Conrauidae

Conrauidae[1]
Dubois, 1992
Ilustracja
Przedstawiciel rodziny – goliat płochliwy (C. goliath)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

płazy

Rząd

płazy bezogonowe

Rodzina

Conrauidae

Typ nomenklatoryczny

Rodziny:

  • Conraua Nieden, 1908

Rodzaju:

  • Conraua robusta Nieden, 1908
Synonimy

Rodziny:

  • Conrauini Dubois, 1992[2]
  • Conrauinae — Dubois, 2005[3]
  • Conrauidae — Pyron & Wiens, 2011[4]

Rodzaju:

  • Pseudoxenopus Barbour & Loveridge, 1927[5]
  • Paleorana Scortecci, 1931[6]
  • Gigantorana Noble, 1931[7]
  • Hydrobatrachus Stadie, 1962[8]
Rodzaje

Conraua Nieden, 1908[9]

Conrauidae – monotypowa rodzina płazów w rzędzie płazów bezogonowych (Anura).

Zasięg występowania

Rodzina obejmuje gatunki występujące w tropikalnej części Afryki Zachodniej, Etiopii i Erytrei[10].

Systematyka

Etymologia

  • Conraua: Gustav Conrau (?–1899), niemiecki agent kolonialny w Kamerunie, kolekcjoner posągów etnicznych i roślin[9].
  • Pseudoxenopus: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”[11]; rodzaj Xenopus Wagler, 1827. Gatunek typowy: Pseudoxenopus alleni Barbour & Loveridge, 1927.
  • Paleorana: gr. παλαιος palaios „starożytny, antyczny”[12]; łac. rana „żaba”[13]. Gatunek typowy: Rana beccarii Boulenger, 1911.
  • Gigantorana: łac. gigas, gigantis „olbrzymi”, od gr. γιγας gigas, γιγαντος gigantos „olbrzymi”[14]; rana „żaba”[13]. Gatunek typowy: Rana goliath Boulenger, 1906.
  • Hydrobatrachus: gr. ὑδρο- hudro- „wodny-”, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos „woda”[15]; βατραχος batrakhos „żaba”[16]. Gatunek typowy: Rana beccarii Boulenger, 1911.

Podział systematyczny

W klasyfikacji Frosta i współpracowników (2006) zaliczany do rodziny Petropedetidae[17]. Z analizy filogenetycznej przeprowadzonej przez Pyrona i Wiensa (2011) wynika jednak, że Conraua nie tworzy z przedstawicielami Petropedetidae kladu, do którego nie należałby również szereg innych rodzin płazów bezogonowych, m.in. Pyxicephalidae, Ceratobatrachidae, Dicroglossidae, mantellowate, nogolotkowate i żabowate. Na tej podstawie autorzy przenieśli rodzaj Conraua do odrębnej rodziny Conrauidae[4]. Do rodziny należy jeden rodzaj Conraua Nieden, 1908 z następującymi gatunkami[10]:

  • Conraua alleni (Barbour & Loveridge, 1927)
  • Conraua beccarii (Boulenger, 1911)
  • Conraua crassipes (Buchholz & Peters, 1875)
  • Conraua derooi Hulselmans, 1972
  • Conraua goliath (Boulenger, 1906) – goliat płochliwy[18]
  • Conraua kamancamarai Neira-Salamea, Doumbia, Hillers, Sandberger-Loua, Kouamé, Brede, Schäfer, Blackburn, Barej & Rödel, 2022
  • Conraua robusta Nieden, 1908
  • Conraua sagyimase Neira-Salamea, Ofori-Boateng, Kouamé, Blackburn, Segniagbeto, Hillers, Barej, Leaché & Rödel, 2021

Przypisy

  1. ↑ Conrauidae, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ A. Dubois. Notes sur la classification des Ranidae (Amphibiens anoures). „Bulletin Mensuel de la Société Linnéenne de Lyon”. 61, s. 314, 1992. (fr.).
  3. ↑ A. Dubois. Amphibia Mundi. 1.1. An ergotaxonomy of Recent amphibians. „Alytes”. 23 (1), s. 16, 2005. (ang.).
  4. 1 2 R. Alexander Pyron i John J. Wiens. A large-scale phylogeny of Amphibia including over 2800 species, and a revised classification of extant frogs, salamanders, and caecilians. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 61 (2), s. 543-583, 2011. DOI: 10.1016/j.ympev.2011.06.012. (ang.).
  5. ↑ T. Barbour & A. Loveridge. Some undescribed frogs and a new gecko from Liberia. „Proceedings of the New England Zoölogical Club”. 10, s. 14, 1927. (ang.).
  6. ↑ G. Scortecci. Osservazioni su Rana Beccarii Blgr. „Atti della Societa Italiana di Scienze Naturali e del Museo Civico di Storia Naturale di Milano”. 70 (1), s. 17, 1931. (wł.).
  7. ↑ G.K. Noble: The Biology of the Amphibia. New York and London: McGraw-Hill, 1931, s. 519. (ang.).
  8. ↑ C. Stadie. Zur Frage von Anpassungsberkmalen bei aquatilen Anuren mit Beschreibung einer neuen Gattung Hydrobatrachus. „Zoologischer Anzeiger”. 169, s. 315, 329, 1962. (niem.).
  9. 1 2 F. Nieden. Die Amphibienfauna von Kamerun. „Mitteilungen aus dem Zoologischen Museum in Berlin”. 3, s. 497, 1905–1908. (niem.).
  10. 1 2 Darrel R. Frost: Conraua Nieden, 1908. [w:] Amphibian Species of the World 6.2, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2023-12-07]. (ang.).
  11. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. xvii.
  12. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 159.
  13. 1 2 Jaeger 1944 ↓, s. 193.
  14. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 96.
  15. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 106.
  16. ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 30.
  17. ↑ D.R. Frost, T. Grant, J. Faivovich, R.H. Bain, A. Haas, C.F.B. Haddad, R.O. de Sá, A. Channing, M. Wilkinson, S.C. Donnellan, Ch.J. Raxworthy, J.A. Campbell, B.L. Blotto, P.E. Moler, R.C. Drewes, R.A. Nussbaum, J.D. Lynch, D.M. Green & W.C. Wheeler. The amphibian tree of life. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 297, 2006. DOI: 10.5531/sd.sp.13. (ang.).
  18. ↑ E. Keller (red.), J.H. Reinchholf, G. Steinbach, G. Diesener, U. Gruber, K. Janke, B. Kremer, B. Markl, J. Markl, A. Shlüter, A. Sigl & R. Witt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 73, seria: Leksykon Zwierząt. ISBN 83-7311-873-X. (pol.).

Bibliografia