Denys Szmyhal

Denys Szmyhal
Денис Шмигаль
Pełne imię i nazwisko	Denys Anatolijowycz Szmyhal
Data i miejsce urodzenia	15 października 1975 ; Lwów
	Premier Ukrainy
Okres	od 4 marca 2020; do 17 lipca 2025
Poprzednik	Ołeksij Honczaruk
Następca	Julija Swyrydenko
	Odznaczenia

Denys Anatolijowycz Szmyhal, ukr. Денис Анатолійович Шмигаль (ur. 15 października 1975 we Lwowie^[1]) – ukraiński polityk, urzędnik, ekonomista i menedżer, w 2020 wicepremier i minister rozwoju społeczności lokalnych, w latach 2020–2025 premier Ukrainy, w latach 2025–2026 minister obrony, od 2026 pierwszy wicepremier i minister energetyki.

Życiorys

W 1997 ukończył studia z zakresu zarządzania produkcją na Politechnice Lwowskiej, w 2003 uzyskał stopień kandydata nauk ekonomicznych^[2]. W latach 1995–2009 pracował w różnych przedsiębiorstwach we Lwowie, w tym na kierowniczych stanowiskach. Następnie zajmował wyższe stanowiska urzędnicze w Lwowskiej Obwodowej Administracji Państwowej. W 2014 był zastępcą dyrektora departamentu głównego do spraw przychodów w obwodzie lwowskim. Od 2015 związany z siecią handlową Lwiwchołod, w tym jako wiceprezes i dyrektor generalny. Od 2017 na kierowniczych funkcjach w sektorze energetycznym^[1]^[2].

W sierpniu 2019 objął stanowisko przewodniczącego Iwanofrankiwskiej Obwodowej Administracji Państwowej. 4 lutego 2020 został wicepremierem oraz ministrem rozwoju społeczności lokalnych w rządzie Ołeksija Honczaruka^[2]. 4 marca 2020 Rada Najwyższa powołała go na nowego premiera Ukrainy^[3], tego samego dnia parlament zatwierdził również skład jego gabinetu^[4].

15 lipca 2025, w związku z planowaną rekonstrukcją rządu, złożył rezygnację ze stanowiska premiera^[5]. Następnego dnia Rada Najwyższa przyjęła jego rezygnację^[6]. Na czele rządu stał do 17 lipca 2025, kiedy to zastąpiła go Julija Swyrydenko. Tego samego dnia wszedł w skład jej gabinetu, obejmując w nim urząd ministra obrony^[7]. 13 stycznia 2026 został odwołany przez parlament z tego stanowiska, tego samego dnia w Radzie Najwyższej zabrakło wystarczających głosów do powierzenia mu nowej funkcji rządowej. Ostatecznie 14 stycznia 2026 został powołany na urzędy pierwszego wicepremiera oraz ministra energetyki^[8]. Stanowiska te utrzymał także w utworzony 16 lipca 2026 rządzie Serhija Koreckiego^[9].

Odznaczenia

Order Księcia Jarosława Mądrego V klasy – 2026^[10]
Krzyż Komandorski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina – Litwa, 2023^[11]

Przypisy

1 2 Шмигаль Денис Анатолійович [online], dovidka.com.ua [dostęp 2020-03-04] (ukr.).
1 2 3 Шмигаль Денис Анатолійович, kmu.gov.ua [zarchiwizowane 2020-03-04] (ukr.).
↑ Верховна Рада призначила Прем’єр-міністром України Дениса Шмигаля, kmu.gov.ua, 4 marca 2020 [zarchiwizowane 2020-03-22] (ukr.).
↑ Верховна Рада України призначила склад нового Кабінету Міністрів України, kmu.gov.ua, 4 marca 2020 [zarchiwizowane 2020-03-22] (ukr.).
↑ Premier Ukrainy rezygnuje ze stanowiska [online], tvn24.pl, 15 lipca 2025 [dostęp 2025-07-15] .
↑ WesleyW. Dockery WesleyW., Ukraine parliament backs PM Shmyhal’s resignation [online], dw.com, 16 lipca 2025 [dostęp 2025-07-17] (ang.).
↑ StanisławS. Pohoriłow StanisławS., Рада призначила Шмигаля міністром оборони [online], pravda.com.ua, 17 lipca 2025 [dostęp 2025-07-17] (ukr.).
↑ WiktorW. Wołokita WiktorW., Рада з другої спроби призначила Шмигаля міністром енергетики [online], epravda.com.ua, 14 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-14] (ukr.).
↑ OłeksandrO. Szumilin OłeksandrO., Рада призначила новий уряд, крім Міноборони і МЗС [online], pravda.com.ua, 16 lipca 2026 [dostęp 2026-07-16] (ukr.).
↑ Указ Президента України № 604/2026 Про відзначення державними нагородами України з нагоди Дня Української Державності [online], president.gov.ua, 15 lipca 2026 [dostęp 2026-07-15] (ukr.).
↑ Lietuvos Valstybės dienos proga – apdovanojimai aukštiems Ukrainos pareigūnams [online], lrt.lt, 6 lipca 2023 [dostęp 2024-02-28] (lit.).

[bio-1] 1 2 Шмигаль Денис Анатолійович [online], dovidka.com.ua [dostęp 2020-03-04] (ukr.).

[kmu-2] 1 2 3 Шмигаль Денис Анатолійович, kmu.gov.ua [zarchiwizowane 2020-03-04] (ukr.).

[3] Верховна Рада призначила Прем’єр-міністром України Дениса Шмигаля, kmu.gov.ua, 4 marca 2020 [zarchiwizowane 2020-03-22] (ukr.).

[4] Верховна Рада України призначила склад нового Кабінету Міністрів України, kmu.gov.ua, 4 marca 2020 [zarchiwizowane 2020-03-22] (ukr.).

[5] Premier Ukrainy rezygnuje ze stanowiska [online], tvn24.pl, 15 lipca 2025 [dostęp 2025-07-15] .

[6] WesleyW. Dockery WesleyW., Ukraine parliament backs PM Shmyhal’s resignation [online], dw.com, 16 lipca 2025 [dostęp 2025-07-17] (ang.).

[7] StanisławS. Pohoriłow StanisławS., Рада призначила Шмигаля міністром оборони [online], pravda.com.ua, 17 lipca 2025 [dostęp 2025-07-17] (ukr.).

[8] WiktorW. Wołokita WiktorW., Рада з другої спроби призначила Шмигаля міністром енергетики [online], epravda.com.ua, 14 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-14] (ukr.).

[9] OłeksandrO. Szumilin OłeksandrO., Рада призначила новий уряд, крім Міноборони і МЗС [online], pravda.com.ua, 16 lipca 2026 [dostęp 2026-07-16] (ukr.).

[10] Указ Президента України № 604/2026 Про відзначення державними нагородами України з нагоди Дня Української Державності [online], president.gov.ua, 15 lipca 2026 [dostęp 2026-07-15] (ukr.).

[11] Lietuvos Valstybės dienos proga – apdovanojimai aukštiems Ukrainos pareigūnams [online], lrt.lt, 6 lipca 2023 [dostęp 2024-02-28] (lit.).

[a-12] 1 2 3 Przewodniczący Sekretariatu Generalnego.

[b-13] 1 2 3 4 5 6 7 Przewodniczący Rady Ministrów Ludowych.

[c-14] 1 2 3 4 Hetman Rady Ministrów Ludowych.

[d-15] W latach 1922–1991 republika związkowa ZSRR.

[e-16] 1 2 3 4 5 6 7 8 Przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych.

[f-17] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Przewodniczący Rady Ministrów.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[A]

[B]

[C]

[D]

[E]

[F]

Ukraińska Republika Ludowa (1917–1918)	Wołodymyr Wynnyczenko (1917)^[A] Dmytro Doroszenko (p.o., 1917)^[A] Wołodymyr Wynnyczenko (1917–1918)^[A] Wołodymyr Wynnyczenko (1918)^[B] Wsewołod Hołubowycz (1918)^[B]
Państwo Ukraińskie (1918)	Mykoła Sachno-Ustymowycz (p.o., 1918)^[C] Mykoła Wasyłenko (p.o., 1918)^[C] Fedir Łyzohub (1918)^[C] Serhij Herbel (1918)^[C]
Ukraińska Republika Ludowa (1918–1921)	Wołodymyr Czechiwski (1918–1919)^[B] Serhij Ostapenko (1919)^[B] Borys Martos (1919)^[B] Isaak Mazepa (1919–1920)^[B] Wiaczesław Prokopowycz (1920)^[B] Andrij Liwycki (p.o., 1920) Andrij Liwycki (1920–1921)
Zachodnioukraińska Republika Ludowa	Kost Łewycki (1918-1919) Sydir Hołubowycz (1919) Jewhen Petruszewycz (jako dyktator) (1919)
Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka (1921–1991)^[D]	Christian Rakowski (1921–1923)^[E] Włas Czubar (1923–1934)^[E] Panas Lubczenko (1934–1937)^[E] Mychajło Bondarenko (1937)^[E] Mykoła Marczak (p.o., 1937–1938)^[E] Demjan Korotczenko (1938–1939)^[E] Łeonid Kornijec (1939–1944)^[E] Nikita Chruszczow (1944–1946)^[E] Nikita Chruszczow (1946–1947)^[F] Demjan Korotczenko (1947–1954)^[F] Nikifor Kalczenko (1954–1961)^[F] Wołodymyr Szczerbycki (1961–1963)^[F] Iwan Kazaniec (1963–1965)^[F] Wołodymyr Szczerbycki (1965–1972)^[F] Ołeksandr Laszko (1972–1987)^[F] Witalij Masoł (1987–1990)^[F] Witold Fokin (1990–1991)^[F]
Ukraińska Republika Ludowa na Emigracji (1920–1992)	Andrij Liwycki (1920–1921) Wiaczesław Prokopowycz (1921) Andrij Liwycki (1921) Pyłyp Pyłypczuk (1921–1922) Andrij Liwycki (1922–1926) Wiaczesław Prokopowycz (1926–1939) Ołeksandr Szulhyn (1939–1940) Andrij Jakowliw (1944–1945) Kost Pankiwski (1945–1948) Isaak Mazepa (1948–1952) Stepan Baran (1952–1953) Spyrydon Dowhal (1954) Symon Sozontiw (1954–1957) Mykoła Liwycki (1957–1967) Atanas Figol (1967–1969) Spyrydon Dowhal (1969–1972) Wasyl Fedoronczuk (1972–1974) Teofil Łeontij (1974–1980) Jarosław Rudnycki (1980–1989) Iwan Samijłenko (1989–1992)
Ukraina (od 1991)	Witold Fokin (1991–1992) Wałentyn Symonenko (p.o., 1992) Łeonid Kuczma (1992–1993) Juchym Zwiahilski (p.o., 1993–1994) Witalij Masoł (1994–1995) Jewhen Marczuk (p.o., 1995) Jewhen Marczuk (1995–1996) Pawło Łazarenko (1996–1997) Wasyl Durdyneć (p.o., 1997) Wałerij Pustowojtenko (1997–1999) Wiktor Juszczenko (1999–2001) Anatolij Kinach (2001–2002) Wiktor Janukowycz (2002–2004) Mykoła Azarow (p.o., 2004) Wiktor Janukowycz (2004–2005) Mykoła Azarow (p.o., 2005) Julia Tymoszenko (p.o., 2005; 2005) Jurij Jechanurow (p.o., 2005; 2005–2006) Wiktor Janukowycz (2006–2007) Julia Tymoszenko (2007–2010) Ołeksandr Turczynow (p.o., 2010) Mykoła Azarow (2010–2014) Serhij Arbuzow (p.o., 2014) Arsenij Jaceniuk (2014–2016) Wołodymyr Hrojsman (2016–2019) Ołeksij Honczaruk (2019–2020) Denys Szmyhal (2020–2025) Julija Swyrydenko (2025–2026) Serhij Korecki (od 2026)

W dniu powstania	Ołeksij Honczaruk Arsen Awakow Alona Babak Wołodymyr Borodianski Dmytro Dubiłet Mychajło Fedorow Oksana Kolada Władysław Kryklij Dmytro Kułeba Denys Maluśka Oksana Markarowa Tymofij Myłowanow Hanna Nowosad Ołeksij Orżel Wadym Prystajko Zoriana Skałećka Julija Sokołowśka Andrij Zahorodniuk
Późniejsi członkowie rządu	Denys Szmyhal

W dniu powstania	Julija Swyrydenko Matwij Bidny Mychajło Fedorow Herman Hałuszczenko Switłana Hrynczuk Taras Kaczka Natalija Kałmykowa Ihor Kłymenko Ołeksij Kułeba Wiktor Laszko Oksen Lisowy Serhij Marczenko Ołeksij Sobołew Andrij Sybiha Denys Szmyhal Denys Ulutin
Późniejsi członkowie rządu	Tetiana Bereżna

W dniu powstania	Serhij Korecki Denys Szmyhal Tetiana Bereżna Wsewołod Czencow Witalij Bezhin Matwij Bidny Andrij Butenko Iwan Wyhiwski Taras Wysocki Mykoła Kałasznyk Witalij Kim Ołeksandr Krawczenko Wiktor Laszko Serhij Marczenko Denys Masłow Denys Ulutin Oksana Ferczuk
Późniejsi członkowie rządu	Jewhenij Chmara Andrij Sybiha