Mokrzyca rozchodnikowata
![]() | |||||
| Systematyka[1][2] | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Podkrólestwo | |||||
| Nadgromada | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Nadklasa | |||||
| Klasa | |||||
| Nadrząd | |||||
| Rząd | |||||
| Rodzina | |||||
| Rodzaj | |||||
| Gatunek |
mokrzyca rozchodnikowata | ||||
| Nazwa systematyczna | |||||
| Cherleria sedoides L. Sp. Pl.: 425 (1753)[3][4] | |||||
| |||||
Mokrzyca rozchodnikowata[5], mokrzyca poduszkowa[6] (Cherleria sedoides L.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Występuje tylko w wysokich górach środkowej i południowej Europy oraz w górach Szkocji[7][3]. W Polsce rośnie wyłącznie w Tatrach[8].
Morfologia
- Pokrój
- Roślina poduszkowa – łodygi wyrastają w gęsto zbitej poduszce o wysokości do 8 cm i szerokości do ok. 20 cm[6]. Pędy są nagie, w dole drewniejące i tu okryte obumarłymi liśćmi[9].
- Liście
- Pojedyncze, 3-graniaste. Mają długość 5-6 mm i szerokość około 1 mm. Na łodydze wyrastają gęsto[8].
- Kwiaty
- Pojedyncze (czasem po dwa), zielonożółte, wyrastają na szczycie łodygi[9]. Mają tępe, 3-nerwowe działki kielicha o jajowatym kształcie, długości do 3 mm i kapturkowatym szczycie. Płatków korony brak lub zredukowane do wyrostków[8][9]. Występują kwiaty obupłciowe i tylko żeńskie. W tych pierwszych obecnych jest 10 pręcików i słupek z krótką szyjką, w tych drugich obecny jest tylko słupek i to z długą szyjką[9].
- Owoce
- Torebki dłuższe od kielicha (do 4,5 mm długości), zawierające 4–6 drobnych i niemal gładkich nasion o średnicy ok. 1 mm[9].
Biologia i ekologia
- Rozwój
- Bylina, kwitnie od czerwca do sierpnia[8][9].
- Siedlisko
- Typowy oreofit. W Tatrach występuje głównie w piętrze halnym i turniowym. Rośnie zarówno na podłożu wapiennym, jak i granitowym[7] (częściej na tym drugim[9]).
- Fitosocjologia
- Gatunek charakterystyczny dla klasy Juncetea trifidi i zespołu Oreochloetum distichae[10].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-10-07] (ang.).
- 1 2 3 4 Cherleria sedoides L., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2026-05-31].
- ↑ Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39–91, 2016. DOI: 10.3372/wi.46.46105.
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając, Vascular plants of Poland. An annotated checklist, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2020, s. 117, ISBN 978-83-62975-45-7.
- 1 2 Bogumił Pawłowski, Flora Tatr, t. I, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1956, s. 231.
- 1 2 Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
- 1 2 3 4 Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- 1 2 3 4 5 6 7 Maria Sychowa, Minuartia Loefl., Mokrzyca, [w:] Adam Jasiewicz (red.), Flora Polski. Rośliny naczyniowe, t. III, Kraków: PAN, 1992, s. 297-298, ISBN 83-85444-06-8, OCLC 749726292.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):




