Vauquelinit
 okaz z Hesji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb2Cu(CrO4)(PO4)(OH)[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Pokrój kryształu |
klinowy, spłaszczony |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
6,16 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, brązowa, prawie czarna[1] |
| Rysa |
zielonawa, brązowawa[1] |
| Połysk |
diamentowy, żywiczny[1] |
| Współczynnik załamania |
2,11–2,22 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,110[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny; X = jasnozielony; Y = jasnobrązowy; Z = jasnobrązowy[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.FC.05[1] |
Vauquelinit – rzadki minerał z rodziny chromianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju klinowym i spłaszczonym[2]. Występuje w formie guzków, skorup oraz skupień ziarnistych i masywnych[2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego[1][2]. Posiada zielonawą lub brązową rysę oraz diamentowy bądź żywiczny połysk[1][2].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utlenienia niektórych hydrotermalnych złóż rud metali nieszlachetnych[1][2]. Towarzyszą mu najczęściej krokoit, piromorfit, kwarc, beudantyt, duftyt, embreyit, mimetyt, hemihedryt, wulfenit, cerusyt, torbernit oraz phoenicochroit[1][2].
Miejsce występowania
Występuje w Australii, Austrii (Karyntia), Brazylii (Minas Gerais), Czechach, DRK, we Francji, Niemczech (Hesja), Grecji, na Węgrzech, Japonii, Kazachstanie, Maroku (Dara-Tafilalt), Namibii, Rosji (Obwód swierdłowski), RPA (Mpumalanga), Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Nevada)[1].