Dries Mertens

Dries Mertens
Ilustracja
Dries Mertens (2018)
Data i miejsce urodzenia

6 maja 1987
Leuven

Wzrost

169 cm

Pozycja

pomocnik, napastnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1996–1998 Stade Leuven
1998–2003 RSC Anderlecht
2003–2004 KAA Gent
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2004–2007 KAA Gent 0 (0)
2005–2006 → Aalst (wyp.) 14 (4)
2006–2007 → AGOVV (wyp.) 35 (2)
2007–2009 AGOVV 73 (28)
2009–2011 FC Utrecht 65 (16)
2011–2013 PSV Eindhoven 62 (37)
2013–2022 SSC Napoli 295 (113)
2022–2025 Galatasaray 100 (20)
W sumie: 644 (220)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2011–2022  Belgia 109 (21)
  1. ↑ Aktualne na: 5 maja 2024. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsceRosja 2018piłka nożna

Dries Mertens (wym. [ˈdris ˈmɛrtə(n)s], ur. 6 maja 1987 w Leuven) – belgijski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika lub napastnika. Reprezentant Belgii. Uczestnik Mistrzostw Świata 2014, 2018, 2022 i Mistrzostw Europy 2016.

Kariera klubowa

Mertens jako junior grał w klubach Stade Leuven, RSC Anderlecht oraz KAA Gent, do którego trafił w 2003. W 2004 został włączony do jego pierwszej drużyny. W 2005 został wypożyczony do Eendrachtu Aalst, gdzie spędził rok. Z kolei w 2006 wypożyczono go do holenderskiego AGOVV Apeldoorn z Eerste divisie. W tych rozgrywkach zadebiutował 11 sierpnia 2006 w wygranym 3:1 meczu z Cambuurem Leeuwarden. 22 września 2006 w wygranym 3:0 spotkaniu z FC Den Bosch strzelił pierwszego gola w Eerste divisie. Na wypożyczeniu w AGOVV grał przez rok, a potem podpisał kontrakt z tym klubem. Jego barwy reprezentował jeszcze przez 2 lata.

W 2009 Mertens odszedł do zespołu FC Utrecht z Eredivisie. W tej lidze pierwszy mecz zaliczył 1 sierpnia 2009 przeciwko RKC Waalwijk (1:0). 16 sierpnia 2009 w zremisowanym 2:2 pojedynku z VVV Venlo zdobył 2 bramki, które były jego pierwszymi w Eredivisie.

W 2011 przeszedł do PSV Eindhoven za około 10 mln euro. W pierwszym sezonie w 33 meczach strzelił 21 bramek, najwięcej z całej drużyny. Łącznie dla holenderskiego klubu strzelił 45 bramek w 86 spotkaniach[1].

W czerwcu 2013 podpisał kontrakt z włoskim SSC Napoli[2][1].

21 marca 2021 Mertens zdobył swoją setną bramkę w Serie A, w spotkaniu przeciwko Romie[3].

8 sierpnia 2022 został zawodnikiem Galatasaray, z którym podpisał kontrakt do 30 czerwca 2023[4]. 14 sierpnia wystąpił po raz pierwszy dla tureckiego klubu, rozgrywając przegrany 1:0 mecz z Giresunsporem[5].

W sierpniu 2025 poinformował o zakończeniu kariery piłkarskiej[6].

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Belgii zadebiutował 9 lutego 2011 w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Finlandią. Swoją pierwszą bramkę w drużynie narodowej zdobył przeciwko Holandii w meczu towarzyskim rozegranym 15 sierpnia 2012. Mertens doprowadził do wyrównania, strzelając na 2:2, a mecz zakończył się wygraną Belgii 4:2. Zdobywał również bramki podczas Mistrzostw Świata 2014 przeciwko Algierii (2:1)[7], oraz Mistrzostw Świata 2018 przeciwko Panamie (3:0)[8].

Sukcesy

Rekordy

Przypisy

  1. 1 2 Naples s'offre D.Mertens [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-02] (fr.).
  2. ↑ Napoli, Mertens ha sostenuto le visite mediche. SSC Napoli. [dostęp 2013-06-22]. (wł.).
  3. ↑ Dries Mertens reaches Serie A century as Napoli win at AS Roma in Serie A [online], Eurosport, 21 marca 2021 [dostęp 2021-04-07] (ang.).
  4. ↑ OFICJALNIE: Dries Mertens w Galatasaray [online], Transfery.info, 8 sierpnia 2022 [dostęp 2023-08-08] (pol.).
  5. ↑ Joe Fischetti, Dries Mertens Makes Galatasaray Debut - Forza Napoli Press [online], 14 sierpnia 2022 [dostęp 2023-08-08] (ang.).
  6. ↑ OFICJALNIE: Dries Mertens zakończył karierę [online], Transfery.info, 23 sierpnia 2025 [dostęp 2025-08-23].
  7. ↑ Belgia - Algieria 2:1. Rezerwowi odwrócili losy meczu. Trenerski nos Wilmotsa! [online], Przegląd Sportowy, 17 czerwca 2014 [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  8. ↑ MŚ 2018: Belgia - Panama (na żywo) [online], Przegląd Sportowy, 18 czerwca 2018 [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  9. ↑ SSC Napoli: Mertens pobił rekord Hamšíka [online], Transfery.info, 13 czerwca 2020 [dostęp 2023-08-08] (pol.).

Bibliografia