[16]. W sezonie 2024/2025 zdobył z tym klubem Premiers Plate. Auckland FC zostało tym samym pierwszą nowozelandzką drużyną, która wywalczyła trofeum w rozgrywkach A-League.

Kariera reprezentacyjna

W 2011 roku zdobył z reprezentacją Nowej Zelandii U-17 mistrzostwo Oceanii, strzelając gola w finale z Tahiti[17]. Następnie znalazł się w drużynie U-17 na Mistrzostwa Świata U-17, zakończone przez Nową Zelandię na 1/8 finału. W pierwszej reprezentacji Nowej Zelandii zadebiutował 24 maja 2012 roku w zremisowanym 2:2 towarzyskim pojedynku z Salwadorem. W 2013 został powołany do kadry Nowej Zelandii U-20 na mistrzostwa świata w Turcji.

W tym samym roku został powołany do kadry na Puchar Narodów Oceanii. Zagrał na nim jednak tylko w wygranym 4:3 meczu o 3. miejsce z Wyspami Salomona.

Howieson znalazł się w zespole Nowej Zelandii U-23 na Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012[18]. Został powołany na Puchar Narodów Oceanii 2024, a w finale tego turnieju zdobył swoją pierwszą bramkę w seniorskiej reprezentacji; Nowa Zelandia pokonała Vanuatu 3:0 i zdobyła tytuł[19].

Przypisy

  1. ↑ Profil piłkarza na oficjalnej stronie Burnley F.C.
  2. 1 2 Stuff [online], www.stuff.co.nz [dostęp 2026-03-13].
  3. ↑ Burnley 1-3 Birmingham, „BBC Sport”, 2 kwietnia 2012 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  4. ↑ Howieson signs for Championship side [online], Oceania Football Confederation, 21 lipca 2011 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  5. ↑ Burnley | Team | Youth | Youth | Youth Team Fixtures and Results 2011/12 [online], www.burnleyfootballclub.com [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-23].
  6. ↑ Stuff [online], www.stuff.co.nz [dostęp 2026-03-13].
  7. ↑ Footymad Limited, Conlan and Howieson become Clarets' professionals - Burnley FC - Clarets Mad [online], www.clarets-mad.co.uk [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-31].
  8. ↑ Rovers Capture Claret Howieson [online], www.doncasterroversfc.co.uk [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-09] (ang.).
  9. ↑ Burnley starlets offered new deals [online], www.burnleyexpress.net [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-16] (ang.).
  10. ↑ St Mirren Football Club | New Signing: Cameron Howieson [online], www.saintmirren.net [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-24] (ang.).
  11. ↑ Kiwi midfielder Cameron Howieson insists it is club before country at St Mirren [online], The Herald, 24 lipca 2015 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  12. ↑ David McCarthy, Read David McCarthy's on the whistle report: Rangers 3 St Mirren 1 [online], Daily Record, 7 sierpnia 2015 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  13. ↑ Stuff [online], www.stuff.co.nz [dostęp 2026-03-13].
  14. ↑ n, Cameron Howieson [online], Auckland City FC, 15 stycznia 2017 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  15. ↑ n, Howieson bids farewell in Dom Road Derby [online], Auckland City FC, 9 czerwca 2024 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  16. ↑ n, Auckland FC unveil first signings ahead of debut season [online], Auckland, 29 maja 2024 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  17. ↑ OFC U-17 Championship 2011 [online], Oceania Football Confederation [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  18. ↑ Burnley | News | Latest Headlines | Latest Headlines | Olympic Call-Up For Cammie [online], www.burnleyfootballclub.com [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-23].
  19. ↑ n, All Whites call-up for Howieson [online], Auckland City FC, 8 marca 2023 [dostęp 2026-03-13] (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.