Cyrilovit

Cyrilovit

okaz cyrilovitu z Bawarii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	NaFe3(PO4)2(OH)4·2H2O[1][2]
Twardość w skali Mohsa	3,5–4[1][2]
Przełam	nierówny[1], muszlowy[2]
Łupliwość	brak[1]
Pokrój kryształu	grubotabliczkowy, pseudoktaedryczny[2], bipiramidy tetragonalne[1]
Przezroczystość	przeświecający[2]
Układ krystalograficzny	tetragonalny[1][2]
Klasa krystalograficzna	trapezoidalna[2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	3,1 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	żółta w odcieniach, brunatna, pomarańczowa, brązowa[1], zielonkawa
Rysa	biała, kremowa[1][2]
Połysk	szklisty[1][2]
Współczynnik załamania	1,769–1,805 (jednoosiowy)[2]
Inne	dwójłomność: 0,033[2] pleochroizm: słaby; O = ciemnożółty do żółtego E = bezbarwny do żółtego[2]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DL.10[2]

Cyrilovit – rzadki minerał klasy fosforanów.

Krystalizuje w układzie tetragonalnym. Wykształca kryształy grubotabliczkowe, bipiramidy tetragonalne, szczotki i naskorupienia^[1]. Występuje w skupieniach promienistych i kulistych^[1]. Jest minerałem kruchym i przeświecającym^[2]. Posiada szklisty połysk i białą lub kremową rysę. Jest izostrukturalny z wardytem^[2].

W pegmatytach bogatych w fosfor, jako produkt przeobrażenia pierwotnych fosforanów, a także w złożach rud żelaza o wysokiej zawartości fosforu^[1][2]. Towarzyszą mu leukofosfit, strengit, fosfosyderyt, apatyt, rockbridgeit, chalkosyderyt i kwarc^[1][2].

Występuje w Australii, Czechach, Brazylii (Minas Gerais), we Francji, Niemczech, Portugalii i USA (Nevada)^[2]. Spotykany także w Anglii, Hiszpanii, Uzbekistanie, we Włoszech oraz Namibii^[2].