Dańce

Dańce
wieś
Ilustracja
Drewniany budynek w Dańcach
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

włodawski

Gmina

Hanna

Liczba ludności (2021)

194[1][2]

Strefa numeracyjna

83

Kod pocztowy

22-220[3]

Tablice rejestracyjne

LWL

SIMC

0012049[4]

Położenie na mapie gminy Hanna
Mapa konturowa gminy Hanna, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Dańce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Dańce”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Dańce”
Położenie na mapie powiatu włodawskiego
Mapa konturowa powiatu włodawskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Dańce”
Ziemia51°43′23″N 23°25′32″E/51,723056 23,425556[5]

Dańce – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Hanna[6][4].

Wieś jest sołectwem w gminie Hanna[7]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 254 mieszkańców[8].

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Motwicy.

Części wsi

Integralne części wsi Dańce[6][4]
SIMCNazwaRodzaj
0012055Chilczeczęść wsi
0012061Gajczęść wsi
0012078Kiślankaczęść wsi
0012084Ostrówczęść wsi
1025545Zapagórczęść wsi

Historia

Dańce w wieku XVII były częścią ordynacji nieświeskiej – wymieniano je jako część tzw. „Państwo Sławatyckie” Radziwiłłów, w skład którego wchodziły także Dołhobrody, Hanna, Liszna, Holeszów, Sajówka, Zańków, Parośla, Terebiski, Jabłeczna, Neydorf[9].

W drugiej połowie wieku XIX Dańce stanowiły wieś w powiecie bialskim guberni siedleckiej, w ówczesnej gminie Sławatycze. Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z 1827 roku było tu 17 domów i 197 mieszkańców. Około 1880 roku liczyły 40 domów i 280 mieszkańców, oraz 1040 mórg obszaru. Należały do sławatyckiego klucza dóbr bialskich stanowiących własność hrabiego Hohenlohe[10].

Według danych z aktu notarialnego z dnia 14 marca 1900 roku właścicielami części wsi Dańce zostali Aleksander Romanowicz Drzewiecki, Anton Iwan Rostworowski, oraz Wojciech Rostworowski, którzy nabyli tę majętność za kwotę 645 000 rubli[9].

W 1921 roku wieś liczyła 293 mieszkańców, pod względem narodowościowym wyłącznie Polaków (293). 225 mieszkańców było rzymskimi katolikami, 67 prawosławnymi, a 1 osoba była innego wyznania[11].

Inaczej niż pierwszy spis powszechny z 1921 dokumenty administracyjne z okresu Polski Ludowej mówią o ludności ukraińskiej w Dańcach: deportowanej do USRR (1944/1945) oraz 13 rodzinach (34 osobach) tej narodowości mieszkających we wsi (1947). Źródła urzędowe z tego okresu uznają także 42 mieszkańców Dańc za domniemanych volksdeutschów (1947)[12].

Wieś Dańce w okresie powojennym należała do gminy Sławatycze z siedzibą w Hannie[12] (powiat bialski województwa lubelskiego). Po reformie administracyjnej w 1954 r. miejscowość została włączona do gromady Hanna[12] (1954–1973).

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego (gmina Hanna).

Ze wsi pochodzili:

Szkolnictwo

W 1926 roku w Dańcach funkcjonowała 2-klasowa szkoła obejmująca także Czeputkę, a w 1939 roku działała szkoła powszechna z jednym nauczycielem i 77 uczniami. W czasie II wojny światowej prowadzono tajne nauczanie[19]. Po wojnie rozwinięto bazę oświatową – w 1961 r. otwarto nową szkołę podstawową (tzw. „tysiąclatkę”), działała też szkoła przysposobienia rolniczego na poziomie szkoły zawodowej (1961–1972), jednak XX/XXI w. placówkę stopniowo ograniczano, aż do jej likwidacji w 2008 roku[20]. Następnie działalność oświatową we wsi prowadziła niepubliczna szkoła podstawowa z uprawnieniami szkoły publicznej[21]. Ostatecznie szkołę zamknięto.

Przypisy

  1. ↑ Wieś Dańce w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-09], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-09].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 204 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 21460.
  6. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-11-18].
  7. ↑ Strona gminy, sołectwa
  8. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  9. 1 2 Wawryniuk ↓, s. 24.
  10. ↑ Dańce, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 898.
  11. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej : opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 4: Województwo lubelskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 4. [dostęp 2026-04-14].
  12. 1 2 3 Wawryniuk ↓, s. 25.
  13. ↑ Włodzimierz Pańków, Kilka słów o rysunkach Adama [online], marianadamczyk.art [dostęp 2026-04-15].
  14. ↑ Wawryniuk ↓, s. 25–27.
  15. ↑ Wybrana kolekcja: Ignaciuk Jan, [w:] Bialska Biblioteka Cyfrowa [online], bbc.mbp.org.pl [dostęp 2026-04-15].
  16. ↑ Podsumowanie projektu „Śpiewy pogranicza ze zbiorów Jana Ignaciuka w Muzeum Wsi Lubelskiej w Lublinie”, [w:] Muzeum Wsi Lubelskiej w Lublinie [online], skansen.lublin.pl [dostęp 2026-04-15].
  17. ↑ Ludmiła Łabowicz, 10 lat temu zmarł Jan Ignaciuk / 10 років тому помер Іван Ігнатюк, [w:] Підляський науковий інститут Podlaski Instytut Naukowy [online], pninstytut.org, 29 sierpnia 2023 [dostęp 2026-04-15] (pol. • ukr.).
  18. ↑ Jan Ignaciuk, [w:] Historia Mówiona (Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”) [online], teatrnn.pl [dostęp 2026-04-15].
  19. ↑ Wawryniuk ↓, s. 24–25.
  20. ↑ Wawryniuk ↓, s. 26–27.
  21. ↑ Wawryniuk ↓, s. 23.

Bibliografia

  • Andrzej Wawryniuk: Powiat Włodawski, historia, geografia, polityka. Monografia miejscowości. Chełm: Starostwo Powiatowe we Włodawie, 2010, s. 23–27.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.