Przebieg kariery
W lipcu 2017 zajął 9. lokatę w zawodach FIS Youth Cup w Hinterzarten. Kilkukrotnie startował w OPA Games, najlepszy wynik notując w lutym 2018 w Planicy, gdzie w rywalizacji indywidualnej skoczków urodzonych w 2003 i młodszych był 4. We wrześniu 2017 w Kanderstegu zadebiutował w Alpen Cupie, plasując się dwukrotnie w siódmej dziesiątce. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w marcu 2019 w Chaux-Neuve po zajęciu 27. pozycji[3]. W styczniu 2020 wziął udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2020, zajmując 16. miejsce w konkursie indywidualnym. W marcu wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2020 w Oberwiesenthal, gdzie indywidualnie był 54., a w drużynie męskiej zajął 7. miejsce[4].
W grudniu 2020 w Kanderstegu zadebiutował w FIS Cupie, plasując się dwukrotnie na początku czwartej dziesiątki[5]. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w listopadzie 2021 w Falun, gdzie był 20. W styczniu 2022 w Innsbrucku zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 39. i 42. lokatę. W marcu wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów 2022 w Zakopanem, gdzie zajął 7. miejsce w konkursie indywidualnym, 8. w drużynie męskiej oraz 5. w mikście[6]. W tym samym miesiącu w Lahti wystartował również na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2022, plasując się na 11. miejscu w zawodach indywidualnych i 7. w drużynowych[3].
21 stycznia 2023 w Eisenerz zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego po zajęciu 22. lokaty. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2023 zajął 15. miejsce indywidualnie i 9. w drużynie mieszanej[7]. Wystąpił na Igrzyskach Europejskich 2023. Indywidualnie zajął 43. pozycję na skoczni normalnej i 42. na dużej, a w drużynie mieszanej był 7. W lipcu 2023 w Courchevel zadebiutował w Letnim Grand Prix, zajmując pozycje w czwartej dziesiątce[8]. W sierpniu 2023 w wyniku upadku podczas zawodów krajowych zerwał więzadło krzyżowe przednie[9].
Do występów międzynarodowych po kontuzji powrócił w sierpniu 2024. 11 sierpnia w Hinterzarten zajął 4. miejsce w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego, a 13 sierpnia w Courchevel zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 28. lokatę. 22 listopada 2024 zadebiutował w Pucharze Świata, zawody drużyn mieszanych w Lillehammer kończąc na 8. pozycji. Dwa dni później na tej samej skoczni w swoim pierwszym starcie w indywidualnym konkursie cyklu zajął 45. miejsce. W dalszej części sezonu 2024/2025 jeszcze pięciokrotnie wystąpił w zawodach głównych Pucharu Świata, a najwyżej sklasyfikowany był na 41. pozycji, 2 lutego 2025 w Willingen. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim. Indywidualnie zajął 35. lokatę na skoczni normalnej i 43. na dużej, a konkurs drużyn mieszanych ukończył na 9. miejscu[10].
Stawał na podium. mistrzostw Francji. Indywidualnie zdobył złoty medal w kwietniu 2022[11] i grudniu 2022[12], srebrny w październiku 2024[13] oraz brązowy w 2021[14]
W drużynie, reprezentując zespół Mont Blanc, zdobył złoto w październiku 2024[13] oraz brąz w 2021[15], kwietniu 2022[11] i grudniu 2022[16].
Starty E. Milesiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 30. |
9 lutego |
2026 |
Predazzo |
Giuseppe Dal Ben |
K-98 |
HS-107 |
indywid. |
99,5 m |
95,5 m |
241,4 pkt |
32,7 pkt |
Philipp Raimund |
| 9. |
10 lutego |
2026 |
Predazzo |
Giuseppe Dal Ben |
K-98 |
HS-107 |
druż. miesz.[a] |
97,5 m |
– |
457,9 pkt (124,1 pkt) |
611,3 pkt |
Słowenia |
| 43. |
14 lutego |
2026 |
Predazzo |
Giuseppe Dal Ben |
K-128 |
HS-141 |
indywid. |
122,5 m |
– |
107,6 pkt |
194,2 pkt |
Domen Prevc |
Starty E. Milesiego na mistrzostwach świata – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 35. |
2 marca |
2025 |
Trondheim |
Granåsen |
K-94 |
HS-102 |
indywid. |
95,0 m |
– |
105,9 pkt |
159,6 pkt |
Marius Lindvik |
| 9. |
5 marca |
2025 |
Trondheim |
Granåsen |
K-124 |
HS-138 |
druż. miesz.[b] |
113,5 m |
– |
283,3 pkt (94,4 pkt) |
737,1 pkt |
Norwegia |
| 43. |
8 marca |
2025 |
Trondheim |
Granåsen |
K-124 |
HS-138 |
indywid. |
114,5 m |
– |
96,6 pkt |
205,2 pkt |
Domen Prevc |
Starty E. Milesiego na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 54. |
5 marca |
2020 |
Oberwiesenthal |
Fichtelbergschanzen |
K-95 |
HS-105 |
indywid. |
80,0 m |
– |
63,0 pkt |
178,3 pkt |
Peter Resinger |
| 7. |
7 marca |
2020 |
Oberwiesenthal |
Fichtelbergschanzen |
K-95 |
HS-105 |
druż.[c] |
80,5 m |
76,0 m |
720,9 pkt (132,6 pkt) |
179,4 pkt |
Słowenia |
| 7. |
3 marca |
2022 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
indywid. |
98,5 m |
98,0 m |
276,1 pkt |
35,4 pkt |
Daniel Tschofenig |
| 8. |
5 marca |
2022 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
druż.[d] |
99,0 m |
94,0 m |
817,4 pkt (236,1 pkt) |
221,1 pkt |
Austria |
| 5. |
6 marca |
2022 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
druż. miesz.[e] |
92,5 m |
97,0 m |
759,8 pkt (200,0 pkt) |
124,6 pkt |
Austria |
| 15. |
2 lutego |
2023 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-104 |
indywid. |
91,0 m |
91,0 m |
225,8 pkt |
32,1 pkt |
Vilho Palosaari |
| 9. |
5 lutego |
2023 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-104 |
druż. miesz.[f] |
92,5 m |
– |
373,7 pkt (108,8 pkt) |
546,5 pkt |
Słowenia |
Starty E. Milesiego na igrzyskach olimpijskich młodzieży – szczegółowo
Starty E. Milesiego na igrzyskach europejskich – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 43. |
29 czerwca |
2023 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
indywid. |
87,0 m |
– |
86,7 pkt |
183,6 pkt |
Daniel Tschofenig |
| 7. |
29 czerwca |
2023 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
druż. miesz.[i] |
97,5 m |
93,5 m |
723,2 pkt (200,8 pkt) |
216,1 pkt |
Austria |
| 42. |
1 lipca |
2023 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
indywid. |
111,5 m |
– |
88,9 pkt |
190,2 pkt |
Dawid Kubacki |
Starty E. Milesiego na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
stan na 9 sierpnia 2026
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP
stan po zakończeniu LGP 2025
| Źródło[17][3] |
| 2025 |
 |
 |
| 10 |
- |
| Legenda |
1 2 3 4-8 poniżej 8
(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
- – brak startu |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
stan po zakończeniu LPK 2025
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Uwagi
- 1 2 Skład zespołu: Emma Chervet, Enzo Milesi, Joséphine Pagnier i Valentin Foubert
- 1 2 Skład zespołu: Emma Chervet, Enzo Milesi, Joséphine Pagnier i Valentin Foubert
- 1 2 Skład zespołu: Enzo Milesi, Jonathan Learoyd, Valentin Foubert i Mathis Contamine
- 1 2 Skład zespołu: Valentin Foubert, Jules Chervet, Faustin Moureaux i Enzo Milesi
- 1 2 Skład zespołu: Emma Chervet, Faustin Moureaux, Lilou Zepchi i Enzo Milesi
- 1 2 Skład zespołu: Lilou Zepchi, Jules Chervet, Emma Chervet i Enzo Milesi
- ↑ Organizatorem Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2020 była szwajcarska Lozanna, jednak rywalizacja w skokach narciarskich odbyła się we francuskim Prémanon.
- 1 2 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
- 1 2 Skład zespołu: Julia Clair, Valentin Foubert, Joséphine Pagnier i Enzo Milesi
- 1 2 Gospodarzem Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2022 było Vuokatti, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Lahti.
- 1 2 Skład zespołu: Jules Chervet, Ari Repellin, Faustin Moureaux i Enzo Milesi
Bibliografia
Identyfikatory zewnętrzne (osoba):