Masters 1981

Masters
1980 1981 1982
Ilustracja
Miejsce

Anglia Wembley Conference Centre, Londyn

Od

2 lutego 1981

Do

8 lutego 1981

Edycja

7

Zwycięzca

Irlandia Północna Alex Higgins

II miejsce

Walia Terry Griffiths

Najwyższy break

136 Walia Terry Griffiths

Breaki 100+ pkt.

2

Liczba uczestników

12

Rozegrane mecze

11

Organizator

World Professional Billiards and Snooker Association

Sponsor

Benson and Hedges

Benson and Hedges Masters 1981 – nierankingowy turniej snookerowy rozegrany w dniach 2 – 8 lutego 1981 roku w Wembley Conference Centre w Londynie (Anglia).

Wzięło w nim udział 12 zawodników.

W finale turnieju reprezentant Irlandii Północnej Alex Higgins pokonał Walijczyka Terry’ego Griffithsa wynikiem 9–6.

Nagrody

Nagroda
Zwycięzca6 000 £
Finalista3 000 £
Półfinalista2 000 £
Ćwierćfinalista1 000 £
1. Runda750 £
Łączna pula nagród[1]20 000 £

Wydarzenia zawiązane z turniejem

  • Alex Higgins po raz czwarty z rzędu doszedł do finału turnieju Masters (1978 – zwycięzca, 1979 – II miejsce, 1980 – II miejsce).
  • Najwyższy break turnieju to 136 punktów Walijczyka Terry’ego Griffithsa.
  • Cały turniej w ciągu sześciu dni zgromadził łącznie 18 742 widzów, z czego sam finał oglądało 2 422.

Turniej główny

Runda 1
Do 5 frame’ów
Ćwierćfinały
Do 5 frame’ów
Półfinały
Do 6 frame’ów
Finał
Do 9 frame’ów
Walia Terry Griffiths5
Anglia Fred Davis2
Anglia Fred Davis5
Kanada Kirk Stevens4
Walia Terry Griffiths6
Anglia John Spencer5
Walia Ray Reardon1
Anglia John Spencer5
Irlandia Północna Dennis Taylor2
Anglia John Spencer5
Walia Terry Griffiths6
Irlandia Północna Alex Higgins9
Irlandia Północna Alex Higgins5
Walia Doug Mountjoy1
Australia Eddie Charlton0
Walia Doug Mountjoy5
Irlandia Północna Alex Higgins6
Kanada Cliff Thorburn5
Kanada Cliff Thorburn5
Południowa Afryka Perrie Mans4
Południowa Afryka Perrie Mans5
Anglia Steve Davis2

Finał

Finał: Do 9 wygranych frame’ów
Wembley Conference Centre, Londyn,  Anglia,  1 lutego 1981
Sędzia: Irlandia John Smyth
Irlandia Północna Alex Higgins 9 – 6 Walia Terry Griffiths
117(75)-10; 38-69; 54-64; 62-47; 99-38; 58-51; 20-69; 69-10; 77-37; 75-39; 113-5; 0-136(136); 31-97; 51-62; 85-48
75 Najwyższy break 136
– Breaki stupunktowe 1
1 Breaki notowane 1

Breaki stupunktowe

Przypisy

  1. ↑ Ron Florax: 1980 Masters - Finishes. CueTracker. [dostęp 2025-08-18]. (ang.).

Bibliografia