Egon Franke (polityk)

Egon Franke

Egon Franke (1976)
Data i miejsce urodzenia	11 kwietnia 1913 Hanower
Data i miejsce śmierci	26 kwietnia 1995 Hanower
Zawód, zajęcie	polityk
Stanowisko	minister stosunków wewnątrzniemieckich (1969–1982), wicekanclerz (1982)
Partia	Socjaldemokratyczna Partia Niemiec

Egon Franke (ur. 11 kwietnia 1913 w Hanowerze, zm. 26 kwietnia 1995 tamże^[1]) – niemiecki polityk, działacz Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), poseł do Bundestagu, minister stosunków wewnątrzniemieckich (1969–1982), wicekanclerz (1982).

Kształcił się w szkole rzemiosła artystycznego, odbył praktykę w zawodzie stolarza^[2]. W 1929 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, od 1931 był jej etatowym pracownikiem. Kierował też socjalistyczną młodzieżówką w Hanowerze^[2]. Po dojściu nazistów do władzy w 1935 został skazany na 2,5 roku pozbawienia wolności pod zarzutem przygotowań do zdrady stanu^[1]. W 1943 zmobilizowany i wcielony do jednostki karnej – 999 Lekkiej Dywizji Afrykańskiej. Służył na froncie do 1945, przez pewien czas przebywał w amerykańskiej niewoli^[1][2].

Po II wojnie światowej powrócił do aktywności politycznej w ramach SPD, w 1947 został etatowym członkiem krajowego komitetu wykonawczego. Był też przewodniczącym socjaldemokratów w Dolnej Saksonii. Zasiadał w radzie miejskiej Hanoweru (1945–1947) i w landtagu (1946–1951). Od 1951 do 1986 sprawował mandat deputowanego do Bundestagu^[2].

Od października 1969 do października 1982 pełnił funkcję ministra stosunków wewnątrzniemieckich w rządach Willy’ego Brandta i Helmuta Schmidta. Od września do października 1982 był jednocześnie wicekanclerzem^[3].

Został później objęty zarzutem defraudacji, w 1986 uniewinniono go od popełnienia tego czynu^[4].