Philipp Raimund

Philipp Raimund
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

23 czerwca 2000
Göppingen

Klub

SC Oberstdorf

Debiut w PŚ

29 grudnia 2019 w Oberstdorfie (34. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

22 stycznia 2022 w Titisee-Neustadt (27. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

11 lutego 2024 w Lake Placid (2. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

6 marca 2026 w Lahti

Rekord życiowy

225,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (21 marca 2026)[1][2]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złoto Mediolan–Cortina 2026 normalna
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Kandersteg 2018 drużynowo
złoto Lahti 2019 drużynowo
brąz Oberwiesenthal 2020 drużynowo
Igrzyska europejskie
brąz Zakopane 2023 duża
Inne nagrody
Letnie Grand Prix
złoto 1. miejsce
2025

Philipp Raimund (ur. 23 czerwca 2000 w Göppingen[2]) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Oberstdorf. Indywidualny mistrz olimpijski ze skoczni normalnej z 2026. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2025. Drużynowy medalista mistrzostw świata juniorów z 2018, 2019 i 2020. Indywidualny brązowy medalista Igrzysk Europejskich 2023. Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

Do 2022

W styczniu 2017 w swoim pierwszym starcie w FIS Cup zajął 7. miejsce na skoczni w Zakopanem[3]. W sierpniu 2017 zadebiutował w Letnim Pucharze Kontynentalnym, zajmując lokaty poza najlepszą trzydziestką. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2018, na których zajął 9. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym zdobył złoty medal. 4 marca 2018 w Renie, w swoim drugim starcie w zimowej edycji Pucharu Kontynentalnego zdobył pierwsze punkty tego cyklu, zajmując 21. miejsce[4]. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2019 ponownie zdobył złoty medal w drużynie męskiej, a indywidualnie zajął 14. pozycję[5].

W sierpniu 2019 zajął 3. miejsce w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Wiśle, a we wrześniu był 2. w Lillehammer. W zimowej edycji cyklu w sezonie 2019/2020 najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, w grudniu w Ruce. 29 grudnia 2019 zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 34. miejsce w zawodach w Oberstdorfie rozgrywanych w ramach 68. Turnieju Czterech Skoczni. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2020 zdobył brązowy medal w drużynie męskiej. Indywidualnie był 7., a w drużynie mieszanej zajął 4. lokatę[6].

W sezonie 2020/2021 w zawodach Pucharu Kontynentalnego najwyżej sklasyfikowany był na 5. miejscu, w styczniu 2021 w Innsbrucku[7]. W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2021 dwukrotnie zajął 3. miejsce, a w ramach Pucharu Kontynentalnego 2021/2022 raz był drugi i dwa razy trzeci. 22 stycznia 2022 zajął 27. pozycję w zawodach Pucharu Świata w Titisee-Neustadt, dzięki czemu zdobył pierwsze w karierze punkty tego cyklu. Dzień później zajął 19. miejsce[8].

Sezon 2022/2023

W sierpniu 2022 zajął 7. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Courchevel, a we wrześniu był 3. w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams[9].

W grudniu 2022 w Pucharze Kontynentalnym dwukrotnie zwyciężył i raz był drugi. W pozostałej części sezonu zimowego 2022/2023 startował w Pucharze Świata, zdobywając punkty w większości występów. Dwukrotnie kończył zawody indywidualne cyklu w pierwszej dziesiątce: 4 lutego 2023 w Willingen był 9., a 18 lutego w słabo obsadzonych zawodach w Râșnovie zajął 5. miejsce[9]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2022/2023 znalazł się na 30. pozycji z 218 punktami[10].

Sezon 2023/2024

Wystartował na Igrzyskach Europejskich 2023, na których zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni dużej, a indywidualnie na skoczni normalnej oraz w drużynie mieszanej zajął 4. miejsce. W Letnim Grand Prix 2023 najwyżej sklasyfikowany był na 4. pozycji, w lipcowych zawodach w Courchevel[11].

W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty. 11 lutego 2024 konkurs w Lake Placid ukończył na 2. miejscu, po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych cyklu. Poza tym występem najwyżej sklasyfikowany był na 6. pozycji, a najczęściej zajmował lokaty w drugiej dziesiątce[11]. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 20. miejscu, zdobywając 461 punktów[10].

Sezon 2024/2025

W Letnim Grand Prix 2024 najwyżej sklasyfikowany był 29 września w Hinzenbach, na 7. lokacie. W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata zdobywał punkty w większości występów indywidualnych, najczęściej kończąc zawody w trzeciej dziesiątce. Dwa razy znalazł się w pierwszej – w marcu zajął 5. miejsce w konkursie Raw Air 2025 w Oslo, a także w Lahti[12]. W klasyfikacji generalnej cykl ukończył na 24. pozycji z 242 punktami[10]. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim. Indywidualnie zajął 15. miejsce na skoczni normalnej oraz 5. na dużej, a zarówno w konkursie drużyn mieszanych, jak i męskich, zajął 4. pozycję[12].

Sezon 2025/2026

Pięciokrotnie stawał na podium zawodów Letniego Grand Prix 2025. W sierpniu dwukrotnie zajął 2. miejsce w Courchevel, we wrześniu był 3. na skoczni dużej w Val di Fiemme, zaś w październiku zwyciężył w pierwszym konkursie w Hinzenbach, a w Klingenthal zajął 2. lokatę[13]. Zdobyte 490 punktów dało Raimundowi zwycięstwo w całym cyklu. Drugiego w klasyfikacji generalnej Sakutarō Kobayashiego wyprzedził o 98 punktów[14].

W większości występów w Pucharze Świata 2025/2026 zajmował pozycje w pierwszej dziesiątce. Po raz pierwszy na podium stanął 25 listopada 2025 na normalnej skoczni w Falun, gdzie był 3. W grudniu w najlepszej trójce znalazł się trzykrotnie: w zawodach w Wiśle zajął 2. i 3. miejsce, a w Klingenthal pierwszy konkurs ukończył na 3. lokacie. W styczniu 2026 najwyżej w cyklu klasyfikowany był na 7. miejscu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie, gdzie zajął 13. pozycję indywidualnie i 4. w drużynie. 1 lutego konkurs Pucharu Świata w Willingen ukończył na 3. lokacie[13].

9 lutego 2026 został mistrzem olimpijskim w zawodach indywidualnych na obiekcie normalnym. Po skokach na 102 m i 106,5 m drugiego Kacpra Tomasiaka wyprzedził o 3,4 punktu[15]. W pozostałych zawodach na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026 zajął 9. miejsce indywidualnie na skoczni dużej, a także 4. w drużynie mieszanej, jak i w duetach męskich[13]. 6 marca 2026 w jednoseryjnym konkursie w Lahti odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w indywidualnych zawodach Pucharu Świata[16]. Sezon cyklu ukończył na 7. pozycji w klasyfikacji generalnej z 967 punktami[10].

Mistrzostwa Niemiec

Stawał na podium mistrzostw Niemiec. Indywidualnie zdobył srebrny medal w 2025[17] i brązowy w 2023[18]. W zawodach drużynowych, reprezentując Bawarię zdobył złoto w 2018[19], 2021[20], 2023[21], 2024[22] i 2025[23] oraz srebro w 2020[24] i 2022[25].

Indywidualnie

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – złoty medal (K-98), 9. miejsce (K-128)

Drużynowo

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – 4. miejsce (drużyna mieszana/K-98)[a], 4. miejsce (duety/K-128)[b]

Starty P. Raimunda na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1. 9 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 102,0 m 106,5 m 274,1 pkt –
4. 10 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 druż. miesz.[a] 98,0 m 102,5 m 1032,8 pkt (275,1 pkt) 36,4 pkt Słowenia
9. 14 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 131,0 m 136,0 m 277,4 pkt 24,4 pkt Domen Prevc
4. 16 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 duety[b] 137,0 m 137,5 m 537,7 pkt (282,1 pkt) 31,0 pkt Austria

Indywidualnie

2025 Norwegia Trondheim – 15. miejsce (K-94), 5. miejsce (K-124)

Drużynowo

2025 Norwegia Trondheim – 4. miejsce (drużyna mieszana/K-124)[c], 4. miejsce (K-124)[d]

Starty P. Raimunda na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
15. 2 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 indywid. 99,0 m 99,0 m 231,3 pkt 34,2 pkt Marius Lindvik
4. 5 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 druż. miesz.[c] 125,0 m 138,0 m 899,0 pkt (256,8 pkt) 121,4 pkt Norwegia
4. 6 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 druż.[d] 135,5 m 135,0 m 1005,8 pkt (272,2 pkt) 75,0 pkt Słowenia
5. 8 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 indywid. 137,5 m 133,0 m 274,1 pkt 27,7 pkt Domen Prevc

Indywidualnie

2026 Niemcy Oberstdorf – 13. miejsce

Drużynowo

2026 Niemcy Oberstdorf – 4. miejsce[e]

Starty P. Raimunda na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
13. 23–24 stycznia 2026 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 201,5 m 208,0 m 201,0 m 210,5 m 779,5 pkt 125,9 pkt Domen Prevc
4. 25 stycznia 2026 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[e] 195,0 m 214,5 m 1406,8 pkt (357,5 pkt) 162,8 pkt Japonia

Indywidualnie

2018 Szwajcaria Kandersteg – 9. miejsce
2019 Finlandia Lahti – 14. miejsce
2020 Niemcy Oberwiesenthal – 7. miejsce

Drużynowo

2018 Szwajcaria Kandersteg – złoty medal[f]
2019 Finlandia Lahti – złoty medal[g]
2020 Niemcy Oberwiesenthal – brązowy medal[h], 4. miejsce (drużyna mieszana)[i]

Starty P. Raimunda na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
9. 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 indywid. 92,5 m 98,5 m 250,2 pkt 41,2 pkt Marius Lindvik
1.złoto 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż.[f] 96,0 m 102,5 m 1068,5 pkt (260,3 pkt) –
14. 24 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 93,5 m 92,0 m 223,1 pkt 29,0 pkt Thomas Aasen Markeng
1.złoto 26 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[g] 93,5 m 91,0 m 979,7 pkt (248,7 pkt) –
7. 5 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 indywid. 96,0 m 94,5 m 214,4 pkt 23,9 pkt Peter Resinger
3.brąz 7 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż.[h] 96,0 m 102,0 m 833,2 pkt (229,3 pkt) 67,1 pkt Słowenia
4. 8 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż. miesz.[i] 100,5 m 98,5 m 926,3 pkt (263,3 pkt) 97,0 pkt Austria

Indywidualnie

2023 Polska Kraków/Zakopane[j] – 4. miejsce (K-95), brązowy medal (K-125)

Drużynowo

2023 Polska Kraków/Zakopane[j] – 4. miejsce (drużyna mieszana)[k]

Starty P. Raimunda na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
4. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 103,0 m 103,0 m 257,0 pkt 13,3 pkt Daniel Tschofenig
4. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz.[k] 105,0 m 93,0 m 818,3 pkt (193,0 pkt) 121,0 pkt Austria
3. 1 lipca 2023 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 138,0 m 132,5 m 271,8 pkt 7,3 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[10]
2021/2022 62.
2022/2023 30.
2023/2024 20.
2024/2025 24.
2025/2026 7.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 6 marca 2026 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 122,5 m – 129,3 pkt –

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2019/2020––––
2021/2022––––
2022/2023––––
2023/2024–1–1
2024/2025––––
2025/20261146
Suma1247

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 lutego 2024 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 127,0 m 135,0 m 278,4 pkt 2.[l] 3,2 pkt Stefan Kraft
2. 25 listopada 2025 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-95 94,5 m 99,5 m 244,9 pkt 3. 5,0 pkt Stefan Kraft
3. 6 grudnia 2025 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,0 m 130,5 m 279,4 pkt 2. 6,8 pkt Domen Prevc
4. 7 grudnia 2025 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,5 m 129,0 m 276,8 pkt 3. 5,5 pkt Domen Prevc
5. 13 grudnia 2025 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 131,0 m 271,9 pkt 3. 26,6 pkt Domen Prevc
6. 1 lutego 2026 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 142,5 m 139,5 m 261,3 pkt 3. 39,9 pkt Domen Prevc
7. 6 marca 2026 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 122,5 m – 129,3 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[26][27]
Sezon 2019/2020
Wisła HS134 Ruka HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS104 Predazzo HS104 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS145 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lahti HS130 Lahti HS130 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 punkty
- - - - - - - 34 39 - - - - 44 48 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Willingen HS147 Willingen HS147 Lahti HS130 Lahti HS130 Lillehammer HS140 Oslo HS134 Oslo HS134 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - - - - - - q - - - - 27 19 - - - - - - - q - - - 16
Sezon 2022/2023
Wisła HS134 Wisła HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Râșnov HS97 Oslo HS134 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
39 19 - - - - - - 14 15 13 12 29 35 27 24 - - 9 34 22 19 5 37 43 25 15 q q - - - 218
Sezon 2023/2024
Ruka HS142 Ruka HS142 Lillehammer HS98 Lillehammer HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Wisła HS134 Zakopane HS140 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Trondheim HS105 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
7 14 20 12 - - dq 12 6 14 20 14 30 19 31 26 16 2 21 17 14 26 23 34 48 16 6 13 29 13 - - 461
Sezon 2024/2025
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oslo HS134 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
22 26 37 26 14 35 34 30 27 45 40 19 15 15 21 20 27 34 15 21 28 - - 5 20 30 5 - - 242
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
6 4 3 11 32 2 3 3 10 4 4 5 7 12 12 - 15 9 18 3 6 16 1 4 36 - 18 28 28 967
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[26][27]
Sezon
2022/2023
Titisee-Neustadt HS142 (mikst) Zakopane HS140 Willingen HS147 (mikst) Lake Placid HS128 (duety) Râșnov HS97 (duety) Lahti HS130 Planica HS240
- 3 - - - - -
Sezon
2023/2024
Wisła HS134 (duety) Zakopane HS140 Lake Placid HS128 (duety) Oberstdorf HS235 (duety) Lahti HS130 Planica HS240
- - 2 - 3 -
Sezon
2024/2025
Lillehammer HS140 (mikst) Titisee-Neustadt HS142 (duety) Zakopane HS140 Willingen HS147 (mikst) Lake Placid HS128 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
- - 4 3 1 4 -
Sezon
2025/2026
Lillehammer HS140 (mikst) Zakopane HS140 (duety) Willingen HS147 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
4 - 2 4 4
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[10]
2023/2024 27.
2024/2025 32.
2025/2026 20.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[10]
2019/2020 50.
2022/2023 13.
2023/2024 11.
2024/2025 22.
2025/2026 8.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[10]
2023 37.
2024 18.
2025 14.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[27]
2026 21.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[27]
2020 44.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[14]
2022 25.
2023 21.
2024 35.
2025 1.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 sierpnia 2025 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 121,5 m 128,5 m 272,3 pkt 2. 5,4 pkt Marius Lindvik
2. 10 sierpnia 2025 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 124,0 m[m] 130,5 m 137,5 pkt 2. 1,9 pkt Niklas Bachlinger
3. 20 września 2025 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-128 HS-143 134,5 m 135,5 m 269,6 pkt 3. 10,6 pkt Ryōyū Kobayashi
4. 18 października 2025 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 89,5 m 91,5 m 251,8 pkt 1. –
5. 25 października 2025 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 131,0 m 136,0 m 262,9 pkt 2. 7,3 pkt Ryōyū Kobayashi

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan na 9 sierpnia 2026

Źródło[26][27]
2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - 38 0
2022
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS135 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - 7 - - 12 58
2023
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
30 4 - - - - 12 21 15 99
2024
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 11 7 21 70
2025
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Predazzo HS109 Predazzo HS143 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
2 2 - - - - 6 3 1 4 2 490
2026
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Klingenthal HS140 punkty
- - 2 2 160
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[26][27]
2025 Predazzo HS143 (duety) Klingenthal HS140 (mikst)
5 4
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – brak startu

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[28]
2017/2018 66.
2018/2019 61.
2019/2020 31.
2020/2021 32.
2021/2022 5.
2022/2023 24.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 11 grudnia 2022 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 114,0 m 113,0 m 279,1 pkt
2. 18 grudnia 2022 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 143,0 m 147,0 m 320,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 5 grudnia 2021 Chiny Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 136,5 m 129,0 m 210,3 pkt 3. 16,8 pkt Ulrich Wohlgenannt
2. 5 lutego 2022 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain Jump K-119 HS-133 133,0 m 122,0 m 243,9 pkt 2. 0,4 pkt Domen Prevc
3. 12 marca 2022 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 130,5 m 291,2 pkt 3. 9,4 pkt Thomas Lackner
4. 10 grudnia 2022 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 112,0 m 122,0 m 294,7 pkt 2. 2,7 pkt Sondre Ringen
5. 11 grudnia 2022 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 114,0 m 113,0 m 279,1 pkt 1. –
6. 18 grudnia 2022 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 143,0 m 147,0 m 320,6 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[26][27]
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 38 21 12 14 - 50
Sezon 2018/2019
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS102 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - 39 15 26 11 - - - - - - - 37 29 26 26 25 34 28 - - dq 16 - - 81
Sezon 2019/2020
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Predazzo HS104 Predazzo HS104 Rena HS139 Lahti HS130 Lahti HS130 punkty
34 33 24 7 13 23 - - 34 22 49 9 - - - - 8 14 - - - 159
Sezon 2020/2021
Ruka HS142 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Innsbruck HS128 Innsbruck HS128 Willingen HS147 Willingen HS147 Willingen HS147 Willingen HS147 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
44 29 24 30 17 14 5 23 18 32 24 34 24 20 27 35 34 - - 137
Sezon 2021/2022
Zhangjiakou HS140 Zhangjiakou HS140 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Innsbruck HS128 Innsbruck HS128 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Planica HS138 Planica HS138 Lahti HS130 Lahti HS130 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
4 3 20 8 9 13 5 9 4 7 - - 5 2 20 30 - - - - - 12 7 4 3 6 707
Sezon 2022/2023
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Planica HS138 Planica HS138 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Eisenerz HS109 Eisenerz HS109 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Lahti HS130 Lahti HS130 punkty
2 1 46 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 280
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[28]
2018 41.
2019 17.
2021 11.
2022 15.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 10 sierpnia 2019 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 125,5 m 248,7 pkt 3. 9,1 pkt Klemens Murańka
2. 14 września 2019 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 126,0 m – 116,8 pkt 2. 2,3 pkt Klemens Murańka
3. 17 lipca 2021 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 122,5 m 124,0 m 216,7 pkt 3. 8,7 pkt Eetu Nousiainen
4. 13 sierpnia 2021 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 100,5 m 102,0 m 261,0 pkt 3. 5,9 pkt Viktor Polášek
5. 17 września 2022 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 108,0 m 115,0 m 251,7 pkt 3. 11,8 pkt Michael Hayböck

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2025

Źródło[26][27]
2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 61 56 44 - - - - - - - - 0
2018
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 15 5 20 - - - - - - 50 49 72
2019
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczuczyńsk HS140 Szczuczyńsk HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Frenštát HS106 Frenštát HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
26 27 - - 3 8 - - - - 2 19 19 - 39 22 214
2020
Wisła HS134 Wisła HS134 punkty
38 35 0
2021
Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát HS106 Frenštát HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
4 3 3 22 - - - - - - - - 179
2022
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Lake Placid HS100 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 punkty
- - 3 7 16 13 - - - 131
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[27]
2017 51.
2018 9.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[29]
2016/2017 98.
2017/2018 70.
2018/2019 39.
2020/2021 6.
2021/2022 41.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 20 stycznia 2021 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 103,0 m 97,0 m 255,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 marca 2018 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 91,0 m 92,0 m 225,7 pkt 3. 12,9 pkt Julian Hahn
2. 15 września 2018 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,0 m 94,5 m 230,7 pkt 2. 2,2 pkt Ren Nikaidō
3. 20 stycznia 2021 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 103,0 m 97,0 m 255,1 pkt 1. –
4. 27 lutego 2021 Niemcy Oberhof Rennsteigschanze K-90 HS-100 102,0 m 99,0 m 261,8 pkt 2. 9,6 pkt Maximilian Ortner
5. 16 lipca 2021 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 123,0 m 124,0 m 205,9 pkt 2. 1,5 pkt Eetu Nousiainen

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[26][27]
Sezon 2016/2017
Villach HS98 Villach HS98 Szczyrk HS106 Szczyrk HS106 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Hinterzarten HS108 Hinterzarten HS108 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Notodden HS100 Notodden HS100 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Eau Claire HS95 Eau Claire HS95 Sapporo HS100 Sapporo HS134 punkty
- - - - - - - - - - - - - - 7 34 - - - - 36
Sezon 2017/2018
Villach HS98 Villach HS98 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Whistler HS104 Whistler HS104 Notodden HS100 Notodden HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Planica HS102 Planica HS102 Rastbüchl HS78 Rastbüchl HS78 Villach HS98 Villach HS98 Falun HS100 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 3 60
Sezon 2018/2019
Villach HS98 Villach HS98 Szczyrk HS106 Szczyrk HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Notodden HS98 Notodden HS98 Park City HS100 Park City HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Planica HS102 Planica HS102 Rastbüchl HS78 Rastbüchl HS78 Villach HS98 Villach HS98 punkty
- - - - 2 8 - - - - - - - - - - - - 112
Sezon 2020/2021
Râșnov HS97 Râșnov HS97 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Lahti HS100 Lahti HS100 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 punkty
- - - - 11 8 9 1 - - - - 2 4 315
Sezon 2021/2022
Otepää HS97 Otepää HS97 Kuopio HS100 Kuopio HS127 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Villach HS98 Villach HS98 Lahti HS100 Lahti HS100 Falun HS100 Falun HS100 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Zakopane HS105 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 punkty
- - 8 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 112
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Agnes Reisch, Felix Hoffmann, Selina Freitag i Philipp Raimund
  2. 1 2 Skład zespołu: Andreas Wellinger i Philipp Raimund
  3. 1 2 Skład zespołu: Katharina Schmid, Philipp Raimund, Selina Freitag i Andreas Wellinger
  4. 1 2 Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Philipp Raimund i Andreas Wellinger
  5. 1 2 Skład zespołu: Pius Paschke, Felix Hoffmann, Karl Geiger i Philipp Raimund
  6. 1 2 Skład zespołu: Philipp Raimund, Justin Lisso, Cedrik Weigel i Constantin Schmid
  7. 1 2 Skład zespołu: Philipp Raimund, Luca Roth, Kilian Märkl i Constantin Schmid
  8. 1 2 Skład zespołu: Luca Roth, Claudio Haas, Kilian Märkl i Philipp Raimund
  9. 1 2 Skład zespołu: Pia Lilian Kübler, Philipp Raimund, Selina Freitag i Luca Roth
  10. 1 2 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  11. 1 2 Skład zespołu: Anna Rupprecht, Constantin Schmid, Selina Freitag i Philipp Raimund
  12. ↑ Ex aequo z Lovro Kosem
  13. ↑ Zawody rozgrywane w formacie grupowym. Nota zawodnika uzyskana w 1. serii nie była brana pod uwagę do końcowego wyniku.

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-07-12].
  2. 1 2 Philipp RAIMUND - sylwetka. skijumping.pl. [dostęp 2024-07-12].
  3. ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-01]. (ang.).
  4. ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-01]. (ang.).
  5. ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-01]. (ang.).
  6. ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2021-04-28]. (ang.).
  7. ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-04-28]. (ang.).
  8. ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-16]. (ang.).
  9. 1 2 Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-06-03]. (ang.).
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-05-23]. (ang.).
  11. 1 2 Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-28]. (ang.).
  12. 1 2 Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-05-29]. (ang.).
  13. 1 2 3 Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2026. fis-ski.com. [dostęp 2026-05-23]. (ang.).
  14. 1 2 Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-08]. (ang.).
  15. ↑ Adam Bucholz: ZIO w Mediolanie-Cortinie: Raimund mistrzem olimpijskim, Tomasiak ze srebrem!!!. skijumping.pl, 2026-02-09. [dostęp 2026-05-23].
  16. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Lahti: Premierowy triumf Raimunda, dyskwalifikacja Prevca!. skijumping.pl, 2026-03-06. [dostęp 2026-03-06].
  17. ↑ Adam Bucholz: Freitag i Hoffmann mistrzami Niemiec w Oberhofie. skijumping.pl, 2025-10-30. [dostęp 2026-05-23].
  18. ↑ Dominik Formela: Martin Hamann i Selina Freitag mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2023-11-04. [dostęp 2024-04-28].
  19. ↑ Dominik Formela: Bawarczycy najlepsi w Niemczech. skijumping.pl, 2018-07-14. [dostęp 2018-07-14].
  20. ↑ Dominik Formela: Geiger ponownie mistrzem Niemiec - tym razem w drużynie. skijumping.pl, 2021-10-24. [dostęp 2022-04-16].
  21. ↑ Dominik Formela: Bawarczycy i Saksonki drużynowymi mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2023-11-05. [dostęp 2024-04-28].
  22. ↑ Adam Bucholz: Dominacja Bawarii w drużynowych Mistrzostwach Niemiec w Ga-Pa. skijumping.pl, 2024-10-13. [dostęp 2025-05-29].
  23. ↑ Dominik Formela: Bawarczycy drużynowymi mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2025-10-31. [dostęp 2026-05-23].
  24. ↑ Dominik Formela: Eisenbichler mistrzem Niemiec, bezkonkurencyjni Bawarczycy. skijumping.pl, 2020-10-22. [dostęp 2021-04-28].
  25. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Niemiec w Hinterzarten: Drużynowe zwycięstwo Bawarii. skijumping.pl, 2022-10-23. [dostęp 2023-06-03].
  26. 1 2 3 4 5 6 7 Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2024-07-12]. (ang.).
  27. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 RAIMUND Philipp 2000.06.23 GER. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-16].
  28. 1 2 Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2022-11-02]. (ang.).
  29. ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2022-11-02]. (ang.).

Bibliografia