Chloroamina

Chloroamina
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
żółta ciecz[1][2]
Wzór chemiczny

NH2Cl

• zapis Hilla

ClH2N

Masa molowa

51,48 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

10599-90-3

PubChem

25423

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chloroamina, NH2Cl – nieorganiczny związek chemiczny, monochlorowa pochodna amoniaku.

Otrzymywanie

Można ją otrzymać w reakcji amoniaku i podchlorynu sodu[3]:

NH3 + NaClO → NH2Cl + NaOH
lub amoniaku z chlorem (reakcja ta ma wydajność powyżej 80%)[3]:
2NH3 + Cl2 → NH2Cl + NH4Cl

Właściowości

Jest nietrwała i nie została uzyskana w stanie czystym, stąd jej temperatura topnienia jest szacunkowa, a temperatura wrzenia jest nieznana, gdyż ulega wybuchowemu rozkładowi przed jej osiągnięciem[3].

W roztworze wodnym znajduje się w stanie równowagi z niezwykle nietrwałą dichloroaminą NHCl2 i trichlorkiem azotu NCl3, mającym tendencję do wybuchania w stanie czystym[3]:

2NH2Cl ⇌ NHCl2 + NH3
3NHCl2 ⇌ 2NCl3 + NH3

W pH powyżej 8 dominującym związkiem jest chloramina NH2Cl, a w pH poniżej 3 trichlorek azotu NCl3[3].

Zastosowanie

Chloramina jest popularnym środkiem odkażającym, stosowanym w roztworach wodnych, o lepszym działaniu od roztworów samego chloru, gdyż jest od niego trwalsza w roztworach, a ze związkami organicznymi nie tworzy szkodliwych dla zdrowia halometanów (jak np. czterochlorek węgla).

Stosowana jest podczas klęsk żywiołowych (np. powodzie) i innych niebezpiecznych zdarzeń (skażenie biologiczne terenu) jako doraźny środek do odkażania wody pitnej, sprzętów, domostw i ich otoczenia, jako środek odkażający w akwarystyce, w postaci pastylek uwalniających chloroaminę używana do uzdatniana zastanej wody do celów pitnych itp.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 4-79, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).
  2. 1 2 3 4 Chloramine, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 25423 [dostęp 2024-09-07] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Chloramine, [w:] Stephen A. Lawrence, Amines. Synthesis, Properties and applications, Cambridge: Cambridge University Press, 2004, s. 171–174, ISBN 978-0-521-78284-5 [dostęp 2024-09-07].