Can't Feel My Face

Can't Feel My Face – utwór kanadyjskiego piosenkarza i autora tekstów The Weeknda, pochodzący z jego drugiego albumu studyjnego Beauty Behind the Madness (2015). Piosenka została wydana 8 czerwca 2015 roku jako trzeci singiel promujący ten album. Została napisana przez Maxa Martina, Petera Svenssona, Alego Payami, Savana Kotechę oraz The Weeknda, a za produkcję odpowiadali Martin i Payami.

Krytycy chwalili „Can't Feel My Face”, porównując brzmienie utworu do twórczości Michaela Jacksona; magazyn Rolling Stone uznał go za najlepszą piosenkę 2015 roku^[1]. Utwór otrzymał również dwie nominacje do nagród Grammy w kategoriach: Nagranie Roku oraz Najlepszy Popowy Występ Solowy^[2]. Piosenka odniosła sukces komercyjny, docierając do pierwszego miejsca zarówno na amerykańskiej liście Billboard Hot 100^[3], jak i Canadian Hot 100^[4], oraz otrzymała diamentowy certyfikat od Recording Industry Association of America (RIAA) za sprzedaż ponad dziesięciu milionów egzemplarzy w tym kraju^[5].

Poza tym, „Can't Feel My Face” zajęło pierwsze miejsca list przebojów w Meksyku, Nowej Zelandii, Danii, Irlandii i RPA, a także znalazło się w pierwszej dziesiątce w innych krajach, takich jak Australia, Holandia, Norwegia i Wielka Brytania.

„Can't Feel My Face” wyciekło do sieci pod koniec maja 2015 roku^[6]. Utwór został oficjalnie wydany 8 czerwca 2015 roku, tuż po występie The Weeknda na konferencji Apple Worldwide Developers Conference, który odbył się tego samego dnia^[7].

Piosenka jest skomponowana w tonacji a-moll, a jej tempo wynosi 108 uderzeń na minutę. Skala głosu artysty rozciąga się od E₃ do E₅^[8]. Wiele źródeł interpretuje tekst utworu jako metaforę zażywania kokainy, o czym wspomniał sam The Weeknd w utworze „Reminder”: „I just won a new award for a kids show, Talking 'bout a face numbing off a bag of blow” (pol. Właśnie zdobyłem nagrodę w programie dla dzieci, śpiewając o twarzy drętwiejącej po woreczku kokainy)^[9][10][11]. Pod względem muzycznym Alice Vincent z The Daily Telegraph określiła utwór jako „przesiąkniętą syntezatorami, optymistyczną piosenkę pop”^[10], natomiast Andy Kellman z serwisu AllMusic opisał go jako „elegancki kawałek disco-funku w stylu retro-modern”^[12].

Towarzyszący utworowi teledysk w reżyserii Granta Singera został opublikowany 29 lipca 2015 roku w serwisie Apple Music. Do 2026 roku wideo zgromadziło ponad miliard wyświetleń w serwisie YouTube^[13], stając się trzecim najczęściej oglądanym teledyskiem The Weeknda, zaraz po „The Hills” i „Starboy”^[14]. Klip zaczyna się od występu artysty w barze przed niewzruszoną publicznością – wyjątek stanowi kobieta, w której piosenkarz jest zakochany (grana przez Chanel Iman)^[13]. Sytuacja zmienia się, gdy pojawia się mężczyzna (grany przez Ricka Wildera, który wystąpił również w klipie do „The Hills”) i podpala wokalistę^[15]. Wtedy cały tłum, włącznie z ukochaną, wstaje i zaczyna tańczyć. Teledysk kończy się sceną, w której The Weeknd wybiega z baru, wciąż płonąc.

Recenzent magazynu Time, Nolan Feeney, napisał, że The Weeknd „skupia na sobie całą uwagę, dając (dosłownie) wybuchowy występ”^[16]. Jon Blistein z Rolling Stone uznał wideo za „proste, ale porywające”^[17], natomiast Slava Pastuk z Noisey określił je jako „nieco kiczowate, ale dziwnie świetne”^[18]. Brian Mansfield z USA Today napisał: „Podobnie jak jego poprzedni teledysk do »The Hills«, jest to momentami niepokojący klip, pełen ognia i chaosu”^[19]. Jason Lipshutz z Billboardu uznał, że wideo to „z pewnością dźwiękowy hołd dla MJ-a, a widok The Weeknda paradującego w płomieniach jest niesamowitym zbiegiem okoliczności”^[20]. Podobnie Michelle Geslani z Consequence of Sound zauważyła: „Abel Tesfaye pokazuje kilka tanecznych ruchów – bez wątpienia ponownie nawiązując do Michaela Jacksona”^[21]. Eric Diep z BET również opisał teledysk jako „hołd dla Michaela Jacksona”, zwracając uwagę na podobieństwa w wokalu i choreografii^[22].

Alternatywna wersja teledysku została wydana 2 września 2021 roku^[23][24].

6 listopada 2015 roku Martin Garrix wydał remiks tego utworu nakładem wytwórni XO, trwający 4 minuty i 12 sekund^[25]. Remiks ten znalazł się na japońskiej edycji albumu Beauty Behind the Madness^[26].