Chromulina

Chromulina (Chromulina) – rodzaj złotowiciowców występujących głównie w wodach słodkich.

Jednokomórkowe wiciowce, z reguły w formie monady, choć mogą tworzyć palmelloidalne kolonie otoczone galaretowatą otoczką lub odrzucać wić i przybrać formę pełzaka. Pływające swobodnie, jako element fitoplanktonu lub neustonu, choć mogą się przyczepiać do podłoża tylnym końcem. Zdolne do metabolii. Kształt zróżnicowany, zwykle niespłaszczony. Na przedzie komórki zwykle wypustka, z której wyrasta pokryta włoskami długa wić i druga gładka, bardzo krótka (widoczna pod mikroskopem elektronowym). Ściana komórkowa naga, ewentualnie w formie peryplastu, na którym mogą występować brodawki, czasem tworzące żeberka, lub błoniaste tarczki. Chloroplast jeden lub dwa, różnego kształtu, czasem z pirenoidami. Może występować plamka oczna. Różna liczba wakuoli – 1–6 tętniących, pokarmowe, chryzolaminarynowe. Czasem tuż pod powierzchnią komórki liczne ciałka przypominające trichocysty (mukocysty, dyskobolocysty). Leukozyna w tylnej części komórki. Rozmnażanie przez podłużny podział komórki. Nie zaobserwowano rozmnażania płciowego^[1][3]. Długość komórek mieści się w zakresie 5-21 μm, a szerokość 3-13 μm^[4].

Rodzaj kosmopolityczny. Przedstawiciele występują głównie w wodach słodkich, niektóre gatunki w słonych^[1].

Pierwszy gatunek z tego rodzaju – Chromulina nebulosa – opisał Leon Cienkowski w 1870 roku. Rodzaj bardzo liczny w gatunki o rozmaitej budowie i ekologii. Niektóre najłatwiej rozróżniane w stadium cysty^[3]. W systemie AlgaeBase na początku 2026 roku jako zaakceptowane podano następujące gatunki^[1]:

W niektórych ujęciach do rodzaju zaliczani są przedstawiciele innych rodzajów, np. znany z zakwitów neustonowych Chromophyton rosanoffii (wówczas pod nazwą Chromulina rosanoffii)^[1].