Katharina Focke

Katharina Focke

Katharina Focke (1975)
Data i miejsce urodzenia	8 października 1922 Bonn
Data i miejsce śmierci	10 lipca 2016 Kolonia
Zawód, zajęcie	polityk, politolog
Alma Mater	Uniwersytet Hamburski
Stanowisko	minister ds. młodzieży, rodziny i zdrowia (1972–1976)
Partia	Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Odznaczenia

Elsbeth Charlotte Katharina Focke z domu Friedlaender (ur. 8 października 1922 we Bonn, zm. 10 lipca 2016 w Kolonii^[1][2]) – niemiecka polityk i politolog, od 1972 do 1976 minister ds. młodzieży, rodziny i zdrowia, deputowana do Bundestagu (1969–1980), posłanka do Parlamentu Europejskiego I i II kadencji (1979–1989).

Córka publicysty i polityka Ernsta Friedlaendera oraz lekarz Franziski Schulz. Od 1929 do 1931 mieszkała w Stanach Zjednoczonych, od 1931 do 1934 w Szwajcarii, a następnie do 1946 w Liechtensteinie. W 1946 zdała egzamin maturalny w Davos. Studiowała następnie ekonomię na Uniwersytecie Zuryskim oraz germanistykę, historię i anglistykę na Uniwersytecie Hamburskim. Od 1951 studiowała nauki polityczne na uczelni w Oklahomie, w 1954 obroniła doktorat z politologii na hamburskim uniwersytecie. Od lat 40. pracowała w redakcjach gazet „Merian” i „Die Zeit”. W latach 1961–1969 kierowała europejskim centrum edukacji politycznej w Kolonii. Była autorką publikacji naukowych dotyczący polityki europejskiej, a także tłumaczką z języka angielskiego^[2][3][4][5].

Od 1964 należała do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, a od 1966 do Gewerkschaft Erziehung und Wissenschaft. W latach 1966–1969 zasiadała w landtagu Nadrenii Północnej-Westfalii, a w latach 1969–1980 w Bundestagu VI, VII i VIII kadencji^[4][5][6][7]. Od 1969 do 1972 była parlamentarnym sekretarzem stanu w Urzędzie Kanclerza Federalnego^[2][5]. Od grudnia 1972 do grudnia 1976 zajmowała stanowisko ministra ds. młodzieży, rodziny i zdrowia w gabinetach Willy’ego Brandta i Helmuta Schmidta^[3][4][5][8]. W 1979 i 1984 wybierano ją do Parlamentu Europejskiego. Przystąpiła do frakcji socjalistycznej, kierowała Komisją ds. Rozwoju i Współpracy^[9]. W 1989 nie ubiegała się o wybór na kolejną kadencję^[5].

W 1954 jej mężem został prawnik Ernst Günter Focke (zm. 1961)^[5].

Odznaczona Wielkim Krzyżem Zasługi (1972) i Wielkim Krzyżem Zasługi z Gwiazdą i Wstęgą (1974) Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec oraz Orderem Zasługi Nadrenii Północnej-Westfalii (1993).