Embreyit
 Okaz w towarzystwie krokoitu i vauquelinit z Rosji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb5(CrO4)2(PO4)2·H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
6,45 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
pomarańczowa[1] |
| Rysa |
żółta[1] |
| Połysk |
żywiczny, matowy, szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
2,2–2,36 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,160 dyspersja (optyka): stosunkowo słaba pleochroizm: słaby; X = miodowożółty; Y = Z = bursztynowy |
Embreyit – bardzo rzadki minerał z klasy chromianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego oraz kruchym[1][2]. Posiada żółtą rysę i żywiczny, szklisty bądź matowy połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w strefach utlenionych żył kwarcowych bogatych w złoto[2]. Towarzyszą mu zwykle cerusyt, piromorfit, krokoit, vauquelinit, fornacyt, trippkeit, mimetyt, bindheimit, chryzokola, shattuckit, kwarc oraz phoenicochroit[1][2]. Spotykany jedynie we Francji (Nowa Akwitania), Niemczech (Saksonia), Rosji (Obwód swierdłowski), RPA (Mpumalanga) i Stanach Zjednoczonych (Arizona)[1][2].