Copiapit

Copiapit

okaz z Arizony
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Fe2+Fe3+4(SO4)6(OH)2·20H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	2,5–3[1][2]
Przełam	nierówny/nieregularny, łuskowaty[1][2]
Łupliwość	doskonała[1][2]
Pokrój kryształu	tabliczkowy[1], słupkowy[2]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający, nieprzezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	2,08–2,17 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	kremowa, żółta, pomarańczowa, zielonożółta, oliwkowa[1][2]
Rysa	jasnokremowa[2]
Połysk	perłowy, ziemisty, szklisty[1][2]
Współczynnik załamania	1,506–1,6 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,060–0,069[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.DB.35[1]

Copiapit – rzadki minerał z klasy siarczanów^[1].

Krystalizuje w układzie trójskośnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, słupkowym^[1][2]. Występuje w skupieniach groniastych, ziemistych, ziarnistych, pylastych oraz zbitych^[2]. Jest minerałem kruchym^[2], nieprzezroczystym do przezroczystego^[1]. Posiada jasnokremową rysę oraz szklisty, perłowy bądź ziemisty połysk^[1][2].

Występuje w strefie utleniania siarczków zwykle w suchym klimacie^[2]. Rzadziej spotykany jako produkt ekshalacji wulkanicznych^[2]. Towarzyszą mu najczęściej chalkantyt, gips, coquimbit, epsomit, piryt, botryogen, amarantyt oraz melanteryt^[1][2].

Spotykany przede wszystkim w Australii, Austrii, Belgii, Kanadzie, Czechach, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), na Węgrzech, we Włoszech, Meksyku, Portugalii, Rosji, Hiszpanii oraz USA (Arizona, Kalifornia, Kolorado, Wirginia)^[1]. W Polsce występuje w kopalni Pomorzany oraz na Dolnym Śląsku w okolicach Kłodzka, Świdnicy, Kamiennej Góry oraz Zgorzelca^[1]. Jego obecność stwierdzono także na Marsie^[1].