Dariusz Adamczuk

Dariusz Adamczuk

Data i miejsce urodzenia	21 października 1969 Szczecin
Wzrost	180 cm
Pozycja	obrońca, pomocnik
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1987−1992 Pogoń Szczecin 1993 Eintracht Frankfurt 5 (0) 1993 Dundee F.C. 11 (1) 1994 Udinese Calcio 2 (0) 1994−1995 CF Os Belenenses 5 (0) 1995 Pogoń Szczecin 6 (0) 1996−1999 Dundee F.C. 103 (8) 1999−2001 Rangers F.C. 13 (0) 2001 Wigan Athletic F.C. 3 (0) 2002 Rangers F.C. 0 (0) 2006−2007 Pogoń Szczecin Nowa 2009−2012 Pogoń II Szczecin 2012−2016 Mewa Resko 65 (14)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1992–1999  Polska 11 (1)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie srebro Barcelona 1992 Piłka nożna

Dariusz Adamczuk (ur. 21 października 1969 w Szczecinie) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy i pomocnika, reprezentant Polski, działacz piłkarski.

Karierę rozpoczynał w sezonie 1987/1988 w zespole Pogoni Szczecin. Następnie grał w Eintrachcie Frankfurt, Dundee F.C., Udinese Calcio, CF Os Belenenses, Pogoni, ponownie Dundee F.C. Przed sezonem 1999/2000 przeniósł się do Rangers, skąd został na rundę jesienną sezonu 2001/2002 wypożyczony do Wigan Athletic F.C. W rundzie wiosennej powrócił do Glasgow, gdzie spędził jeszcze dwa sezony, ale nie rozegrał już żadnego meczu. Karierę zawodową zakończył w 2002.

Jest dwukrotnym zdobywcą Pucharu Szkocji (1999/2000, 2001/2002) oraz mistrzem Szkocji (1999/2000) z Rangers.

W polskiej ekstraklasie rozegrał 49 spotkań, bez strzelonego gola.

W 2006 na jeden sezon powrócił na boisko – wraz z Grzegorzem Matlakiem był współzałożycielem i zawodnikiem drużyny piłkarskiej Pogoń Szczecin Nowa, która występowała w B-klasie. Następnie, do czerwca 2008, był wiceprezesem zarządu Pogoni Szczecin. 20 czerwca 2010 w wyniku braków kadrowych II zespołu Pogoni Szczecin spowodowanych młodzieżowymi mistrzostwami Polski, wystąpił jako kapitan w meczu z Masovią Maszewo. Opuścił boisko w 63 min z powodu kontuzji.

W latach 2012–2016 występował w grającej najpierw w A-klasie, a następnie w klasie okręgowej Mewie Resko, strzelając 14 bramek w 65 meczach.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pełnił funkcję szefa pionu sportowego oraz prezesa Akademii Piłkarskiej Pogoni Szczecin. W kwietniu 2021 został członkiem zarządu klubu^[1]. Funkcję szefa pionu sportowego pełnił do 15 kwietnia 2025^[2].

Od 3 października 2025 do 24 czerwca 2026 zajmował stanowisko pełnomocnika zarządu ds. sportu w Widzewie Łódź^[3][4].

Z reprezentacją Polski zdobył wicemistrzostwo olimpijskie w Barcelonie w 1992, jednak w meczu finałowym z Hiszpanią pauzował z powodu żółtych kartek. W kadrze narodowej wystąpił w 11 meczach i zdobył 1 gola w 36 minucie eliminacyjnego meczu do mistrzostw świata w 1994, przeciwko Anglii (29 maja 1993, 1-1).

lp.	Data	Miejsce	Przeciwnik	Rezultat	Rozgrywki	Grał	Uwagi
1.	19 maja 1992	Salzburg	Austria	4-2	towarzyski	90'
2.	26 sierpnia 1992	Jakobstad	Finlandia	0-0	towarzyski	od 55'
3.	14 października 1992	Rotterdam	Holandia	2-2	elim. MŚ 1994	90'
4.	13 kwietnia 1993	Radom	Finlandia	2-1	towarzyski	90'
5.	29 maja 1993	Chorzów	Anglia	1-1	elim. MŚ 1994	90'
6.	8 września 1993	Londyn	Anglia	0-3	elim. MŚ 1994	do 78'
7.	27 października 1993	Stambuł	Turcja	1-2	elim. MŚ 1994	90'
8.	17 listopada 1993	Poznań	Holandia	1-3	elim. MŚ 1994	90'
9.	3 marca 1999	Warszawa	Armenia	1-0	towarzyski	od 46'
10.	31 marca 1999	Chorzów	Szwecja	0-1	elim. Euro 2000	od 83'
11.	18 sierpnia 1999	Warszawa	Hiszpania	1-2	towarzyski	do 88'

• Sylwetka w serwisie PKOl