Connellit

Connellit

Connellit z Portugalii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu19(SO4)(OH)32Cl4·3H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	3[1][2]
Przełam	muszlowy[2], drzazgowaty[1]
Łupliwość	brak[1][2]
Pokrój kryształu	igiełkowy[1][2]
Przezroczystość	przezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	heksagonalny[1][2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	3,36–3,41 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	niebieska w odcieniach, niebieskozielona[1][2]
Rysa	jasnoniebieskozielona[1][2]
Połysk	szklisty[2], półszklisty[1]
Współczynnik załamania	1,724–1,758 (jednoosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,026[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	3.DA.25[1]

Connellit – minerał z klasy halogenków^[1].

Krystalizuje w układzie heksagonalnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowatym^[1][2]. Występuje często w skupieniach wiązkowych bądź promienistych^[2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym^[1][2]. Posiada szklisty połysk oraz jasnoniebieską rysę^[2]. Jest izostrukturalny z buttgenbachitem^[1].

Występuje w strefie utleniania kruszców miedzi^[1][2]. Towarzyszą mu kupryt, malachit, azuryt, brochantyt, miedź rodzima, langit, spangolit, chryzokola, kwarc, atakamit, chalkozyn, oliwenit, fehrit oraz liroconit^[1][2].

Typowym miejsce występowania jest Kornwalia^[1]. Na terenie Wielkiej Brytanii spotykany także w Szkocji i Walii^[1]. Występuje także w Australii, Austrii, Belgii, Chile, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), Irlandii, we Włoszech, Portugalii, Hiszpanii oraz USA (Arizona, Kalifornia, Nevada, Utah)^[1].