Tolu Arokodare

W czerwcu 2019 roku Tolu został zawodnikiem łotewskiego klubu Valmiera^[3]. Zadebiutował 30 czerwca w zremisowanym meczu przeciwko BFC Daugavpils (1:1)^[4]. Pierwszą bramkę zdobył 21 lipca w spotkaniu z JFK Ventspils (2:2)^[5]. 20 października strzelił dwa gole w wygranym meczu z FK Lipawa (3:2)^[6]. 7 sierpnia 2020 roku zaliczył hat-tricka w spotkaniu z FK Tukums (2:3)^[7]. Łącznie podczas pobytu na Łotwie rozegrał 34 spotkania i strzelił 22 bramki oraz miał 4 asysty^[8].

We wrześniu 2020 roku został wypożyczony do niemieckiego 1. FC Köln na sezon 2020/2021^[9][10]. W Bundeslidze zadebiutował 26 września 2020 roku, wchodząc na boisko w 76. minucie za Sebastiana Anderssona w przegranym 0:1 wyjazdowym meczu z Arminią Bielefeld^[11]. Dla niemieckiego klubu rozegrał 10 spotkań w Bundeslidze, oraz 1 w DFB-Pokal^[12].

28 czerwca 2021^[13] dołączył do Amiens, występującego w Ligue 2, na zasadzie dwuletniego wypożyczenia z opcją wykupu^[14]. 31 lipca zadebiutował w barwach francuskiego klubu, od razu strzelając bramkę przeciwko AC Ajaccio (3:1)^[15]. 11 grudnia strzelił dwie bramki w wygranym spotkaniu przeciwko Grenoble Foot (4:1)^[16]. Natomiast 13 listopada 2021 roku strzelił hat-tricka w Pucharze Francji przeciwko Anzin-St-Aubin (0:5)^[17].

W sezonie 2022/23 Tolu zmagał się z drastycznym brakiem skuteczności, co stopniowo pchało go w stronę wyjścia z klubu i opuścił klub z Pikardii w trakcie zimowego okna transferowego^[18].

31 stycznia 2023 roku Tolu podpisał czteroipółletni kontrakt z belgijskim Genkiem^[19]. Zdobył bramkę już przy debiucie, wchodząc z ławki rezerwowych w wygranym 3:2 meczu wyjazdowym z Gentem^[20]. W dalszej części sezonu brał udział w walce Genku o mistrzostwo Belgii. Klub zajmował trzecie miejsce przed ostatnią kolejką^[21] i potrzebował domowego zwycięstwa nad prowadzącym Royalem Antwerp, a także straty punktów przez Union Saint-Gilloise w meczu z Club Brugge, aby zdobyć pierwszy tytuł od 2019 roku^[22]. Gdy wyniki układały się korzystnie dla Genku już w doliczonym czasie gry, Toby Alderweireld wyrównał dla Antwerpii w 94. minucie. Spotkanie zakończyło się remisem 2:2, co pozbawiło Genk tytułu mistrzowskiego^[23][24].

W sezonie 2024/2025 belgijskiej ekstraklasy zdobył dla Genku 20 bramek^[25], za co otrzymał nagrodę Ebony Shoe dla najlepszego piłkarza w Belgii pochodzenia afrykańskiego, wyprzedzając klubowego kolegę Zakarię El Ouahdiego, Noaha Sadikiego i Promise’a Davida z Union Saint-Gilloise oraz Raphaela Onyedikę z Club Brugge^[26][27]. W tamtych rozgrywkach Genk prowadził w tabeli od września^[28][29] do kwietnia^[30], jednak słaba końcówka sezonu, zaledwie jeden punkt w sześciu meczach fazy mistrzowskiej, sprawiła, że klub spadł na trzecie miejsce^[31].

1 września 2025 roku Tolu przeszedł do Wolverhampton Wanderers^[32], podpisując czteroletni kontrakt z opcją przedłużenia o kolejny rok. Wartość transferu wyniosła 23,4 miliona funtów^[33]. Zadebiutował 13 września w przegranym spotkaniu przeciwko Newcastle United (1:0)^[34]. Pierwszą bramkę w oficjalnym meczu dla Wolves zdobył 23 września, w spotkaniu 3. rundy Pucharu Ligi z Evertonem^[35]. Z kolei pierwszego gola w Premier League strzelił 13 grudnia w przegranym 1:2 meczu z Arsenalem^[36]. Kolejną bramkę w lidze strzelił 7 lutego 2026 roku przeciwko Chelsea FC (1:2)^[37].

Po niewykorzystanym rzucie karnym w pierwszej połowie przegranego 0:1 wyjazdowego meczu z Crystal Palace 22 lutego 2026 roku Tolu padł ofiarą rasistowskich ataków ze strony kibiców z różnych krajów. Wolverhampton wydało oświadczenie, w którym „w najsilniejszych możliwych słowach” potępiło to „odrażające i bezprawne zachowanie”^[38].

3 marca zaliczył asystę przy bramce Rodrigo Gomesa w zwycięskim spotkaniu przeciwko Liverpool FC (2:1)^[39].