Amarantyt
![]() | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Fe2(SO4)2O·7H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5[1] |
| Przełam |
nierówny[2] |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, soczewkowaty, igiełkowy[2] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółtobrunatna[2] |
| Rysa |
żółta[2] |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,516–1,621 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,105[1] pleochroizm: widoczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DB.30[1] |
Amarantyt – rzadki minerał z klasy siarczanów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowy, soczewkowatym i słupkowym[2]. Spotykany w skupieniach promienistych, ziarnistych oraz zbitych[2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym[1]. Posiada żółtą rysę oraz szklisty połysk[2].
Występowanie
Spotykany w strefie utleniania złóż kruszców, głównie w klimacie pustynnym[2]. Towarzyszą mu chalkantyt, hohmannit, kröhnkit, copiapit, coquimbit, syderonatryt[1].
Miejsce występowania
Występuje w Argentynie, Australii, Chile, Grecji, we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych (Kalifornia, Nowy Meksyk i Dakota Południowa)[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Amarantite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-18] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 42, ISBN 978-83-7073-816-7.
