Ditlenek ołowiu

Ditlenek ołowiu

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) konst. ditlenek ołowiu, tlenek(2−) ołowiu(4+), tlenek ołowiu(4+), tlenek ołowiu(IV) Inne nazwy i oznaczenia Stocka tlenek ołowiu(IV)
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
czerwone tetragonalne kryształy lub brązowy proszek[1][2]
Wzór chemiczny	PbO2
• zapis Hilla	O2Pb
Masa molowa	239,20 g/mol
Minerały	platneryt
Identyfikacja
Numer CAS	1309-60-0
PubChem	14793
SMILES O=[Pb]=O
InChI InChI=1S/2O.Pb InChIKey YADSGOSSYOOKMP-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Gęstość 9,64 g/cm³[1][2]; ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie 0,14 mg/l[3] w innych rozpuszczalnikach nierozpuszczalny w alkaliach, średnio w kwasie solnym i mieszaninie HNO3 i H2O2, wolno rozpuszcza się w kwasie octowym[2] Temperatura rozkładu 290 °C[1]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[3] Niebezpieczeństwo Zwroty H H272, H302+H332, H360Df, H373, H410 Zwroty P P201, P210, P273, P301+P312+P330, P304+P340+P312, P308+P313 NFPA 704[4] 0 2 0   Numer RTECS OG0700000 Dawka śmiertelna LD50 220 mg/kg (dootrzewnowo, świnka morska)[5]
Podobne związki
Inne kationy	CO2, SiO2, GeO2, SnO2
Podobne związki	PbO, Pb3O4
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Ditlenek ołowiu, nazwa Stocka: tlenek ołowiu(IV), PbO₂ – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym ołów występuje na IV stopniu utlenienia. Występuje pod postacią czerwonych tetragonalnych kryształów lub brązowego albo brunatnego proszku. Praktycznie nie rozpuszcza się w wodzie. Jest silnym utleniaczem. Ogrzewany do ponad 290 °C rozkłada się wydzielając tlen. Jest amfoteryczny. W naturze występuje jako minerał platneryt^[2].

Ditlenek ołowiu może być otrzymywany poprzez^[2]:

• utlenianie zasadowej zawiesiny tlenku ołowiu(II) chlorem, podchlorynem sodu lub proszkiem wybielającym;
• przepuszczanie chloru przez gorącą zawiesiną wodną siarczanu ołowiu i wodorotlenku magnezu;
• elektrolizę kwasowych roztworów soli ołowiu przy użyciu ołowiowych lub platynowych elektrod – ditlenek ołowiu wydziela się na anodzie;
• ogrzewanie tetratlenku triołowiu z kwasem azotowym:

Pb₃O₄ + 4HNO₃ → 2Pb(NO₃)₂ + PbO₂ + 2H₂O

• stapianie tlenku ołowiu(II) z azotanem i chloranem sodu.