Eddie Charlton

Eddie Charlton
Data i miejsce urodzenia

31 października 1929
Merewether

Data i miejsce śmierci

7 listopada 2004
Palmerston North

Gra zawodowa

1963-1995

Najwyższy ranking

3 (1976-1981)

Breaki 100+ pkt.

46

Eddie Charlton (ur. 31 października 1929 w Merewether, Nowa Południowa Walia, Australia, zm. 7 listopada 2004 w Palmerston North, Nowa Zelandia) – snookerzysta australijski, osiągający również dobre wyniki w bilardzie.

Nie wygrał w karierze turnieju rankingowego, jednak był znany z równej dyspozycji; pierwszy Australijczyk w czołówce światowej bilardu i snookera od czasu Waltera i Horace Lindrumów.

Kariera

Charlton, z zawodu górnik, pochodził ze sportowej rodziny (także jego brat Jim zajmował się snookerem, ale bez większych sukcesów); miał dobre wyniki w surfingu, boksie, krykiecie i futbolu. W 1956 należał do sztafety niosącej ogień olimpijski.

W wieku 34 lat został profesjonalnym snookerzystą (1963). W 1964 sięgnął po raz pierwszy po tytuł zawodowego mistrza Australii i utrzymywał go przez 20 lat; jedyny raz przegrał w 1968 z Warrenem Simpsonem. W 1968 po raz pierwszy walczył o snookerowe mistrzostwo świata; przegrał jako pretendent z Johnem Pulmanem 34:39.

Nie brał udziału w pierwszych edycjach reaktywowanych mistrzostw świata w formule turniejowej; w listopadzie 1970 na mistrzostwach w Melbourne był zaliczany do czołówki faworytów, przegrał jednak ponownie z rodakiem Simpsonem. W 1972 ponownie został zatrzymany w półfinale, tym razem przez Johna Spencera; w 1973 doszedł do finału, lepszy jednak okazał się mistrz lat 70., Ray Reardon (38:32).

Najbliżej tytułu mistrza świata Charlton był w 1975; przegrał ponownie z Reardonem, tym razem jednak dopiero w decydującym frame'ie 30:31. W 1976 po raz kolejny przegrał w półfinale; w t.r. zdobył tytuł mistrza świata w formule matchplay'owej, w finale biorąc rewanż na Reardonie 31:24. Była to ostatnia edycja mistrzostw w tej formule.

Jeszcze czterokrotnie zaliczał półfinały mistrzostw świata, ostatni raz w 1982. W latach 1976–1981 figurował jako nr 3 na światowej liście rankingowej, pozostawał w czołowej szesnastce do 1986; zakończył karierę w 1995.

W bilardzie zawodowym również trzykrotnie walczył o mistrzostwo świata; także nie zdobył tytułu, przegrywając jako pretendent z Rexem Williamsem w 1974 i 1976 oraz w finale z Markiem Wildmanem w 1984.

Od lat 90. zaliczył kilka występów w turniejach weteranów; w 1996 Charlton, dawny wieloletni kapitan reprezentacji Australii w Pucharze Świata, nie przyjął proponowanego mu udziału w rozgrywanych ponownie zawodach drużynowych. Był współzałożycielem Australijskiego Stowarzyszenia Graczy Zawodowych.

Występy w turniejach w karierze

Turniej 1968
/69		 1969
/70		 1970
/71		 1971
/72		 1972
/73		 1973
/74		 1974
/75		 1975
/76		 1976
/77		 1977
/78		 1978
/79		 1979
/80		 1980
/81		 1981
/82		 1982
/83		 1983
/84		 1984
/85		 1985
/86		 1986
/87		 1987
/88		 1988
/89		 1989
/90		 1990
/91		 1991
/92		 1992
/93		 1993
/94		 1994
/95		 1995
/96
Ranking[1] brak systemu rankingowego 3 3 3 3 3 8 5 6 6 12 25 26 19 22 31 27 29 34 60 77
Turnieje rankingowe
Dubai Classic nie rozegrano NR 2R 1R LQ 1R LQ LQ A
Grand Prix nie rozegrano SF 3R 3R 2R 1R 3R 2R 1R 2R 1R 1R LQ LQ A
UK Championship nie rozegrano nierankingowy 2R 1R 2R 1R 1R 1R 1R 2R 2R 1R LQ A
Welsh Open nie rozegrano 2R 1R LQ LQ A
International Open nie rozegrano NR 1R SF 1R 1R 2R QF 1R 2R nie rozegrano 2R LQ LQ A
European Open nie rozegrano QF 3R 2R 1R 1R LQ LQ A
Thailand Open nie rozegrano nierankingowy nie rozegrano 1R 3R 2R 1R LQ LQ A
British Open nie rozegrano nierankingowy 1R 3R 2R 1R 1R 1R 2R 3R 2R WD LQ A
World Championship nierankingowy 2R F SF QF SF SF QF 2R SF QF 2R 2R 2R LQ 2R 2R 1R 1R 1R WD LQ LQ A
Turnieje nierankingowe
Australian Masters nie rozegrano A A A F QF SF QF 1R SF NH R nie rozegrano QF 1R
The Masters nie rozegrano SF SF A A QF QF 1R QF SF 1R 1R QF A A A A LQ LQ LQ A A A
Irish Masters nie rozegrano A A A A A A A A QF 1R QF A A A A A A A A A A A
European League nie rozegrano RR nie rozegrano A A A A A A A A A A
Pontins Professional nie rozegrano QF A A RR A A SF A A A A A A A A A A A A A A A A
Dawne turnieje rankingowe
Canadian Masters nie rozegrano nierankingowy nie rozegrano nierankingowy 1R nie rozegrano
Hong Kong Open nie rozegrano nierankingowy NH 2R nie rozegrano NR
Classic nie rozegrano nierankingowy QF 1R 1R 3R 1R 1R 2R 3R 1R nie rozegrano
Strachan Open nie rozegrano 2R nie rozegrano
Dawne turnieje nierankingowe
World Championship A A SF SF F rankingowy
Norwich Union Open nie rozegrano SF A nie rozegrano
World Masters nie rozegrano RR nie rozegrano
World Professional Matchplay Championship nie rozegrano W nie rozegrano
Holsten Lager International nie rozegrano 1R nie rozegrano
Limosin International nie rozegrano W nie rozegrano
Kronenbrau 1308 Classic nie rozegrano W nie rozegrano
International Open nie rozegrano 2R rankingowy nie rozegrano rankingowy
Classic nie rozegrano A A A QF rankingowy
British Open nie rozegrano A A A 2R 2R rankingowy
Tolly Cobbold Classic nie rozegrano A A A A A QF nie rozegrano
New Zealand Masters nie rozegrano SF nie rozegrano A A nie rozegrano
Pot Black A A A W W SF RR SF RR SF RR W SF F SF QF 1R 1R nie rozegrano A A A nie rozegrano
Australian Professional Championship F W W W W W W W W W W nie rozegrano W F SF F SF nie rozegrano
Shoot-Out nie rozegrano 3R nie rozegrano
World Seniors Championship nie rozegrano F nie rozegrano

Przypisy

  1. ↑ Ranking History. [dostęp 2026-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-30)]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.