Rubenidzi

Rubenidzi (orm. Ռուբինեաններ), zwani czasem także Rupenidami – nazwa ormiańskiej dynastii, panującej w różnych częściach Cylicji od XI wieku. Nazwa pochodzi od założyciela rodu – Rubena I. Jej przedstawiciele byli książętami Armenii Mniejszej a z czasem udało im się zdobyć koronę królewską. Panowali do połowy XIII wieku, kiedy to ich miejsce zajęła dynastia Hetumidów.

Armenia Mniejsza pod ich rządami nawiązała bliskie relacje z krajami europejskimi i krzyżowcami, odgrywając bardzo ważną rolę w czasie wypraw krzyżowych. Często to właśnie Ormianie zaopatrywali łacinników w prowiant, dostarczali im przewodników i wspierali w walkach. Sojusze były zazwyczaj przypieczętowywane małżeństwami z przedstawicielami europejskim dynastii i rodów rycerskich. Mariaże, współpraca polityczna i gospodarcza zaowocowały silnymi, wzajemnymi wpływami kulturowymi.

• Ruben I (1080–1095)
• Konstantyn I (1095–1102)
• Toros I (1102–1129)
• Konstantyn II (1129)
• Leon I (1129–1140)
• Toros II (1140–1169)
• Ruben II (1169–1170)
• Mleh (1170–1175)
• Ruben III (1175–1187)
• Leon II (1187–1198)

• Leon I (1198–1219)
• Izabela I (1219–1252)

• Boase, T. S. R. (1978). The Cilician Kingdom of Armenia. Edynburg: Scottish Academic Press. ISBN 0-7073-0145-9.