Daniel Tschofenig

Daniel Tschofenig
Ilustracja
Daniel Tschofenig (2023)
Data i miejsce urodzenia

28 marca 2002
Villach

Klub

SV Achomitz

Debiut w PŚ

6 stycznia 2021 w Bischofshofen (30. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

6 stycznia 2021 w Bischofshofen (30. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

11 lutego 2023 w Lake Placid (3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

7 grudnia 2024 w Wiśle

Rekord życiowy

239,0 m na Letalnicy w Planicy (30 marca 2025)[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
srebro Trondheim 2025 duża druż.
brąz Planica 2023 duża druż.
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Lahti 2021 drużynowo
złoto Zakopane 2022 indywidualnie
złoto Zakopane 2022 drużynowo
złoto Zakopane 2022 druż. miesz.
Igrzyska europejskie
złoto Zakopane 2023 normalna
złoto Zakopane 2023 druż. miesz.
Inne nagrody
Puchar Świata
Kryształowa kula
2024/2025
3. miejsce
2025/2026
Turniej Czterech Skoczni
złoto 1. miejsce
2024/2025
Strona internetowa

Daniel Tschofenig (ur. 28 marca 2002 w Villach[2]) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SV Achomitz. Srebrny medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym z 2025 oraz brązowy z 2023 w drużynie męskiej. Zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2024/2025 i trzeci zawodnik Pucharu Świata w sezonie 2025/2026. Zwycięzca 73. Turnieju Czterech Skoczni. Czterokrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów (2021–2022). Dwukrotny złoty medalista Igrzysk Europejskich 2023. Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

Początki

W FIS Cupie zadebiutował w lipcu 2018 w Villach, zajmując 44. miejsce, a pierwsze punkty tego cyklu zdobył w październiku 2019 na tej samej skoczni dzięki zajęciu 29. pozycji[3].

Sezon 2020/2021

W grudniu 2020 zajął 3. miejsce w zawodach FIS Cupu w Kanderstegu, a następnie w swoim pierwszym występie w Pucharze Kontynentalnym, w zawodach w Ruce, zajął 19. pozycję. 6 stycznia 2021 zadebiutował w Pucharze Świata w ramach zawodów 69. Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen i zdobył pierwszy w karierze punkt cyklu, zajmując 30. miejsce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2021, zajmując 4. pozycję w rywalizacji indywidualnej oraz zdobywając złoty medal w konkursie drużynowym. 19 lutego 2021 zajął 9. miejsce w konkursie indywidualnym Pucharu Świata rozgrywanym w Râșnovie, a dzień później drużynowy konkurs mieszany ukończył na 3. pozycji. W marcu 2021 zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Czajkowskim[4].

Sezon 2021/2022

We wrześniu 2021 dwukrotnie stanął na podium Letniego Pucharu Kontynentalnego, w zawodach w Bischofshofen zajmując 2. i 1. miejsce. W sezonie zimowym 2021/2022 startował w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty cyklu. Trzy razy kończył zawody indywidualne w pierwszej dziesiątce, a najwyżej sklasyfikowany był na 5. pozycji, w styczniu 2022 w Zakopanem[5]. Sezon 2021/2022 Pucharu Świata ukończył na 25. miejscu w klasyfikacji generalnej z 251 punktami[6]. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów 2022, na których zdobył złote medale we wszystkich trzech konkursach: indywidualnym oraz drużyn męskich i mieszanych[5].

Sezon 2022/2023

W sierpniu 2022 zadebiutował w Letnim Grand Prix, zajmując 4. miejsce w zawodach w Courchevel[7]. Na Mistrzostwach Austrii w Skokach Narciarskich 2022 zdobył srebrny medal na dużej skoczni[8] oraz brązowy na normalnej[9].

W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata większość występów ukończył w pierwszej dziesiątce. 11 lutego 2023 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów indywidualnych cyklu, zajmując 3. lokatę w Lake Placid. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie zajął 14. pozycję na skoczni normalnej i 12. na dużej, a w drużynie męskiej, w której wystąpił z Michaelem Hayböckiem, Janem Hörlem i Stefanem Kraftem, zdobył brązowy medal. W marcu 2023 dwukrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 3. miejsce w konkursach Raw Air 2023 w Lillehammer i Vikersund[7]. Sezon 2022/2023 zakończył na 9. pozycji w klasyfikacji generalnej PŚ z 851 punktami[6].

Sezon 2023/2024

Na Igrzyskach Europejskich 2023 zdobył złoty medal indywidualnie na skoczni normalnej, a także w drużynie mieszanej, w której wystąpił z Maritą Kramer, Janem Hörlem i Jacqueline Seifriedsberger. We wszystkich trzech występach indywidualnych w Letnim Grand Prix 2023 stawał na podium, na przełomie września i października zajmując 3. miejsce w obu konkursach w Hinzenbach oraz w Klingenthal[10]. Na Mistrzostwach Austrii 2023 zdobył złoto zarówno na skoczni dużej[11], jak i na normalnej[12].

Sezon 2023/2024 Puchar Świata rozpoczął od 5. lokaty w Ruce. Na podium po raz pierwszy stanął 2 grudnia 2023 w Lillehammer po zajęciu 3. pozycji. W kolejnych tygodniach w pierwszej dziesiątce ukończył jedynie zawody w Innsbrucku 3 stycznia 2024, zajmując 8. miejsce[10]. Po konkursach 72. Turnieju Czterech Skoczni znalazł się poza reprezentacją Austrii na zawody najwyższej rangi. Po treningach powrócił do składu na Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2024 na Kulm, ale ostatecznie nie wystąpił tam w żadnym konkursie[10][13].

W dalszej części sezonu regularnie występował w Pucharze Świata, zajmując głównie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. W lutym 2024 najwyżej sklasyfikowany był w Willingen, na 4. pozycji. W marcu raz stanął na podium, w ramach Raw Air 2024 zajmując 2. lokatę w drugim konkursie w Trondheim[10]. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2023/2024 ukończył na 11. miejscu z 747 punktami[6].

Sezon 2024/2025

W ramach Letniego Grand Prix 2024 zwyciężył w konkursie w Hinzenbach 28 września[14].

Przez cały sezon 2024/2025 Pucharu Świata regularnie zajmował lokaty w pierwszej dziesiątce cyklu. Otworzył go dwoma miejscami na podium: 23 listopada 2024 w Lillehammer zajął 2. miejsce, a dzień później na tej samej skoczni znalazł się na 3. pozycji[14]. 7 grudnia w Wiśle odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w konkursie indywidualnym Pucharu Świata. Został tym samym pierwszym skoczkiem narciarskim urodzonym w XXI wieku z triumfem w zawodach cyklu[15]. W kolejnych tygodniach stawał na podium w Titisee-Neustadt, gdzie był 3. w pierwszym konkursie, a także w Engelbergu, gdzie w pierwszych zawodach zajął 2. miejsce, a w drugich zwyciężył[14].

73. Turniej Czterech Skoczni rozpoczął 3. lokatą w Oberstdorfie[14]. Następnie w Garmisch-Partenkirchen odniósł trzecie w karierze zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej tego cyklu oraz TCS[16]. W Innsbrucku zajął 3. miejsce i stracił prowadzenie w turnieju na rzecz Stefana Krafta[17]. W kończących go zawodach w Bischofshofen awansował z 5. pozycji zajmowanej po pierwszej serii na 1., wyprzedzając bezpośrednio konkurentów w walce o Złotego Orła, Jana Hörla i Krafta. Zwycięstwo w ostatnim konkursie pozwoliło Tschofenigowi na triumf w całym turnieju z przewagą 1,4 punktu nad Hörlem[18].

W kolejnych tygodniach utrzymywał prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. 19 stycznia 2025 zwyciężył w zawodach w Zakopanem. Następnie przerwał serię 7 podiów w PŚ, zajmując 4. i 6. lokatę na skoczni mamuciej w Oberstdorfie. W lutym w sześciu startach czterokrotnie kończył zawody cyklu w najlepszej trójce: w Willingen dwukrotnie wygrał, zaś w Lake Placid w pierwszym konkursie zajął 3. miejsce, a w drugim zwyciężył. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025. Indywidualnie zajął 21. pozycję na skoczni normalnej i 9. na dużej, a w drużynie męskiej zdobył wraz z Maximilianem Ortnerem, Stefanem Kraftem i Janem Hörlem srebrny medal[14].

W marcowych zawodach indywidualnych Pucharu Świata nie stawał już na podium cyklu. Najwyżej znalazł się na 4. pozycji, którą zajął dwukrotnie w Planicy[14]. Raw Air 2025 ukończył na 11. miejscu[6]. Utrzymał jednak prowadzenie w Pucharze Świata, zapewniając sobie zdobycie Kryształowej Kuli w przedostatnich zawodach[19]. Sezon zakończył z 1805 punktami w klasyfikacji generalnej. Drugiego Hörla wyprzedził o 153, a trzeciego Krafta o 515 punktów[6].

Sezon 2025/2026

Spośród czterech występów w Letnim Grand Prix 2025 trzy ukończył na podium: 18 września był 2. w Val di Fiemme, a w październiku powtórzył ten wynik w obu konkursach w Hinzenbach[20].

Sezon 2025/2026 Pucharu Świata rozpoczął zwycięstwem w Lillehammer 22 listopada 2025[20]. Dzień później zajął 7. miejsce i stracił prowadzenie w cyklu na rzecz Ryōyū Kobayashiego[21]. W dalszej części sezonu zajmował najczęściej lokaty w pierwszej dziesiątce. W grudniu raz stanął na podium: w otwierającym 74. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie zajął 2. miejsce. W zamykających go zawodach w Bischofshofen odniósł zwycięstwo, a cały turniej ukończył na 7. pozycji. W styczniu 2026 na podium Pucharu Świata stanął jeszcze w drugim konkursie w Sapporo, w którym zajął 3. miejsce[20].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie. W konkursie indywidualnym zajął 27. lokatę i nie znalazł się w składzie reprezentacji Austrii na zawody drużynowe. Wystartował też na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026. Zawody indywidualne na skoczni normalnej ukończył na 15. pozycji, a na dużym obiekcie został zdyskwalifikowany za zbyt duży rozmiar butów. Podobnie jak na MŚwL, w konkursach drużynowych nie wystąpił[20].

W lutym 2026 w Pucharze Świata najwyżej sklasyfikowany był na 4. miejscu, a w marcu trzykrotnie stawał na podium: w Lahti 6 marca zajął 2. lokatę, a dzień później zwyciężył, zaś 27 marca zajął 3. pozycję w pierwszym konkursie w Planicy[20]. Sezon 2025/2026 ukończył na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zdobył w nim 1159 punktów, o 989 mniej niż zwycięzca, Domen Prevc, o 35 mniej niż drugi Ryōyū Kobayashi i o 50 więcej niż czwarty Ren Nikaidō[6].

Indywidualnie

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – 15. miejsce (K-98), dyskwalifikacja (K-128)

Starty D. Tschofeniga na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
15. 9 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 100,0 m 101,5 m 255,0 pkt 19,1 pkt Philipp Raimund
— 14 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. DSQ Domen Prevc

Indywidualnie

2023 Słowenia Planica – 14. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-125)
2025 Norwegia Trondheim – 21. miejsce (K-94), 9. miejsce (K-124)

Drużynowo

2023 Słowenia Planica – brązowy medal (K-125)[a]
2025 Norwegia Trondheim – srebrny medal (K-124)[b]

Starty D. Tschofeniga na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
14. 25 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 99,0 m 92,0 m 242,7 pkt 19,1 pkt Piotr Żyła
12. 3 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 134,0 m 130,0 m 261,6 pkt 25,9 pkt Timi Zajc
3.brąz 4 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 druż.[a] 136,5 m 135,5 m 1139,4 pkt (283,7 pkt) 39,5 pkt Słowenia
21. 2 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 indywid. 97,0 m 96,5 m 224,6 pkt 40,9 pkt Marius Lindvik
2.srebro 6 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 druż.[b] 127,0 m 133,0 m 1067,4 pkt (271,2 pkt) 13,4 pkt Słowenia
9. 8 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 indywid. 127,0 m 134,5 m 262,5 pkt 39,3 pkt Domen Prevc

Indywidualnie

2026 Niemcy Oberstdorf – 27. miejsce

Starty D. Tschofeniga na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
27. 23–24 stycznia 2026 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 188,0 m 193,0 m 186,0 m 200,0 m 710,1 pkt 195,3 pkt Domen Prevc

Indywidualnie

2021 Finlandia Lahti – 4. miejsce
2022 Polska Zakopane – złoty medal

Drużynowo

2021 Finlandia Lahti – złoty medal[c]
2022 Polska Zakopane – złoty medal[d], złoty medal (drużyna mieszana)[e]

Starty D. Tschofeniga na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
4. 11 lutego 2021 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 94,0 m 94,5 m 256,9 pkt 7,0 pkt Niklas Bachlinger
1.złoto 12 lutego 2021 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[c] 94,0 m 92,0 m 986,2 pkt (241,9 pkt) –
1.złoto 3 marca 2022 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 102,0 m 107,0 m 311,5 pkt –
1.złoto 5 marca 2022 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż.[d] 104,5 m 102,5 m 1038,5 pkt (277,0 pkt) –
1.złoto 6 marca 2022 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz.[e] 105,0 m 98,0 m 884,4 pkt (242,6 pkt) –

Indywidualnie

2023 Polska Kraków/Zakopane[f] – złoty medal (K-95), 4. miejsce (K-125)

Drużynowo

2023 Polska Kraków/Zakopane[f] – złoty medal (drużyna mieszana)[g]

Starty D. Tschofeniga na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 104,0 m 104,5 m 270,3 pkt –
1. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz.[g] 98,0 m 104,0 m 939,3 pkt (243,3 pkt) –
4. 1 lipca 2023 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 130,5 m 134,0 m 266,9 pkt 12,2 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[6]
2020/2021 51.
2021/2022 25.
2022/2023 9.
2023/2024 11.
2024/2025 1.
2025/2026 3.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 7 grudnia 2024 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 132,0 m 135,5 m 276,8 pkt
2. 22 grudnia 2024 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,0 m 137,5 m 274,8 pkt
3. 1 stycznia 2025 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 141,5 m 143,0 m 298,9 pkt
4. 6 stycznia 2025 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 136,0 m 140,5 m 308,6 pkt
5. 19 stycznia 2025 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,0 m 139,5 m 316,7 pkt
6. 1 lutego 2025 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 135,5 m 142,0 m 288,9 pkt
7. 2 lutego 2025 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 150,0 m 148,0 m 310,5 pkt
8. 9 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 127,0 m 132,5 m 275,1 pkt
9. 22 listopada 2025 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 133,0 m 129,0 m 311,5 pkt
10. 6 stycznia 2026 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 137,0 m 140,5 m 303,9 pkt
11. 7 marca 2026 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 130,5 m 129,5 m 299,4 pkt

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2020/2021––––
2021/2022––––
2022/2023––33
2023/2024–112
2024/202582515
2025/20263227
Suma1151127

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 lutego 2023 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 129,0 m 120,0 m 255,4 pkt 3. 9,1 pkt Andreas Wellinger
2. 16 marca 2023 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 136,5 m 134,0 m 273,9 pkt 3. 9,2 pkt Dawid Kubacki
3. 18 marca 2023 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 216,5 m 229,5 m 390,1 pkt 3. 34,8 pkt Halvor Egner Granerud
4. 2 grudnia 2023 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 97,5 m 94,0 m 287,3 pkt 3. 9,4 pkt Stefan Kraft
5. 13 marca 2024 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 135,0 m 132,5 m 290,8 pkt 2. 1,0 pkt Stefan Kraft
6. 23 listopada 2024 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 132,5 m 132,5 m 309,2 pkt 2. 7,9 pkt Pius Paschke
7. 24 listopada 2024 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 136,5 m 135,0 m 273,8 pkt 3. 11,5 pkt Jan Hörl
8. 7 grudnia 2024 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 132,0 m 135,5 m 276,8 pkt 1. –
9. 14 grudnia 2024 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 137,5 m 137,0 m 281,7 pkt 3. 12,4 pkt Pius Paschke
10. 21 grudnia 2024 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 142,5 m 135,5 m 304,0 pkt 2. 6,5 pkt Jan Hörl
11. 22 grudnia 2024 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,0 m 137,5 m 274,8 pkt 1. –
12. 29 grudnia 2024 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 131,0 m 140,5 m 323,6 pkt 3. 11,5 pkt Stefan Kraft
13. 1 stycznia 2025 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 141,5 m 143,0 m 298,9 pkt 1. –
14. 4 stycznia 2025 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-128 132,5 m 127,5 m 263,3 pkt 3. 10,0 pkt Stefan Kraft
15. 6 stycznia 2025 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 136,0 m 140,5 m 308,6 pkt 1. –
16. 19 stycznia 2025 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,0 m 139,5 m 316,7 pkt 1. –
17. 1 lutego 2025 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 135,5 m 142,0 m 288,9 pkt 1. –
18. 2 lutego 2025 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 150,0 m 148,0 m 310,5 pkt 1. –
19. 8 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 122,5 m 125,0 m 255,0 pkt 3. 4,5 pkt Johann André Forfang
20. 9 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 127,0 m 132,5 m 275,1 pkt 1. –
21. 22 listopada 2025 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 133,0 m 129,0 m 311,5 pkt 1. –
22. 29 grudnia 2025 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 132,0 m 134,0 m 299,2 pkt 2. 17,5 pkt Domen Prevc
23. 6 stycznia 2026 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 137,0 m 140,5 m 303,9 pkt 1. –
24. 18 stycznia 2026 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 134,5 m 138,5 m 265,8 pkt 3. 11,9 pkt Domen Prevc
25. 6 marca 2026 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,5 m – 128,6 pkt 2. 0,7 pkt Philipp Raimund
26. 7 marca 2026 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 130,5 m 129,5 m 299,4 pkt 1. –
27. 27 marca 2026 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 221,5 m 233,5 m 443,5 pkt 3. 27,9 pkt Domen Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[22][23]
Sezon 2020/2021
Wisła HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Lahti HS130 Willingen HS147 Willingen HS147 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Râșnov HS97 Planica HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - - - - - - 30 - - - - - - - - - - 9 - - - 30
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Willingen HS147 Willingen HS147 Lahti HS130 Lahti HS130 Lillehammer HS140 Oslo HS134 Oslo HS134 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Planica HS240 Planica HS240 punkty
40 40 24 21 23 38 36 17 10 21 18 40 19 10 5 19 23 - - 31 17 - - - 23 20 14 22 251
Sezon 2022/2023
Wisła HS134 Wisła HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Râșnov HS97 Oslo HS134 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
6 24 12 8 23 33 17 17 8 7 8 18 9 16 5 7 - - 28 14 3 8 - 14 5 4 3 3 9 4 9 12 851
Sezon 2023/2024
Ruka HS142 Ruka HS142 Lillehammer HS98 Lillehammer HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Wisła HS134 Zakopane HS140 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Trondheim HS105 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
5 7 3 13 19 16 dq 21 20 18 8 17 - - 6 4 23 16 5 11 22 15 7 46 31 15 14 2 14 6 6 11 747
Sezon 2024/2025
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oslo HS134 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
2 3 6 4 1 4 3 15 2 1 3 1 3 1 1 4 6 1 1 3 1 4 4 9 14 15 7 4 4 1805
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
1 7 6 4 12 6 13 13 18 16 34 2 9 6 1 - 8 3 10 12 4 11 2 1 4 37 34 3 4 1159
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[22][23]
Sezon
2020/2021
Wisła HS134 Zakopane HS140 Lahti HS130 Râșnov HS97 (mikst) Planica HS240
- - - 3 -
Sezon
2021/2022
Wisła HS134 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Willingen HS147 (mikst) Lahti HS130 Oslo HS134 (mikst) Planica HS240
- - 4 - - - 3
Sezon
2022/2023
Titisee-Neustadt HS142 (mikst) Zakopane HS140 Willingen HS147 (mikst) Lake Placid HS128 (duety) Râșnov HS97 (duety) Lahti HS130 Planica HS240
- 1 - 2 - 1 1
Sezon
2023/2024
Wisła HS134 (duety) Zakopane HS140 Lake Placid HS128 (duety) Oberstdorf HS235 (duety) Lahti HS130 Planica HS240
- - - - 2 1
Sezon
2024/2025
Lillehammer HS140 (mikst) Titisee-Neustadt HS142 (duety) Zakopane HS140 Willingen HS147 (mikst) Lake Placid HS128 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
3 2 1 2 3 - 1
Sezon
2025/2026
Lillehammer HS140 (mikst) Zakopane HS140 (duety) Willingen HS147 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
- - 4 1 1
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[6]
2021/2022 20.
2022/2023 10.
2023/2024 11.
2024/2025 6.
2025/2026 5.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[6]
2020/2021 50.
2021/2022 18.
2022/2023 8.
2023/2024 13.
2024/2025 1.
2025/2026 7.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[6]
2023 5.
2024 7.
2025 11.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[23]
2022 18.
2023 8.
2024 7.
2025 4.
2026 3.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[24]
2022 7.
2023 8.
2024 7.
2025 9.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 28 września 2024 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 93,0 m 93,5 m 270,4 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 30 września 2023 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 90,0 m 88,5 m 257,2 pkt 3. 5,7 pkt Andreas Wellinger
2. 1 października 2023 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 90,5 m 86,0 m 244,0 pkt 3. 2,6 pkt Gregor Deschwanden
3. 7 października 2023 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,5 m 131,5 m 269,4 pkt 3. 13,0 pkt Manuel Fettner
4. 28 września 2024 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 93,0 m 93,5 m 270,4 pkt 1. –
5. 18 września 2025 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-98 HS-109 106,0 m 103,0 m 272,2 pkt 2. 2,1 pkt Jan Hörl
6. 18 października 2025 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 92,5 m 92,5 m 250,3 pkt 2. 1,5 pkt Philipp Raimund
7. 19 października 2025 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 87,5 m 92,0 m 235,5 pkt 2. 6,0 pkt Jan Hörl

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan na 9 sierpnia 2026

Źródło[22][23]
2022
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS135 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - 4 5 11 7 155
2023
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 3 3 3 180
2024
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 1 4 7 186
2025
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Predazzo HS109 Predazzo HS143 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 2 7 2 2 - 276
2026
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Klingenthal HS140 punkty
- - 1 1 200
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Skok 3 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 września 2022 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 druż. duet[h] 92,0 m 103,0 m 96,5 m 739,5 pkt (382,6 pkt) 1. –
2. 18 września 2022 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 druż. miesz.[i] 94,0 m –[j] — 416,9 pkt (113,1 pkt) 1. –
3. 8 października 2023 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 druż. miesz.[k] 137,5 m 137,0 m — 923,1 pkt (273,3 pkt) 3. 53,1 pkt Niemcy
4. 6 października 2024 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 druż. miesz.[k] 137,5 m 131,0 m — 959,3 pkt (248,4 pkt) 3. 19,5 pkt Niemcy

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[22][23]
2022 Râșnov HS97 (duety) Râșnov HS97 (mikst) Klingenthal HS140 (mikst)
1 1 5
2023 Klingenthal HS140 (mikst)
3
2024 Klingenthal HS140 (mikst)
3
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[25]
2020/2021 14.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 28 marca 2021 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 126,5 m 138,5 m 246,3 pkt 2. 0,5 pkt Stefan Hula

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[22][23]
Sezon 2020/2021
Ruka HS142 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Innsbruck HS128 Innsbruck HS128 Willingen HS147 Willingen HS147 Willingen HS147 Willingen HS147 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
19 17 7 13 8 26 15 - - - - - - - - 4 11 6 2 329
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[25]
2021 6.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 września 2021 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 139,5 m 142,0 m 251,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 września 2021 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 130,0 m 127,0 m 254,9 pkt 2.[l] 4,6 pkt Manuel Fettner
2. 12 września 2021 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 139,5 m 142,0 m 251,5 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2025

Źródło[22][23]
2021
Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát HS106 Frenštát HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 2 1 6 9 13 17 283
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[26]
2019/2020 129.
2020/2021 47.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 13 grudnia 2020 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 109,5 m 100,0 m 267,7 pkt 3. 14,5 pkt Niklas Bachlinger

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[22][23]
Sezon 2018/2019
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Râșnov Râșnov Notodden Notodden Park City Park City Zakopane Zakopane Planica Planica Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
- 44 - - - - - - - - - - - - - - 42 40 0
Sezon 2019/2020
Szczyrk Szczyrk Szczuczyńsk Szczuczyńsk Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Râșnov Râșnov Villach Villach Notodden Notodden Oberwiesenthal Oberwiesenthal Zakopane Zakopane Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
- - - - 38 48 - - - - 42 29 - - - - - - - - 38 14 20
Sezon 2020/2021
Râșnov Râșnov Kandersteg Kandersteg Zakopane Zakopane Szczyrk Szczyrk Lahti Lahti Villach Villach Oberhof Oberhof punkty
- - 30 3 - - - - - - - - - - 61
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Daniel Tschofenig, Michael Hayböck, Jan Hörl i Stefan Kraft
  2. 1 2 Skład zespołu: Daniel Tschofenig, Maximilian Ortner, Stefan Kraft i Jan Hörl
  3. 1 2 Skład zespołu: David Haagen, Daniel Tschofenig, Elias Medwed i Niklas Bachlinger
  4. 1 2 Skład zespołu: David Haagen, Markus Müller, Jonas Schuster i Daniel Tschofenig
  5. 1 2 Skład zespołu: Vanessa Moharitsch, Daniel Tschofenig, Julia Mühlbacher i David Haagen
  6. 1 2 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  7. 1 2 Skład zespołu: Marita Kramer, Jan Hörl, Jacqueline Seifriedsberger i Daniel Tschofenig
  8. ↑ Skład zespołu: Daniel Tschofenig i Manuel Fettner
  9. ↑ Skład zespołu: Julia Mühlbacher, Jan Hörl, Eva Pinkelnig i Daniel Tschofenig
  10. ↑ Seria konkursowa została odwołana.
  11. 1 2 Skład zespołu: Marita Kramer, Daniel Tschofenig, Jacqueline Seifriedsberger i Manuel Fettner
  12. ↑ Ex aequo z Fredrikiem Villumstadem

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2022-03-25].
  2. ↑ FIS-Ski - Extend start list. member.fis-ski.com. [dostęp 2022-01-13]. (ang.).
  3. ↑ Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup. fis-ski.com. [dostęp 2021-05-06]. (ang.).
  4. ↑ Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-05-06]. (ang.).
  5. 1 2 Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-18]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-06-21]. (ang.).
  7. 1 2 Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-06-09]. (ang.).
  8. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Austrii w Bischofshofen: Zwycięstwa Pinkelnig i Fettnera. skijumping.pl, 2022-10-16. [dostęp 2023-06-09].
  9. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Austrii w Ramsau: Złote medale dla Pinkelnig i Krafta. skijumping.pl, 2022-10-15. [dostęp 2023-06-09].
  10. 1 2 3 4 Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-05-01]. (ang.).
  11. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Austrii w Bischofshofen: Pinkelnig i Tschofenig ze złotymi medalami. skijumping.pl, 2023-10-12. [dostęp 2024-05-01].
  12. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Austrii w Hinzenbach: Zwycięstwa Seifriedsberger i Tschofeniga. skijumping.pl, 2023-10-15. [dostęp 2024-05-01].
  13. ↑ Wojciech Skucha: Skład gospodarzy na Kulm, powrót Tschofeniga. skijumping.pl, 2024-01-22. [dostęp 2024-05-01].
  14. 1 2 3 4 5 6 Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-06-15]. (ang.).
  15. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Wiśle: Premierowy triumf Tschofeniga, Wąsek jedenasty. skijumping.pl, 2024-12-07. [dostęp 2025-06-15].
  16. ↑ Adam Bucholz: TCS w Ga-Pa: Tschofenig wygrywa i zostaje liderem turnieju oraz Pucharu Świata. skijumping.pl, 2025-01-01. [dostęp 2025-06-15].
  17. ↑ Adam Bucholz: TCS w Innsbrucku: Kraft wygrywa i zostaje liderem turnieju, Wąsek piąty. skijumping.pl, 2025-01-04. [dostęp 2025-06-15].
  18. ↑ Adam Bucholz: TCS w Bischofshofen: Tschofenig wygrywa konkurs i cały turniej! Wąsek ósmy. skijumping.pl, 2025-01-06. [dostęp 2025-06-15].
  19. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Planicy: Prevc wygrywa konkurs i PŚ w lotach, Tschofenig z Kryształową Kulą!. skijumping.pl, 2025-03-28. [dostęp 2025-06-15].
  20. 1 2 3 4 5 Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2026. fis-ski.com. [dostęp 2026-06-21]. (ang.).
  21. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Lillehammer: R. Kobayashi triumfuje i zostaje liderem cyklu. skijumping.pl, 2025-11-23. [dostęp 2026-06-21].
  22. 1 2 3 4 5 6 7 Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-02-02]. (ang.).
  23. 1 2 3 4 5 6 7 8 TSCHOFENIG Daniel 2002.03.28 AUT. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-15].
  24. ↑ Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-03-16]. (ang.).
  25. 1 2 Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-03-16]. (ang.).
  26. ↑ Daniel TSCHOFENIG - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-03-16]. (ang.).

Bibliografia