Cyjanek sodu
|
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||||||||
| białe krystaliczne ciało stałe[1] | |||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór chemiczny |
NaCN | ||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
CNNa | ||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
49,01 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||||
| Inne aniony |
chlorek sodu, wodorotlenek sodu, węglan sodu, azotan sodu, siarczan sodu | ||||||||||||||||||||||||||||
| Inne kationy | |||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||||||
Cyjanek sodu, NaCN – nieorganiczny związek chemiczny z grupy cyjanków, sól sodowa kwasu cyjanowodorowego. Jest silną trucizną[3].
W temperaturze pokojowej związek ten jest bezbarwną substancją krystaliczną. Łatwo rozpuszcza się w wodzie i jest silnie higroskopijny. Roztwór wodny ma odczyn zasadowy wskutek hydrolizy i wydzielania gazowego HCN. Jak większość cyjanków jest silnie toksyczny. Narażenie na kontakt z cyjankiem sodu w stężeniu około 286 mg/m³ przez minutę może prowadzić do śmierci człowieka.
Cyjanek sodu stosowany jest w metalurgii srebra i złota do wydzielania tych metali z ich rud metodą cyjankową, w galwanoplastyce oraz w syntezach chemicznych.
W Nowej Zelandii związek ten jest używany do zabijania gryzoni (głównie królików i oposów) powodujących straty rolnicze[7].
Otrzymywanie
Metody otrzymywania cyjanku sodu[8]:
- synteza z pierwiastków i amoniaku w 3 etapach wysokotemperaturowych (proces Castnera-Kellnera otrzymywania cyjanków metali alkalicznych):
- w pierwszym etapie amoniak reaguje ze stopionym sodem:
- 2Na + 2NH3 → 2NaNH2 + H2
- otrzymany amidek sodu poddaje się reakcji z węglem (600 °C):
- 2NaNH2 + C → Na2CN2 + 2H2
- powstały cyjanamidek sodu po podniesieniu temperatury ulega dalszej reakcji z węglem:
- Na2CN2 + C → 2NaCN
- z cyjanamidku wapnia:
- CaCN2 + C + Na2CO3 → 2NaCN + CaCO3
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Sodium Cyanide, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 8929 [dostęp 2023-09-03] (ang.).
- 1 2 3 Sodium cyanide, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 2420 [dostęp 2011-04-06] (niem. • ang.).
- 1 2 Podręczny słownik chemiczny, Romuald Hassa (red.), Janusz Mrzigod (red.), Janusz Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 79, ISBN 83-7183-240-0, OCLC 749698778.
- ↑ Cyjanek sodu (nr 71431) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
- ↑ sole cyjanowodoru z wyjątkiem kompleksów cyjankowych, takich jak heksacyjanożelaziany(II) i heksacyjanożelaziany(III) oraz tlenocyjanku rtęci(II) oraz związków wymienionych w innym miejscu niniejszego załącznika, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2015-04-10] (ang.).
- ↑ Cyjanek sodu (nr 71431) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ David E. Stevenson, Anthony D. Woolhouse, Richard H. Furneaux, Dorothy Batcheler, Charles T. Eason, Synthesis of 2-fluoroethyl β-D-galactopyranoside and 2-fluoroethyl 6-O-β-D-galactopyranosyl-β-D-galactopyranoside from lactose using β-D-galactosidase, „Carbohydrate Research”, 256 (1), 1994, s. 185–188, DOI: 10.1016/0008-6215(94)84237-X (ang.).
- ↑ Włodzimierz Trzebiatowski, Chemia nieorganiczna, wyd. 8, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978, s. 307.
