Catherine Connolly

Catherine Connolly

Caitríona Máirtíona Áine Ní Chonghaile

Catherine Connolly (2025)
Pełne imię i nazwisko	Catherine Martina Ann Connolly
Data i miejsce urodzenia	12 lipca 1957 Galway
Prezydent Irlandii
Okres	od 11 listopada 2025
Poprzednik	Michael D. Higgins

Catherine Martina Ann Connolly, irl. Caitríona Máirtíona Áine Ní Chonghaile (ur. 12 lipca 1957^[1] w Galway^[2]) – irlandzka polityk i prawniczka, w latach 2016–2025 deputowana, od 2025 prezydent Irlandii.

Urodziła się w rodzinie wielodzietnej (jako jedno z czternaściorga dzieci^[3]). Gdy miała dziewięć lat, zmarła jej matka^[3]. Ojciec pracował w lokalnej stoczni^[3]. W 1981 uzyskała magisterium z psychologii klinicznej na University of Leeds, a w 1989 ukończyła studia prawnicze na NUI Galway. Pracowała jako psycholog kliniczny, w 1991 uzyskała uprawnienia barristera, podjęła praktykę w tym zawodzie^[2].

Przez pewien czas była związana z Partią Pracy. W 1999 została wybrana na radną miejską w Galway, utrzymywała mandat w kolejnych wyborach^[4]. W latach 2004–2005 sprawowała funkcję burmistrza tego miasta^[5]. W 2007 i 2011 bezskutecznie kandydowała jako niezależna do Dáil Éireann. Mandat posłanki do tej izby uzyskała w 2016^[4]. Z powodzeniem ubiegała się o reelekcję w wyborach w 2020 i 2024, wchodząc w skład niższej izby Oireachtas 33. oraz 34. kadencji^[4]. W 33. kadencji zajmowała stanowisko wiceprzewodniczącej Dáil Éireann^[5].

W 2025 została niezależną kandydatką w wyborach prezydenckich; wsparły ją wówczas ugrupowania lewicowe (w tym Partia Pracy i Socjaldemokraci)^[5]. 24 października otrzymała 63,36% głosów w pierwszej turze liczenia głosów, wygrywając tym samym wybory^[6]. Urząd prezydenta objęła 11 listopada 2025^[7].

W 1992 jej mężem został Brian McEnery; ma dwoje dzieci^[1].

Polityk o poglądach lewicowych, określana jako socjalistka^[8]. Zadeklarowana zwolenniczka irlandzkiej neutralności^[9], określiła się jako pacyfistka^[10].

Krytykowała NATO, podejście tej organizacji do Rosji opisała jako podżegające do wojny^[11]. Prezentowała też krytyczne stanowisko wobec Unii Europejskiej, sprzeciwiając się m.in. wzmacnianiu jej potencjału militarnego^[12][13]. Wątpliwości wywoływała jej wizyta w 2018 na terenach Syrii kontrolowanych przez Baszszara al-Asada^[9]. Krytyczka państwa Izrael w jego konflikcie z Palestyńczykami^[9]; działania Izraela określiła jako ludobójstwo^[3] finansowane z funduszy amerykańskich^[8]. Opowiedziała się jednocześnie za uznaniem praw Hamasu do odgrywania roli w przyszłym państwie palestyńskim^[8].

Zwolenniczka legalnej aborcji oraz małżeństw osób tej samej płci^[13].