Chalkosyderyt

Chalkosyderyt

chalkosyderyt z Kornwalii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	CuFe6(PO4)4(OH)8·4H2O[1][2]
Twardość w skali Mohsa	4,5[1][2]
Przełam	nierówny[2]
Łupliwość	dokładna[2], doskonała, dobra[1]
Pokrój kryształu	krótkosłupkowy, grubotabliczkowy[2], pryzmatyczny[1]
Przezroczystość	przezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	3,22 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	zielona w odcieniach[1][2]
Rysa	zielona[2], jasnozielona, zielonkawa, biała[1]
Połysk	szklisty[2], półszklisty, tłusty[1]
Współczynnik załamania	1,775–1,844 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,069[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1] pleochroizm: słaby; X= bezbarwny Z= bladozielony[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DD.15[1]

Chalkosyderyt – rzadki minerał klasy fosforanów.

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju krótkosłupkowy do grubotabliczkowego^[2]. Występuje w skupieniach zbitych, jako naskorupienia i naloty^[2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym^[1]. Posiada szklisty połysk i jasnozieloną do białej rysę^[2][1]. Jest izostrukturalny z turkusem^[1]. Trudno rozpuszczalny w kwasie solnym^[1]. Częstym zanieczyszczeniem w strukturze jest glin^[1].

Występuje w strefie utleniania kruszców miedzi i w pegmatytach z fosforanami^[1][2]. Towarzyszą mu malachit, oliwenit, libetenit, pseudomalachit, kakosen, turkus, cyrilovit, kwarc, strengit, leukofosfit, wavellit i waryscyt^[1][2].

Typowymi lokalizacjami występowania chalkosyderytu są Nadrenia-Palatynat w Niemczech i Kornwalia w Anglii^[1]. Spotykany jest także w Australii, Chile, we Francji, Saksonii, Portugalii, Hiszpanii i USA (Arizona, Nevada)^[1].