Etologia

Etologia (gr. ήθος – obyczaj) – dział zoologii badający zachowania zwierząt[1], zarówno dziedziczone, jak i nabyte, ich aspekt przystosowawczy, społeczny, rozwój osobniczy, orientację przestrzenną.

Twórcami nowoczesnej etologii byli europejscy uczeni Konrad Lorenz, Nikolaas Tinbergen i Karl von Frisch. Trójka z nich otrzymała za to Nagrodę Nobla w 1973 roku[2]. Ich badania, które trwały od lat 30. XX wieku opierały się na założeniu, że niektóre aspekty zachowań są instynktowne tzn. są uwarunkowane genetycznie[3].

Drugim ważnym krokiem w nowoczesnym badaniu zachowań zwierząt było powstanie w latach 60. XX wieku ekologii ewolucyjnej z jej koncepcjami takimi jak dostosowanie włączne, strategia ewolucyjnie stabilna, altruizm odwzajemniony, czy inwestycje rodzicielskie[4] Kluczowi autorzy to William Hamilton, Robert Trivers i John Maynard-Smith.

Pod koniec XX wieku, pod wpływem socjobiologii, intensywnie rozwijały się badania nad zachowaniem naczelnych( w ramach prymatologii) wśród takich uczonych jak Jane Goodall czy Dian Fossey.

Obszary badań

Dziedziny wiedzy związane z etologią lub wywodzące się z niej

  • antropoetologia – badania terenowe nad zachowaniem człowieka (jako gatunku zwierząt)
  • etologia kognitywna – procesy poznawcze u zwierząt
  • zoosemiotyka – badania nad komunikowaniem się zwierząt
  • socjologia zwierząt – zachowania społeczne zwierząt
  • socjobiologia – ewolucjonistyczne podejście do zachowań społecznych zwierząt i człowieka

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ etologia, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-01-05].
  2. ↑ Nobel Prize in Physiology or Medicine 1973 [online], NobelPrize.org [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  3. ↑ R.Dunbar, Ewolucja, PWN,2024, Pytanie 60 (epub).
  4. ↑ A.Łomnicki, Ekologia ewolucyjna, PWN,2013,(epub),Rozdział 1.

Linki zewnętrzne