Estrydsenidzi
 | |
| Kraj |
Dania |
|---|---|
| Tytuły | |
| Założyciel |
Ulf Torgilsson(patrylinearny protoplasta) |
| Ostatni przedstawiciel | |
| Rok założenia |
1047 |
| Rok rozwiązania |
1412 |
Estrydsenidzi – dynastia królewska panująca w Danii (1047–1412), Norwegii (1387–1412) i w Szwecji (1125–1130 i 1389–1412).
Estrydsenidzi wywodzili się z pierwszej dynastii królów duńskich Skjoldungów. Ich protoplastą był Swen II Estrydsen, syn Estrydy Małgorzaty, od imienia której wywodzi się nazwa dynastii, siostrzeniec Kanuta Wielkiego, który przejął władzę w Danii po Magnusie Dobrym.
Najwybitniejszymi przedstawicielami Estrydsenidów byli Waldemar I Wielki oraz Małgorzata I, której rządy na przełomie XIV i XV wieku doprowadziły do zjednoczenia wszystkich krajów skandynawskich w ramach unii kalmarskiej.
