David Hemmings
![]() David Hemmings (1976) | |
| Imię i nazwisko |
David Leslie Edward Hemmings |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
18 listopada 1941 |
| Data i miejsce śmierci |
3 grudnia 2003 |
| Zawód |
aktor, reżyser, producent |
| Współmałżonek |
Genista Ouvry |
| Lata aktywności |
1954–2003 |
David Leslie Edward Hemmings (ur. 18 listopada 1941 w Guildford, zm. 3 grudnia 2003 w Bukareszcie) – brytyjski aktor, reżyser i producent filmowy. Najbardziej znany z głównych ról w Powiększeniu Antonioniego (1966) oraz w Głębokiej czerwieni Dario Argento (1975).
Uznawany jest za jedną z ważniejszych ikon filmowych lat sześćdziesiątych[1]. Za jego najważniejszą rolę uznaje się występ w filmie Antonioniego Powiększenie (ang. „Blow-up”), gdzie zagrał on młodego i ambitnego fotografa Thomasa.
Hemmings urodził się w Guildford, w Wielkiej Brytanii. Edukację rozpoczął w Glyn College w Epsom, jednak już jako dziecko kierował się w stronę świata rozrywki, a ściślej rzecz biorąc – w stronę kariery muzycznej. Jeździł w tournée z English Opera Group jako sopran – grupa wsławiła się głównie współpracą z kompozytorem i dyrygentem Benjaminem Brittenem. Hemmings studiował także malarstwo w Epsom School of Art. Pierwsza wystawa jego prac odbyła się gdy miał piętnaście lat. Jako nastolatek opuścił dom rodzinny i wyruszył do Austrii, gdzie pracował jako magik w nocnych klubach. Grał też na gitarze.
Jego pierwszym ważniejszym występem filmowym była rola w Tęczowej kurtce z roku 1954. W wieku 20 lat powrócił jednak do śpiewania, występował głównie w nocnych klubach. W wieku 24 lat nastąpił punkt kulminacyjny jego kariery filmowej – rola w Powiększeniu Michelangela Antonioniego. Anegdota mówi, że Hemmings był pewien, że zawalił przesłuchanie do filmu, ponieważ Antonioni podczas jego występu cały czas kręcił głową. Później dowiedział się jednak, że owo zachowanie spowodowane było dręczącym reżysera syndromem Touretta – do objawów choroby należą niekontrolowane ruchy ciała.
Hemmings zadebiutował jako reżyser dramatem Biegnąc w przerażeniu (Running Scared, 1972) z Robertem Powellem. Wyreżyserował także dramat Czternastka (The 14, 1973) z Jackiem Wildem, za który zdobył Srebrnego Niedźwiedzia na 23. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie[2].
David Hemmings zmarł 3 grudnia 2003 na zawał serca w Bukareszcie. Miał 62 lata. Śmierć nastąpiła na planie filmu Błogosławiona.
Filmografia
Filmy
- 1960: Zatopić pancernik Bismarck! (Sink the Bismarck!) jako marynarz na „Ark Royal”
- 1966: Powiększenie (Blow-Up) jako Thomas
- 1968: Barbarella (Barbarella: Queen of the Galaxy) jako Dildano
- 1968: Szarża lekkiej brygady (The Charge of the Light Brigade) jako Louis Nolan
- 1974: Britannic w niebezpieczeństwie (Juggernaut) jako Charlie Braddock
- 1975: Głęboka czerwień (Profondo rosso) jako Marcus Daly
- 1977: Zniknięcie (The Disappearance) jako
- 1977: Wyspy na Golfsztromie (Islands in the Stream) jako Eddy
- 1977: Książę i żebrak (The Prince and the Pauper) jako Hugh Hendon
- 1978: Zwyczajny żigolo (Schöner Gigolo) jako kapitan Hermann Kraft
- 1981: Jezioro łabędzie (Swan Lake) jako Rothbart (głos)
- 1983: Mężczyzna, kobieta i dziecko (Man, Woman and Child) jako Gavin Wilson
- 2000: Gladiator jako Kasjusz
- 2001: Mecz ostatniej szansy (Mean Machine) jako gubernator
- 2001: Zawód: Szpieg (Spy Game) jako agent CIA Harry Duncan
- 2002: Equilibrium jako cenzor
- 2002: Gangi Nowego Jorku (Gangs of New York) jako Schermerhorn
- 2003: Liga niezwykłych dżentelmenów (The League of Extraordinary Gentlemen) jako Nigel
Seriale
- 1984: Airwolf jako dr Charles Henry Moffet
- 1985: Magnum (Magnum, P.I.) jako Lord Archibald „Binkie” Smythe-White
- 1985: Drużyna A (The A-Team) jako kapitan łodzi
- 1987: Napisała: Morderstwo (Murder, She Wrote) jako inspektor policji
- 1987: Magnum (Magnum, P.I.) jako Danny
- 1991: Opowieści z krypty (Tales from the Crypt) jako Stronham
- 1991: Detektyw w sutannie (Father Dowling Mysteries) jako Kenneth Brubaker
- 1992: Przystanek Alaska (Northern Exposure) jako Viktor Bobrov
- 1995: Legendy Kung Fu (Kung Fu: The Legend Continues) jako Durham
- 2002: Budząc zmarłych (Waking the Dead) jako były nadkomisarz Malcolm Finlay
Przypisy
- ↑ Hugh Davies: Rollercoaster life of 60s icon David Hemmings. 5 grudnia 2003. s. The Telegraph. [dostęp 2017-07-16]. (ang.).
- ↑ Kinorama: David Hemmings. „Film”. nr 20 (1280/I), s. 14, 17 czerwca 1973. Warszawa: Film Polski. ISSN 0137-463X.
Bibliografia
- Portret na życzenie: David Hemmings. „Film”. nr 10 (2121/XLV), s. 14, 11 marca 1990. Warszawa: Film Polski. ISSN 0137-463X.
Linki zewnętrzne
- David Hemmings (1941–2003) w bazie IMDb (ang.)
- David Hemmings w bazie Filmweb
- David Hemmings w bazie Notable Names Database (ang.)
