Celestine Babayaro

Celestine Babayaro
Ilustracja
Celestine Babayaro (2007/08)
Data i miejsce urodzenia

29 sierpnia 1978
Kaduna

Pozycja

lewy wahadłowy obrońca (lewy cofnięty skrzydłowy)

Kariera juniorska
Lata Klub
1994 Plateau United
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1994–1997 RSC Anderlecht 75 (8)
1997–2005 Chelsea F.C. 132 (5)
2005–2008 Newcastle United F.C. 47 (0)
2008 Los Angeles Galaxy 0 (0)
W sumie: 254 (13)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1995–2004  Nigeria 27 (0)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Celestine Babayaro (ur. 29 sierpnia 1978 w Kadunie) – nigeryjski piłkarz, reprezentant kraju, złoty medalista olimpijski z Atlanty (1996). Brat Emmanuela Babayaro. Obecnie pełni funkcję globalnego ambasadora w Emmanuel Babayaro Pioneers Football Academy (akademii założonej przez jego brata). Angażuje się tam w skauting i otwieranie młodym talentom drzwi do klubów w Europie[1].

Kariera piłkarska

21 stycznia 2008 roku podpisał trzyletni kontrakt z Los Angeles Galaxy[2], jednak już 3 marca został zwolniony przez klub po rozegraniu zaledwie 45 minut w meczu towarzyskim z FC Seoul, gdzie dostał żółtą kartkę i spowodował rzut karny. Władze klubu nie podały jednoznacznie powodu tego niespodziewanego zwolnienia[3].

8 lipca 2010 roku ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej[4].

Kariera reprezentacyjna

W 1993 roku wystąpił w mistrzostwach świata do lat 17 w Japonii. W turnieju tym rozegrał sześć meczów, natomiast Nigeryjczycy zajęli pierwsze miejsce[5]. W 1996 uczestniczył w igrzyskach olimpijskich. Był w nich podstawowym zawodnikiem reprezentacji – zagrał w pięciu spotkaniach. Ponadto strzelił dwa gole: w pojedynku 1/4 finału z Meksykiem (2:0) i w wygranym 3:2 meczu finałowym z Argentyną. Cztery lata później w igrzyskach olimpijskich w Sydney zagrał w dwóch spotkaniach[6].

W seniorskiej reprezentacji Nigerii zadebiutował w 1995 roku. Trzy lata później wziął udział w mistrzostwach świata we Francji – zagrał w trzech meczach, m.in. w przegranym 1:4 spotkaniu 1/8 finału z Danią[5]. Uczestniczył także w mistrzostwach świata w Korei i Japonii (2002). W azjatyckim turnieju wystąpił w dwóch grupowych pojedynkach: z Argentyną oraz ze Szwecją[5].

Ponadto trzykrotnie uczestniczył w Pucharze Narodów Afryki. W turnieju rozegranym w 2000 roku był podstawowym zawodnikiem swojej reprezentacji, wraz z nią dotarł do finału, w którym wystąpił w pierwszym składzie, a Nigeria przegrała po serii rzutów karnych z Kamerunem[7]. W 2002[8] i 2004[9] roku zajął wraz z kadrą trzecie miejsca. Po raz ostatni w barwach narodowych zagrał 27 stycznia 2004 w przegranym 0:1 meczu z Marokiem[9].

Sukcesy

Anderlecht

Chelsea

Przypisy

  1. ↑ The Nation, Reuben Gabriel Transfer saga : Babayaro gives Pillars deadline [online], The Nation Newspaper, 25 maja 2013 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
  2. ↑ Matteo Flores, Babayaro ficha con los Galaxy de Beckham [online], Fichajes.com : Información sobre los fichajes y actualidad del mundo del fútbol, 21 stycznia 2008 [dostęp 2026-03-10] (hiszp.).
  3. ↑ Babayaro doesn't last with Galaxy - Los Angeles Times [online], www.latimes.com [dostęp 2026-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2008-03-12] (ang.).
  4. ↑ Wirtualna Polska Media, Zarabiał 25 tys. funtów tygodniowo. Były gwiazdor Chelsea nagle stracił wszystko [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2026-03-10].
  5. 1 2 3 Celestine BABAYARO. fifa.com. [dostęp 2011-09-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-16)]. (ang.).
  6. ↑ Celestine Babayaro. sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-15)]. (ang.).
  7. ↑ African Nations Cup 2000 - Final Tournament Details. rsssf.com. [dostęp 2011-09-24]. (ang.).
  8. ↑ African Nations Cup 2002 - Final Tournament Details. rsssf.com. [dostęp 2011-09-24]. (ang.).
  9. 1 2 African Nations Cup 2004 - Final Tournament Details. rsssf.com. [dostęp 2011-09-24]. (ang.).

Bibliografia