Giorgia Meloni

Giorgia Meloni

Giorgia Meloni (2025)
Data i miejsce urodzenia	15 stycznia 1977 Rzym
Premier Włoch
Okres	od 22 października 2022
Przynależność polityczna	Bracia Włosi
Poprzednik	Mario Draghi
Minister ds. młodzieży Włoch
Okres	od 8 maja 2008 do 16 listopada 2011
Przynależność polityczna	Lud Wolności
Poprzednik	Giovanna Melandri
Odznaczenia

Giorgia Meloni (ur. 15 stycznia 1977 w Rzymie) – włoska polityk, parlamentarzystka, minister do spraw młodzieży (2008–2011), współzałożycielka i liderka partii Bracia Włosi (FdI), w latach 2020–2025 przewodnicząca Partii Europejskich Konserwatystów i Reformatorów, premier Włoch (od 2022).

Urodziła się i spędziła dzieciństwo w rzymskiej dzielnicy Garbatella. Uzyskała wykształcenie średnie. W młodości pracowała m.in. jako barmanka^[1]. W wieku 15 lat założyła stowarzyszenie młodzieżowe Gli Antenati, które przeciwstawiało się reformie szkolnictwa proponowanej przez minister Rosę Russo Iervolino. W 1996 wybrano ją głównym reprezentantem organizacji Azione Studentesca, ruchu wspierającego Sojusz Narodowy na forum stowarzyszeń młodzieżowych. Była autorką inicjatyw zmierzających do otwierania szkół w godzinach popołudniowych i darmowego wypożyczania podręczników. W 1998 została wybrana na radną prowincji Rzym z ramienia Sojuszu Narodowego, pełniła tę funkcję do 2002. W 2000 weszła w skład zarządu Azione Giovani, a dwa lata później podczas kongresu w Viterbo stanęła na czele tej organizacji.

W 2006 została wybrana na posłankę do Izby Deputowanych XV kadencji z listy Sojuszu Narodowego. Pełniła funkcję wiceprzewodniczącej tej izby parlamentu, stając się wówczas najmłodszą osobą powołaną na to stanowisko w historii Włoch. W przedterminowych wyborach w 2008 uzyskała mandat na XVI kadencję z ramienia Ludu Wolności. W maju tego samego roku mianowano ją ministrem do spraw młodzieży w czwartym rządzie Silvia Berlusconiego. Stanowisko to zajmowała do listopada 2011.

W 2012 współtworzyła partię Bracia Włosi – Centroprawica Narodowa, z jej ramienia w 2013 ponownie wybrana do Izby Deputowanych na XVII kadencję^[2]. W latach 2012–2013 była jedną z trzech współprzewodniczących, a w 2014 została przewodniczącą partii^[3].

W 2018 i 2022 utrzymywała mandat posłanki, wygrywając w okręgu większościowym^[4][5]. We wrześniu 2020 została również przewodniczącą Partii Europejskich Konserwatystów i Reformatorów^[6]; funkcję tę pełniła do stycznia 2025^[7].

W wyniku przedterminowych wyborów parlamentarnych w 2022 większość w obu izbach XIX kadencji uzyskała centroprawicowa koalicja, tworzona głównie przez FdI, Ligę i Forza Italia. Bracia Włosi stali się najliczniejszym parlamentarnym ugrupowaniem^[8][9], a koalicjanci uzgodnili powołanie nowego rządu z Giorgią Meloni jako kandydatką na premiera. 21 października 2022 prezydent Sergio Mattarella powierzył jej misję utworzenia gabinetu. Jeszcze tego samego dnia liderka FdI przedstawiła listę kandydatów na członków rządu^[10]. Następnego dnia prezydent dokonał zaprzysiężenia wicepremierów i ministrów, nowy gabinet rozpoczął funkcjonowanie^[11], a Giorgia Meloni stała się pierwszą w historii kobietą na stanowisku premiera Włoch^[12].

Zadeklarowała się jako przeciwniczka nielegalnej imigracji, małżeństw osób tej samej płci i adopcji dzieci przez takie pary, podkreślała swoje przywiązanie do chrześcijańskich i rodzinnych wartości, określiła aborcję jako porażkę^[13][14]. Opowiedziała się za członkostwem Włoch w NATO i Unii Europejskiej, a także pozostaniem państwa w strefie euro, krytykowała jednocześnie nadmierną jej zdaniem biurokrację w UE^[14][15].

W 2018 określiła Benita Mussoliniego jako „skomplikowaną postać”^[16], w 2022 powiedziała, że „faszyzm ogranicza się do historii”^[17]. W 2022 wskazała na wspólne wartości i doświadczenia jej ugrupowania z Likudem, brytyjską Partią Konserwatywną i amerykańską Partią Republikańską^[14].

Przed rozpoczęciem rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 opowiadała się za polepszeniem relacji włosko-rosyjskich, jednak w kampanii wyborczej w 2022 zobowiązała się do kontynuacji i niezmniejszania pomocy wojskowej dla Ukrainy oraz działań na rzecz wzmacniania pozycji międzynarodowej tego państwa^[18][19].

Jej partnerem życiowym do 2023^[20] był dziennikarz Andrea Giambruno, z którym ma córkę^[21]. Jej szwagrem został polityk Francesco Lollobrigida^[22].

• Krzyż Wielki Orderu Białej Róży Finlandii (Finlandia, 2023)^[23]
• Order Wolności (Ukraina, 2024)^[24]
• Krzyż Wielki Order Izabeli Katolickiej (Hiszpania, 2024)^[25]

• Biografia di Giorgia Meloni, governo.it [zarchiwizowane 2011-06-22]  (wł.).
• Giorgia Meloni [online], camera.it [dostęp 2022-09-01]  (wł.).