Dismember

Dismember
Ilustracja
Dismember, 2005
Rok założenia

1988

Pochodzenie

 Szwecja (Sztokholm)

Gatunek

death metal[1]

Aktywność

1988-2011, 2019-

Wydawnictwo

Nuclear Blast, Karmageddon Media, Regain Records, Avalon/Marquee Inc.

Powiązania

Nihilist, Carbonized, Entombed, Carnage, General Surgery, Therion, Satyricon, Arch Enemy, Sinergy, Mercyful Fate, King Diamond, Spiritual Beggars, Unleashed, Tiamat, Lake of Tears

Strona internetowa

Dismember (początkowo Dismemberizer) – szwedzki death metalowy zespół muzyczny, powstały w 1988 roku w Sztokholmie[2].

Do 2008 roku zespół nagrał osiem albumów studyjnych pozytywnie ocenianych przez krytyków muzycznych[3][4][5]. Zespół dał szereg koncertów na całym świecie i uczestniczył w licznych festiwalach: Wacken Open Air, Summer Breeze, XIV Agglutination, Hole In The Sky, Mystic Festival, Summer Dying Loud, Heavy Metal Circus Festival czy Obscene Extreme[6][7][8][9][10][11][12][13]. Dismember to jedna z najbardziej znanych szwedzkich grup heavymetalowych o charakterystycznym brzmieniu nagrań zrealizowanych w Sunlight Studio[2].

Historia

Zespół powstał w 1988 roku w Sztokholmie z inicjatywy basisty i wokalisty Roberta Sennebäcka, gitarzysty Davida Blomqvista i perkusisty Freda Estby'ego[14]. Tego samego roku ukazało się pierwsze demo pt. Dismembered[15]. Rok później grupa zarejestrowała kolejne dema zatytułowane Last Blasphemies i Rehearsal Demo '89[16][17], po czym w październiku br. działalność Dismember została zawieszona[2]. Wówczas David Blomqvist i Fred Estby dołączyli do Mike Amotta i jego formacji Carnage[2].

W kwietniu 1990 roku po rozpadzie Carnage, muzycy z tej grupy tj. D. Blomqvist, F. Estby i Matti Kärki wskrzesili Dismember[2]. Zaraz po tym w sierpniu br. Dismember przy współpracy z inżynierem dźwięku Tomasem Skoksbergiem w studio „Sunlight” nagrał czwarte demo pt. Reborn In Blasphemy[18][2]. W utworze Defective Decay solowe partie gitary nagrał Nicke Andersson[18], będący ówczesnym członkiem Entombed.

W 1991 roku ukazał się pierwszy album studyjny grupy zatytułowany Like an Ever Flowing Stream. Poza Blomqvistem (gitara), F. Estbym (perkusja) i M. Kärkim (śpiew), w nagraniach albumu dodatkowo wzięli udział (jako nowi członkowie zespołu): przybyły z grupy Unleashed – Robert Sennebäck (gitara rytmiczna) a także Robert Cabeza (gitara basowa), grający też w Carbonized[19][2]. Wydawnictwo było promowane singlem pt. Skin Her Alive. Rok później ukazał się pierwszy minialbum pt. Pieces.

W 1993 roku ukazał się drugi album pt. Indecent And Obscene, zaś w 1995 roku kolejny (trzeci) album o tytule Massive Killing Capacity. Tego samego roku został wydany drugi minialbum pt. Casket Garden.

W 1997 roku został wydany czwarty album Dismember pt. Death Metal. Również w 1997 roku został wydany trzeci minialbum pt. Misanthropic. W 1998 roku z zespołu odszedł basista Richard Cabeza, który dołączył do norweskiej grupy Satyricon[20]. W 2000 roku ukazał się piąty album zespołu pt. Hate Campaign. Na początku 2001 roku zespół podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią muzyczną Hammerheart Records[21]. Rok później na przełomie kwietnia i maja w Das Boot w Sztoholmie zespół rozpoczął realizację kolejnego wydawnictwa[22]. W 2003 roku zespół odbył tasę koncertową w Europie wraz z Flesh Made Sin i Callenish Circle[23].

W 2004 roku nakładem Karmageddon Media, która poprzednio nosiła nazwę Hammerheart został wydany szósty album zatytułowany Where Ironcrosses Grow[24][25]. Płyta została wyprodukowana przez perkusistę Freda Estby'ego[26]. Natomiast okładkę przygotował Dan Seagrave, który współpracował poprzednio m.in. z Entombed i Morbid Angel[27]. 24 sierpnia również w 2004 roku ukazało się pierwsze wydawnictwo DVD grupy pt. Live Blasphemies[28][29][30]. Na wydawnictwie został opublikowany m.in. koncert zarejestrowany 27 maja 2003 roku w sztokholmskim Klubben oraz filmy dokumentalne[31]. W ramach promocji Where Ironcrosses Grow zespół w listopadzie obył europejską trasę koncertową wraz Psycroptic, Anata i Sanatorium[32].

Rok później ukazała się pierwsza kompilacja nagrań zespołu pt. Complete Demos. Na płycie zostały wydane wszystkie nagrania demo zespołu po uprzednim zmasterowaniu[33]. Natomiast w sierpniu w Sami Studio zespół rozpoczął realizację siódmego albumu[34]. Również w 2005 roku z zespołu odszedł basista Johan Bergeback[35]. 20 lutego 2006 roku nakładem Regain Records ukazał się siódmy album pt. The God That Never Was[36]. W listopadzie tego samego roku zespół wziął udział w trasie koncertowej prekursorów szwedzkiego death metalu Masters Of Death podczas której wystąpiły również Unleashed, Entombed i Grave[37]. W 2007 roku z zespołu odszedł Fred Estby, którego zastąpił Thomas Daun[38]. Oświadczenie Freda Estby'ego odnośnie opuszczenia zespołu:

Decyzja poświęcenia się w pierwszym rzędzie rodzinie uniemożliwiła mi dalsze jeżdżenie na trasy i poświęcenie się zespołowi w pełnym wymiarze czasu. Chciałbym w tym miejscu podziękować wszystkim fanom, przyjaciołom, zespołom i wszystkim wspaniałym ludziom, których poznałem przez te lata[39].

W nowym składzie październiku tego samego roku w studiu nagraniowym B.A.S. zespół przystąpił do prac nad kolejnym albumem[40]. W 2008 roku ukazał się ósmy album pt. Dismember[41][42]. Płyta została wyprodukowana przez Nico Elgstranda, który współpracował z takimi grupami jak Murder Squad, Krux czy Merciless[43][44]. W ramach promocji zespół w lipcu odbył trasę koncertową w Australii[45]. Natomiast w sierpniu grupa dała szereg koncertów w Ameryce Południowej[46]. 22 listopada w Sztokholmie odbył się jubileuszowy koncert grupy z okazji dwudziestolecia działalności artystycznej. Podczas koncertu wystąpili gościnnie również byli członkowie zespołu[47]. W 2009 roku ukazało się drugie wydawnictwo DVD zespołu pt. Under Bloodred Skies[48][49]. Tego samego roku zespół został nominowany nagrody Manifest Awards w kategorii „Best Hard Rock/Metal” za album Dismember[50]. W 2011 roku grupa została rozwiązana, jednak w 2019 roku została reaktywowana w starym składzie[51].

Muzyka i teksty

Muzyka grupy na przestrzeni lat nieprzerwanie była zaliczana do gatunku death metal[52]. Recenzent About.com – Chad Bowar pdokreślił m.in. łatwo rozpoznawalny styl grupy który nie uległ zmianie od powstania w 1988 roku oraz różnorodny styl wokalisty Matti'ego Kärki[5]. W swej twórczości zespół poruszył takie zagadnienia jak śmierć, wojna, religia czy nienawiść[1]. Komentarz Freda Estby'ego odnośnie do tekstów na albumie Where Ironcrosses Grow:

Tekstowo, będzie więcej o wojnie w jej najohydniejszych przejawach, będą historie o ludziach, którzy mają chore umysły i tworzą przez to chore sytuacje. Będzie też sporo krytyki religii[53].

Muzycy

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[1][2].

Oś czasu

Dyskografia

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[1][2].

Wideografia

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[1].

  • Live Blasphemies (2004, DVD, Escapi[54])
  • Under Bloodred Skies (2009, DVD, Regain Records)

Teledyski

Rok Tytuł Reżyseria Album Źródło
1992 „Soon To Be Dead” P. E. Eriksson, Henrik Wiman i Zeta Lorentzon Pieces [55]
1993 „Dreaming In Red” – Indecent And Obscene
„Skinfather” –
1995 „Casket Garden” – Massive Killing Capacity
2006 „Trail Of The Dead” Peter Wendin The God That Never Was

Nagrody i wyróżnienia

Rok Kategoria Nagroda Uwagi
2005 Årets Hårdrock/Metall (Where Ironcrosses Grow) Grammis Nominacja[56]
2009 The Best Death Metal Album (Dismember) Metal Storm Awards 2008 4. miejsce[57]
Best Hard Rock/Metal (Dismember) Manifest Awards Nominacja
Death metal Swedish Metal Awards Nominacja[58]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Dismember. metal-archives.com. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Daniel Ekeroth: Szwedzki Death Metal. Poznań: Kagra, 2008, s. 1-496. ISBN 978-83-87598-41-9.
  3. ↑ Steve Huey: Hate Campaign review. allmusic.com. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  4. ↑ Alex Henderson: The God That Never Was review. allmusic.com. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  5. 1 2 Chad Bowar: Dismember review. heavymetal.about.com. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  6. ↑ CRADLE OF FILTH, HOLLENTHON Confirmed For Germany's SUMMER BREEZE Festival – Apr. 3, 2008. blabbermouth.net. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  7. ↑ Norway's HOLE IN THE SKY Festival: Running Order Announced – Mar. 29, 2008. blabbermouth.net. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  8. ↑ VISION DIVINE, DOMINE Confirmed For Italy's XIV AGGLUTINATION Festival – May 5, 2008. blabbermouth.net. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  9. ↑ ENTOMBED To Headline Mexico's HEAVY METAL CIRCUS Festival – May 19, 2008. blabbermouth.net. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  10. ↑ Obscene Extreme 2006: Święto undergroundu. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  11. ↑ The Crown i Dismember na Wacken Open Air 2003. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  12. ↑ l, galeria: Dismember ("Mystic Festival"), Gdańsk "Stocznia Gdańska" 9.06.2023 - rockmetal.pl [online], www.rockmetal.pl [dostęp 2026-08-06].
  13. ↑ l, wieść: Dismember, Manbryne i Hostia na "Summer Dying Loud" - rockmetal.pl [online], www.rockmetal.pl [dostęp 2026-08-06].
  14. ↑ Dismember biography. musicmight.com. [dostęp 2009-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-07)]. (ang.).
  15. ↑ Dismember (Swe) – Dismembered. metal-archives.com. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  16. ↑ Dismember (Swe) – Rehearsal Demo '89. metal-archives.com. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  17. ↑ Dismember (Swe) – Last Blasphemies. metal-archives.com. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  18. 1 2 Dismember (Swe) – Reborn In Blasphemy. metal-archives.com. [dostęp 2012-01-19]. (ang.).
  19. ↑ Dismember (Swe) – Like an Ever Flowing Stream. metal-archives.com. [dostęp 2012-01-19]. (ang.).
  20. ↑ Zmiany w Dismember. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  21. ↑ Dismember w Hammerheart Records. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  22. ↑ Dismember planuje następcę „Hate Campaign”. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  23. ↑ Flesh Made Sin na trasie z Dismember. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  24. ↑ Dismember: Szczegóły nowej płyty. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  25. ↑ Dismember: Szczegóły nowej płyty. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  26. ↑ Dismember: Nowy album będzie agresywniejszy. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  27. ↑ Dismember: Dan Seagrave autorem okładki nowej płyty. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  28. ↑ Sierpniowe bluźnierstwa Dismember. muzyka.onet.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  29. ↑ Dismember: Koncertowe DVD w sierpniu. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  30. ↑ Dismember: Płyta w marcu. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  31. ↑ Dismember: DVD w październiku. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  32. ↑ Europejska trasa Dismember. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  33. ↑ Dismember: Demówki z bonusami. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  34. ↑ Dismember w sierpniu w studio. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  35. ↑ Dismember: Rozstanie z basistą. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  36. ↑ Nie ma Boga dla Dismember. muzyka.onet.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  37. ↑ Masters Of Death: Trasa legend death metalu. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  38. ↑ Dismember zaczyna nagrania. muzyka.onet.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  39. ↑ Dismember bez perkusisty. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  40. ↑ Dismember rozpoczyna nagrywanie. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  41. ↑ Dismember ćwiartuje. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  42. ↑ Dismember w marcu. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  43. ↑ 11 kawałków Dismember. muzyka.onet.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  44. ↑ Dismember pracuje w studio. rockmetal.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  45. ↑ DISMEMBER To Tour Australia In July – May 23, 2008. blabbermouth.net. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  46. ↑ DISMEMBER: South American Tour Dates Announced – Aug. 25, 2008. blabbermouth.net. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  47. ↑ 20-lecie Dismember. muzyka.onet.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  48. ↑ DISMEMBER: 'Under Blood Red Skies' DVD Trailer Available – July 30, 2009. blabbermouth.net. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  49. ↑ Krwawe niebo nad Dismember. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  50. ↑ OPETH, DISMEMBER, BURST Nominated For Swedish MANIFEST Award – Jan. 12, 2009. blabbermouth.net. [dostęp 2010-07-22]. (ang.).
  51. ↑ Koniec Dismember!. muzyka.interia.pl. [dostęp 2011-10-17]. (pol.).
  52. ↑ Mudrian, Albert; Wybierając śmierć – Niewiarygodna historia death metalu i grindcore'a; Wydawnictwo KAGRA; ISBN 978-83-87598-44-0
  53. ↑ Dismember agresywniejszy. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-17)]. (pol.).
  54. ↑ DVD Dismember. muzyka.interia.pl. [dostęp 2009-11-03]. (pol.).
  55. ↑ Dismember videos. metalstorm.ee. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).
  56. ↑ Grammis 2005. grammis.se. [dostęp 2015-09-03]. (szw.).
  57. ↑ Metal Storm Awards 2008. metalstorm.net. [dostęp 2011-11-11]. (ang.).
  58. ↑ IN FLAMES, OPETH, AMON AMARTH, THE HAUNTED Nominated For SWEDISH METAL AWARDS – Dec. 10, 2008. blabbermouth.net. [dostęp 2009-11-03]. (ang.).

Linki zewnętrzne