Eliasz Tisch

Eliasz Tisch
‏אליהו טיש‎
Data i miejsce urodzenia

1880
Tarnów

Data i miejsce śmierci

2 kwietnia 1956
Jerozolima

Zawód, zajęcie

adwokat, publicysta

Eliasz Tisch (ur. 1880 w Tarnowie, zm. 2 kwietnia 1956 w Jerozolimie) – polski adwokat, publicysta i działacz syjonistyczny pochodzenia żydowskiego[1].

Życiorys

Urodził się w Tarnowie. Studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim[2]. Uzyskał stopień doktora prawa[3]. Od 1904 roku był działaczem Poalej Syjon, następnie dołączył do Ogólnych Syjonistów[2].

Na listę adwokacką został wpisany w 1922 r. W latach 1925–1939 prowadził kancelarię adwokacją w Nowym Sączu przy ul. Narutowicza. Był czołowym działaczem syjonistycznym w mieście. Organizował między innymi kursy języka hebrajskiego[3]. Przez pewien czas pracował jako redaktor gazety „Nowy Dziennik”, współpracował również m.in. z czasopismami „Lemberger Togblat”, „Jidiszer Arbeter” i „Hajnt”[4].

W czasie II wojny światowej był członkiem prezydium Żydowskiej Samopomocy Społecznej (ŻSS) z siedzibą w Krakowie[1]. Do końca 1943 okupanci zamordowali lub aresztowali wszystkich członków prezydium ŻSS oprócz Michała Weicherta, Chaima Hilfsteina i Eliasza Tischa[5][6]. W 1943 znalazł się w składzie niemieckiego Żydowskiego Urzędu Samopomocy[1]. Później został osadzony w obozie Plaszow[1][4].

Przeżył wojnę[1]. Przez pewien czas przebywał w Polsce, następnie wyjechał do Szwecji, ostatnie lata życia spędził na emigracji w Izraelu[3][4]. Zmarł 2 kwietnia 1956 roku i został pochowany na cmentarzu Har HaMenuchot w Jerozolimie[7].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Maria Ferenc – „Zrozumiałe, że zostajemy na miejscu”. Działacze chalucowi wobec perspektywy ucieczki z okupowanej Polski. w Zagłada Żydów. Studia i Materiały, r. 2023, nr 19; s. 493
  2. 1 2 Fuks 1961 ↓, s. 86.
  3. 1 2 3 Robert Krzysztof Tabaszewski – Adwokaci Nowego Sącza do 1945 roku (Prezydent Miasta Nowego Sącza / Polskie Towarzystwo Historyczne Oddział w Nowym Sączu, Nowy Sącz, 2024; ISBN:978–83–933269–4–5) s. 87
  4. 1 2 3 Fuks 1961 ↓, s. 87.
  5. ↑ Węgrzyniak 2017 ↓, s. 220.
  6. ↑ Szymczak 2022 ↓, s. 123.
  7. ↑ אליהו טיש [online], gravez.me [dostęp 2025-10-13].

Bibliografia