Danuta Wierzbowska

lekkoatletyka
Danuta Sobieska
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

13 kwietnia 1945
Wilno

Data i miejsce śmierci

23 października 1997
Olsztyn

Wzrost

170 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Polski
złoto Warszawa 1964 bieg na 800 m
złoto Sopot 1965 bieg na 800 m
złoto Bydgoszcz 1965 bieg przełajowy
złoto Poznań 1966 bieg na 800 m
złoto Otwock 1966 bieg przełajowy
złoto Chorzów 1967 bieg na 800 m
złoto Otwock 1967 bieg przełajowy
złoto Ostrzeszów 1968 bieg przełajowy
złoto Warszawa 1970 bieg na 800 m
złoto Warszawa 1970 bieg na 1500 m
złoto Warszawa 1971 bieg na 1500 m
złoto Warszawa 1971 sztafeta 4 x 400 m
złoto Warszawa 1972 bieg na 800 m
złoto Warszawa 1973 bieg na 800 m
złoto Warszawa 1973 sztafeta 4 x 400 m
srebro Zielona Góra 1964 bieg przełajowy
srebro Chorzów 1967 bieg na 400 m
srebro Warszawa 1974 sztafeta 4 x 400 m

Danuta Wierzbowska, z d. Sobieska (ur. 13 kwietnia 1945 w Wilnie[1], zm. 23 października 1997[2] w Olsztynie) – polska lekkoatletka, specjalizująca się w biegach średnich, wielokrotna reprezentantka, rekordzistka i mistrzyni Polski.

Kariera sportowa

Była zawodniczką Gwardii Olsztyn, gdzie jej trenerem był Janusz Malinowski.

Reprezentowała Polskę na Europejskich Igrzyskach Juniorów w 1964, gdzie odpadła w eliminacjach biegu na 600 m[3], mistrzostwach Europy seniorów w 1966, gdzie odpadła w eliminacjach biegu na 800 m oraz w 1971, gdzie w tej samej konkurencji zajęła 4. miejsce, z czasem 2:04,16[4], a także na zawodach Pucharu Europy w 1965 (na 800 m - w półfinale 2. miejsce, z czasem 2:08,4, w finale 6. miejsce, z czasem 2:08,9), 1967 (na 800 m - w półfinale 2. miejsce, z czasem 2:06,5, w finale 2. miejsce, z czasem 2:07,0) i 1970 (na 800 m - w półfinale 2. miejsce, z czasem 2:04,1, w finale 5. miejsce, z czasem 2:07,1)[5].

Na mistrzostwach Polski seniorek na otwartym stadionie zdobyła 18 medali, w tym 15 złotych i 3 srebrne: w biegu na 800 m - siedem złotych medali (1964, 1965, 1966, 1967, 1970, 1972, 1973); w biegu na 1500 m - dwa złote medale (1970, 1971), w biegu przełajowym - cztery złote medale (1965, 1966, 1967, 1968) i jeden medal srebrny (1964), w biegu na 400 m - jeden medal srebrny (1967), w sztafecie 4 x 400 m - dwa złote medale (1971, 1973) i jeden medal srebrny (1974)[6].

W latach 1967–1971 czterokrotnie z rzędu poprawiała rekord Polski na 800 m (od 2:05,2 w dniu 4 czerwca 1967 do 2:02,6 w dniu 29 sierpnia 1971), 4 października 1970 wyrównała także wynikiem 4:20,5 rekord Polski w biegu na 1500 m, należący od 12 września 1970 do Krystyny Sładek[7]. Dwukrotnie poprawiała klubowy rekord Polski w sztafecie 4 x 400 m (3:42,9 - 28.06.1971, 3:39,5 - 12.08.1973)[8].

Czterokrotnie wygrywała Plebiscyt Gazety Olsztyńskiej na najlepszego sportowca województwa olsztyńskiego (1965, 1967, 1970, 1971). Została także uznana najlepszym sportowcem trzydziestolecia i czterdziestolecia na Warmii i Mazurach[2].

Przypisy

  1. ↑ Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki 1919-1994, wyd. Warszawa 1994, s. 254
  2. 1 2 Lekkoatleta. 1997, wyd. Łomianki 1998, s. 198
  3. ↑ World Junior Athletics History: EJC 1964. [dostęp 2013-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  4. ↑ Francisco Ascorbe i inni History of the European Athletics Championship. Statistics Handbook, wyd. Barcelona 2010, s. 954
  5. ↑ Francisco Ascorbe, Félix Capilla, José Luis Hernández History of the European Cup. Statistics handbook, wyd. Malaga 2006, s. 51-52, 63, 65, 76, 80
  6. ↑ Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922-2011. Konkurencje kobiece, wyd. Bydgoszcz 2011, s. 459
  7. ↑ Janusz Waśko, John Brant, György Csiki, Andrzej Socha National Records Evolution 1912 – 2012, wyd. Zamość 2013, s. 238, 243
  8. ↑ Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki 1919-1994, wyd. Warszawa 1994, s. 244