Chyżoskoczek
| Stylodipus | |||
| G.M. Allen, 1925[1] | |||
Chyżoskoczek gruboogonowy (S. telum) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
chyżoskoczek | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Stylodipus andrewsi G.M. Allen, 1925 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Chyżoskoczek[3] (Stylodipus) – rodzaj ssaków z podrodziny skoczków (Dipodinae) w obrębie rodziny skoczkowatych (Dipodidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w zachodniej i środkowej Azji[4][5][6].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 110–135 mm, długość ogona 130–170 mm, długość ucha 15–20 mm, długość tylnej stopy 46–58 mm; masa ciała 45–95 g[5][7].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1925 roku amerykański zoolog Glover Morrill Allen w artykule zatytułowanym Skoczki z Mongolii, opublikowanym w czasopiśmie American Museum Novitates[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) chyżoskoczek mongolski (S. andrewsi). Nazwa Halticus którą ukuł w 1844 roku niemiecki zoolog Johann Friedrich von Brandt okazała się zajęta przez rodzaj pluskwiaków opisany w 1832 roku.
Etymologia
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[10][7][4][3]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[3] | Podgatunki[5][4][7] | Rozmieszczenie geograficzne[5][4][7] | Podstawowe wymiary[5][7][b] | Status IUCN[11] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() |
Stylodipus andrewsi | G.M. Allen, 1925 | chyżoskoczek mongolski | gatunek monotypowy | Mongolia i północne Chiny (północne Gansu, Mongolia Wewnętrzna i Ningxia) | DC: 12–13,5 cm DO: 14–16,5 cm MC: 60–95 g |
LC |
| Stylodipus telum | H. Lichtenstein, 1823 | chyżoskoczek gruboogonowy | 5 podgatunków | wschodnia i południowa Ukraina i Rosja (północny Kaukaz), Kazachstan, zachodni i północny Turkmenistan oraz północno-zachodni Uzbekistan | DC: 11–13 cm DO: 13–17 cm MC: 45–73 g |
LC | |
| Stylodipus birulae | (Vinogradov, 1937) | gatunek monotypowy | wschodni Kazachstan (wschodnia część jeziora Zajsan) i prawdopodobnie północno-zachodnia Chiny (północno-zachodni Sinciang). | DC: brak danych DO: brak danych MC: brak danych |
NE | ||
| Stylodipus sungorus | Sokolov & Shenbrot, 1987 | chyżoskoczek stepowy | gatunek monotypowy | północno-zachodnie Chiny (północno-wschodni Sinciang) i południowo-zachodnia Mongolia (pustynia Gobi) | DC: 12,5–13 cm DO: 15–16,5 cm MC: 8,–95 g |
LC |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Uwagi
Przypisy
- 1 2 3 G.M. Allen. Jerboas from Mongolia. „American Museum Novitates”. 161, s. 4, 1925. (ang.).
- ↑ J.F. von Brandt. Remarques sur la classification des Gerboises eu égard surtout aux espèces de Russie, avec un aperçu de la disposition systématique des espèces en général, leur affinite et leur distribution géographique. „Bulletin de la Classe physico-mathématique de l’Académie impériale des sciences de Saint-Pétersbourg”. 2 (14–15), s. 213, 1844. (łac.).
- 1 2 3 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 230. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 3 4 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 322. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- 1 2 3 4 5 J. Michaux & G. Shenbrot: Family Dipodidae (Jerboas). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 96–97. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Stylodipus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-16].
- 1 2 3 4 5 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 209. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 308, 1904. (ang.).
- ↑ Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 251, OCLC 11069271 (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.5) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2026-08-06]. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Stylodipus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2026-08-03]. (ang.).
- 1 2 B.С. Зажигин & А.В. Лопатин / V.S. Zazhigin & А.V. Lopatin. История Dipodoidea (Rodentia, Mammalia) в миоцене Азии. 4. Dipodinae на рубеже миоцена и плиоцена / The History of the Dipodoidea (Rodentia, Mammalia) in the Miocene of Asia: 4. Dipodinae at the Miocene–Pliocene Transition. „Палеонтологический журнал / Paleontological Journal”. 35 (1), s. 67, 2001. (ros. • ang.).
