Cherleria

*Cherleria*
	; Cherleria sedoides
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	goździkopodobne
Rząd	goździkowce
Rodzina	goździkowate
Rodzaj	Cherleria
	Nazwa systematyczna
	Cherleria L.; Sp. Pl.: 425 (1753)
	Typ nomenklatoryczny
	C. sedoides Linnaeus
Synonimy
	Lidia Á.Löve & D.Löve; Wierzbickia Rchb.;
	Lidia Á.Löve & D.Löve; Wierzbickia Rchb.;

Cherleria – rodzaj roślin z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Obejmuje 19 gatunków występujących w strefie umiarkowanej i okołobiegunowej na półkuli północnej^[3]. Rodzaj wyodrębniony został z szeroko ujmowanego, i w takim ujęciu polifiletycznego, rodzaju mokrzyca Minuartia.

W XIX wieku dla rodzaju tego zaproponowano polską nazwę ożobin^[5].

Rozmieszczenie geograficzne

Gatunki z tego rodzaju występują w Ameryce Północnej w Kanadzie i zachodniej części Stanów Zjednoczonych; w północnej części Eurazji oraz na jej obszarach górskich sięgając po południową Europę, Azję Mniejszą i Himalaje na południu^[3].

W Polsce rośnie dwóch przedstawicieli tego rodzaju – mokrzyca rozchodnikowata Cherleria sedoides (tylko w Tatrach) i mokrzyca Kitaibela Cherleria langii (w Tatrach i Pieninach)^[6].

Morfologia

Pokrój: Rośliny zielne o liściach naprzeciwległych, szydlastych^[7].
Kwiaty: Pięciokrotne. Działki kielicha tępe. Płatki korony są białe i okazałe lub u niektórych gatunków nieobecne. Słupki są trzy^[7].
Owoce: Torebki otwierające się trzema klapami. Nasiona mają łupiny gładkie lub niemal gładkie^[7].

Systematyka

Rodzaj pierwotnie wyodrębniony został już Karola Linneusza w 1753 roku i obejmował tylko Cherleria sedoides. Później dominowało szerokie ujęcie rodzaju mokrzyca Minuartia, do którego zaliczano ww. gatunek. W XXI wieku dowiedziono, że szerokie ujęcie tego rodzaju na podstawie wybranych kryteriów morfologicznych, czyni z niego sztuczny takson obejmujący szereg niespokrewnionych linii rozwojowych z różnych plemion w obrębie podrodzin Alsinoideae i Caryophylloideae. Klad wyodrębniony w rodzaj Cherleria obejmuje obok Cherleria sedoides inne gatunki zaliczane tradycyjnie do: Minuartia sect. Spectabiles. Takson jest siostrzany względem rodzaju czerwiec Scleranthus w obrębie plemienia Sclerantheae^[7].

Wykaz gatunków^[3]

Cherleria arctica (Steven ex Ser.) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria baldaccii (Halácsy) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria biflora (L.) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria capillacea (All.) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria circassica (Albov) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria dirphya (Trigas & Iatroú) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria doerfleri (Hayek) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria eglandulosa (Fenzl) Fedor.
Cherleria garckeana (Asch. & Sint. ex Boiss.) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria handelii (Mattf.) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria langii (G.Reuss) A.J.Moore & Dillenb. – mokrzyca Kitaibela
Cherleria laricifolia (L.) Iamonico
Cherleria marcescens (Fernald) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria obtusiloba (Rydb.) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria parnonia (Kamari) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria rupestris (Labill.) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria sedoides L. – mokrzyca rozchodnikowata
Cherleria wettsteinii (Mattf.) A.J.Moore & Dillenb.
Cherleria yukonensis (Hultén) A.J.Moore & Dillenb.

Przypisy

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2026-05-30] (ang.).
↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2026-05-30] (ang.).
1 2 3 4 5 Cherleria L.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2026-05-30].
↑ Cherleria Linnaeus, [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [online], Smithsonian Institution [dostęp 2026-05-30] .
↑ Erazm Majewski: Słownik nazwisk zoologicznych i botanicznych polskich. T. II. Warszawa: nakładem autora (Druk Rubieszewskiego i Wrotnowskiego), 1898, s. 197.
↑ Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001, s. 360. ISBN 978-83-61191-72-8.
1 2 3 4 Markus S. Dillenberger, Joachim W. Kadereit. Maximum polyphyly: Multiple origins and delimitation with plesiomorphic characters require a new circumscription of Minuartia (Caryophyllaceae). „Taxon”. 63, 1, s. 64–88, 2014.

[ruggiero-1] Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2026-05-30] (ang.).

[apweb-2] Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2026-05-30] (ang.).

[powo-3] 1 2 3 4 5 Cherleria L.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2026-05-30].

[ing-4] Cherleria Linnaeus, [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [online], Smithsonian Institution [dostęp 2026-05-30] .

[5] Erazm Majewski: Słownik nazwisk zoologicznych i botanicznych polskich. T. II. Warszawa: nakładem autora (Druk Rubieszewskiego i Wrotnowskiego), 1898, s. 197.

[6] Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001, s. 360. ISBN 978-83-61191-72-8.

[dillen-7] 1 2 3 4 Markus S. Dillenberger, Joachim W. Kadereit. Maximum polyphyly: Multiple origins and delimitation with plesiomorphic characters require a new circumscription of Minuartia (Caryophyllaceae). „Taxon”. 63, 1, s. 64–88, 2014.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]