Caspar Weinberger

Caspar Weinberger

Caspar Weinberger (ok. 1983)
Pełne imię i nazwisko	Caspar Willard Weinberger
Data i miejsce urodzenia	18 sierpnia 1917 San Francisco
Data i miejsce śmierci	28 marca 2006 Bangor
Sekretarz ds. zdrowia, edukacji i opieki socjalnej
Okres	od 1973 do 1975
Poprzednik	Elliot Richardson
Następca	Forrest Mathews
15. Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych
Okres	od 1981 do 1987
Poprzednik	Harold Brown
Następca	Frank Carlucci
Odznaczenia

Caspar Willard Weinberger (ur. 18 sierpnia 1917 w San Francisco, zm. 28 marca 2006 w Bangor) – amerykański polityk, sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych w administracji prezydenta Ronalda Reagana w latach 1981–1987. Znany ze swojej aktywności nad programem Inicjatywy Obrony Strategicznej (popularnie zwanym Programem Star Wars) oraz z afery Iran-Contras.

Jego rodzice Herman Weinberger i Cerise Carpenter Hampson byli emigrantami z Anglii. Dziadek ze strony ojca, Nathan Weinberger, był czeskim Żydem^[1].

Caspar Weinberger był absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Harvarda. W czasie II wojny światowej służył w piechocie, po czym pracował w wywiadzie wojskowym, za co otrzymał najwyższe odznaczenia państwowe od rządów Stanów Zjednoczonych Ameryki i Wielkiej Brytanii: Prezydencki Medal Wolności^[2] i Order Imperium Brytyjskiego^[3].

W 1952 został deputowanym do Zgromadzenia Stanowego Kalifornii, ponownie został wybrany w 1954 i 1956. W 1962 został wybrany przewodniczącym Partii Republikańskiej w stanie Kalifornia. W 1967 ówczesny gubernator Kalifornii Ronald Reagan mianował go przewodniczącym Kalifornijskiej Komisji Organizacji Rządowej i Ekonomicznej, a w 1968 stanowym dyrektorem ds. finansów. W styczniu 1970 Weinberger przeniósł się do Waszyngtonu, aby objąć stanowisko przewodniczącego Federalnej Komisji Handlu, jednocześnie sprawując stanowisko wicedyrektora (1970–1972) i dyrektora (1972–1973) Biura ds. Zarządzania i Budżetu oraz sekretarza ds. zdrowia, edukacji i spraw socjalnych (1973–1975). W 1981 został mianowany przez prezydenta Reagana sekretarzem obrony, funkcję sprawował do 1987, kiedy zmuszony został do ustąpienia na skutek zamieszania w tzw. aferę Iran-Contras (został później ułaskawiony przez Busha seniora). Po 1987 roku wycofał się z życia politycznego. W latach 2001–2006 pracował jako prezes domu prasowego wydającego czasopismo ekonomiczne „Forbes”. Zmarł w szpitalu w Bangor w stanie Maine^[4].