Efraim Sklanski

Efraim Sklanski
Эфраим Маркович Скля́нский
Ilustracja
Efraim Sklanski (lata 20. XX w.)
Pełne imię i nazwisko

Efraim Markowicz Sklanski

Data i miejsce urodzenia

31 lipca?/12 sierpnia 1892
Fastów, gubernia kijowska, Cesarstwo Rosyjskie

Data i miejsce śmierci

27 sierpnia 1925
jezioro Long Lake, Hamilton, Nowy Jork, USA

Przebieg służby
Lata służby

1916–1917, 1918–1924

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Rewolucyjna Armia Wolnej Rosji
Armia Czerwona

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa:

wojna domowa w Rosji,
wojna polsko-bolszewicka

Późniejsza praca

przedstawiciel handlowy

Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru

Efraim Markowicz Sklanski, (ros. Эфраим Маркович Скля́нский; ur. 31 lipca?/12 sierpnia 1892 w Fastowie, zm. 27 sierpnia 1925 na jeziorze Long Lake) – radziecki wojskowy narodowości żydowskiej, wiceprzewodniczący Wojskowej Rady Rewolucyjnej Republiki (1918–1924). Pełnił funkcję podczas wojny domowej, był głównym współpracownikiem oraz zastępcą Trockiego. Po śmierci Lenina, gdy ten zaczynał tracić wpływy, Sklanski został odwołany i mianowany przedstawicielem handlowym, wyznaczony na prezesa Amtorgu (1925), niedługo później utonął podczas podróży służbowej do USA.

Życiorys

Urodził się w średniozamożnej mieszczańskiej rodzinie żydowskiej. Od 1899 rodzina mieszkała w Żytomierzu, gdzie ukończył gimnazjum ze złotym medalem (1900-). W latach 1911–1916 studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu św. Włodzimierza w Kijowie. Od lipca 1913 członek SDPRR, propagandzista komitetu kijowskiego partii. W armii od 1916 – żołnierz batalionu zapasowego, lekarz 149. czarnomorskiego pułku piechoty. Zrobił błyskotliwą karierę w Armii Czerwonej, w latach 1918–1924 pełniąc funkcję zastępcy przewodniczącego Wojskowej Rady Rewolucyjnej Republiki (ros. Революционный Военный Совет Республики); w latach 1920–1921 członek Rady Pracy i Obrony (Совет Труда и Обороны) i Kolegium Ludowego Komisariatu ds. Zdrowia RSFSR; członek Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego (Всероссийский Центральный Исполнительный Комитет) i Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR (Центральный исполнительный комитет СССР).

W kwietniu 1924 został mianowany przewodniczącym trustu „Mossukno” (Объединённые государственные фабрики тонких сукон Московского района ВСНХ). W maju 1925 wysłano go w podróż służbową do Niemiec i Francji. W tym samym roku został mianowany prezesem spółki handlowej Amtorg w Nowym Jorku, jedynym wówczas przedstawicielstwie ZSRR w Stanach Zjednoczonych[a]. Wkrótce nadeszła wiadomość, że na trzeci dzień od dnia przyjazdu Sklanski utonął w jeziorze, pływając łódką w pobliżu wsi Edion, w stanie Nowy Jork, wraz ze swoim poprzednikiem na tej funkcji w Amtorgu, Isajem Churginem. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie – według sowietologa George’a R. Urbana, Stalin odmówił pochowania jego prochów w Murze Kremlowskim.

Galeria

Uwagi

  1. ↑ Do 1934 USA nie utrzymywały z ZSRR stosunków dyplomatycznych.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.