Masters 1983
| ||||
 | ||||
| Miejsce |
| |||
|---|---|---|---|---|
| Od |
23 stycznia 1983 | |||
| Do |
30 stycznia 1983 | |||
| Edycja |
9 | |||
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break |
128 | |||
| Breaki 100+ pkt. |
4 | |||
| Liczba uczestników |
16 | |||
| Rozegrane mecze |
15 | |||
| Organizator | ||||
| Sponsor | ||||
Benson and Hedges Masters 1983 – nierankingowy turniej snookerowy rozegrany w dniach 23 – 30 stycznia 1983 roku w Wembley Conference Centre w Londynie (Anglia).
Wzięło w nim udział 16 zawodników.
W finale turnieju Kanadyjczyk Cliff Thorburn pokonał Walijczyka Raya Reardona wynikiem 9–7.
Nagrody
| Nagroda | |
|---|---|
| Zwycięzca | 16 000 £ |
| Finalista | 8 000 £ |
| Półfinalista | 3 500 £ |
| Ćwierćfinalista | 2 500 £ |
| 1/8 finału | 1 750 £ |
| Łączna pula nagród[1] | 55 000 £ |
Wydarzenia zawiązane z turniejem
- W meczu pierwszej rundy rozegranym pomiędzy Billem Werbeniukiem i Alexem Higginsem został pobity rekord ilości widzów zgromadzonych w Wembley Conference Centre, których liczba wyniosła 2876.
- Najwyższy break turnieju to 128 punktów Walijczyka Terry'ego Griffithsa.
Turniej główny
| 1/8 finału | Ćwierćfinał | Półfinał | Finał | |||||||||||||||
 Steve Davis | 5 | |||||||||||||||||
| Mark Wildman | 2 | |||||||||||||||||
| Steve Davis | 4 | |||||||||||||||||
 Doug Mountjoy | 5 | |||||||||||||||||
| Doug Mountjoy | 5 | |||||||||||||||||
| John Virgo | 1 | |||||||||||||||||
| Doug Mountjoy | 3 | |||||||||||||||||
| Ray Reardon | 6 | |||||||||||||||||
| Jimmy White | 5 | |||||||||||||||||
| David Taylor | 2 | |||||||||||||||||
| Jimmy White | 2 | |||||||||||||||||
| Ray Reardon | 5 | |||||||||||||||||
| Ray Reardon | 5 | |||||||||||||||||
| Dean Reynolds | 1 | |||||||||||||||||
| Ray Reardon | 7 | |||||||||||||||||
 Cliff Thorburn | 9 | |||||||||||||||||
| Cliff Thorburn | 5 | |||||||||||||||||
| Joe Johnson | 2 | |||||||||||||||||
| Cliff Thorburn | 5 | |||||||||||||||||
| Terry Griffiths | 3 | |||||||||||||||||
| Terry Griffiths | 5 | |||||||||||||||||
| Kirk Stevens | 3 | |||||||||||||||||
| Cliff Thorburn | 6 | |||||||||||||||||
 Eddie Charlton | 5 | |||||||||||||||||
| Bill Werbeniuk | 5 | |||||||||||||||||
 Alex Higgins | 4 | |||||||||||||||||
| Bill Werbeniuk | 3 | |||||||||||||||||
| Eddie Charlton | 5 | |||||||||||||||||
| Eddie Charlton | 5 | |||||||||||||||||
| Tony Meo | 3 | |||||||||||||||||
Finał
| Finał: Do 9 wygranych frame’ów Wembley Conference Centre, Londyn, Anglia, 30 stycznia 1983Sędzia:  John Smyth | ||
| Cliff Thorburn |
9 – 7 | Ray Reardon |
| 85(60)-21; 88-30; 1-77; 74(59)-24; 29-63; 57-25; 50-61; 72-44; 97-31; 66-28; 58-69; 74(69)-68(54); 34-88(65); 14-113(113); 39-76; 77(56)-19 | ||
| 69 | Najwyższy break | 113 |
| – | Breaki stupunktowe | 1 |
| 4 | Breaki notowane | 3 |
Breaki stupunktowe
- 128 Terry Griffiths
- 114 Tony Meo
- 113 Ray Reardon
- 108 Eddie Charlton
Przypisy
- ↑ Ron Florax: 1983 Masters - Finishes. CueTracker. [dostęp 2025-08-18]. (ang.).
- ↑ 1983 Masters Results. Snooker Database. [dostęp 2025-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-10)]. (ang.).
Bibliografia
- Ron Florax: Masters 1983 – wyniki na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2025-08-18]. (ang.).