Eugenio Corini

Eugenio Corini

Data i miejsce urodzenia	30 lipca 1970 Bagnolo Mella
Wzrost	173 cm
Pozycja	pomocnik
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1987–1990 Brescia Calcio 77 (9) 1990–1992 Juventus 47 (2) 1992–1993 UC Sampdoria 24 (4) 1993–1994 → SSC Napoli (wyp.) 17 (0) 1994–1995 → Brescia Calcio (wyp.) 24 (2) 1995–1996 → Piacenza Calcio (wyp.) 32 (1) 1996–1998 Hellas Werona 46 (4) 1998–2003 Chievo Werona 134 (27) 2003–2007 Palermo 128 (25) 2007–2009 Torino FC 44 (1) W sumie: 573 (75)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1988  Włochy U-18 0 (0) 1988–1993  Włochy U-21 36 (2) 1992–2002  Włochy 0 (0) W sumie: 36 (2)
Kariera trenerska
Lata Drużyna 2010 Calcio Portogruaro-Summaga 2010–2011 Crotone 2011–2012 Frosinone Calcio 2012–2013 Chievo Werona 2013–2014 Chievo Werona 2016–2017 Palermo 2017–2018 Novara 2018–2019 Brescia 2019–2020 Brescia 2020–2021 US Lecce 2022 Brescia 2022–2024 Palermo 2024 Cremonese
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Eugenio Corini (ur. 30 lipca 1970 w Bagnolo Mella) – włoski piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika, a także trener. Od 11 grudnia 2025^[1] jest trenerem Union Brescia^[2].

Eugenio Corini zawodową karierę rozpoczynał w 1987 roku w drugoligowym zespole Brescia Calcio. W debiutanckim sezonie rozegrał czternaście spotkań, jednak w kolejnych rozgrywkach wystąpił już w 29 pojedynkach. Po zakończeniu sezonu 1989/1990 Corini przeniósł się do Juventusu, w barwach którego 21 października 1990 roku w zremisowanym 0:0 pojedynku z S.S. Lazio zadebiutował w Serie A. Razem z ekipą „Bianconerich” włoski piłkarz w 1992 roku wywalczył wicemistrzostwo kraju oraz dotarł do finału krajowego pucharu. Dla Juventusu Corini rozegrał łącznie 47 spotkań, po czym odszedł do Sampdorii. W zespole „Blucerchiati” Włoch występował tylko przez jeden sezon, a następnie podpisał kontrakt z SSC Napoli. W nowym klubie w rozgrywkach 1993/1994 rozegrał czternaście meczów i w przerwie kolejnego sezonu powrócił do drużyny Brescia Calcio.

Kolejnym klubem w karierze Coriniego była Piacenza Calcio. Latem 1996 roku włoski pomocnik przeniósł się do Hellasu Werona, z którym spadł z pierwszej do drugiej ligi. Corini wystąpił wówczas zaledwie w dziewięciu spotkaniach, jednak w kolejnych rozgrywkach grywał już znacznie częściej. W 1998 roku Włoch został zawodnikiem Chievo Werona. W klubie tym spędził łącznie niecałe pięć sezonów, w trakcie których rozegrał 134 pojedynki i zdobył 27 goli. W 2001 roku wraz z zespołem udało mu się awansować do Serie A. W 2003 roku Corini podpisał kontrakt z drugoligowym US Palermo, z którym od razu wygrał rozgrywki Serie B i awansował do najwyższej klasy rozgrywek w kraju. W barwach Palermo Corini zaliczył 128 występów, w których 25 razy wpisał się na listę strzelców. W ekipie „Aquile” pełnił rolę kapitana, jednak gdy popadł w konflikt z prezesem klubu Maurizio Zamparinim postanowił odejść ze Stadio Renzo Barbera.

Ostatecznie latem 2007 roku wychowanek Brescii trafił do Torino FC^[3]. W sezonie 2007/2008 rozegrał dla niego 32 ligowe mecze i zdobył jednego gola. W kolejnych rozgrywkach Torino spadło do drugiej ligi, a Corini zakończył piłkarską karierę^[4]. Ostatni mecz rozegrał 5 kwietnia 2009 roku, a Torino przegrało wówczas 0:1 z US Palermo.

Corini ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacjach Włoch. Dwa razy został powołany do kadry U-18, jednak w jej barwach nie wystąpił ani razu. W zespole do lat 21 Corini po raz pierwszy zagrał 21 grudnia 1988 roku w wygranym 8:0 meczu z Maltą, a następnie wywalczył z nim Mistrzostwo Europy U-21 1992. Później Corini brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie, na których „Squadra Azzura” została wyeliminowana w ćwierćfinale.

W latach 1992–1993 Corini dostał trzy powołania do seniorskiej reprezentacji Włoch od Arrigo Sacchiego (na mecze ze Szkocją, Maltą i Meksykiem), jednak w żadnym z nich ostatecznie nie wystąpił. W listopadzie 2002 roku Corini został powołany do reprezentacji przez Giovanni Trapattoniego na spotkanie z Turcją, jednak i tym w pojedynku Corini nie zagrał i ostatecznie nie doczekał się debiutu w zespole narodowym.

W latach 2012-2014 był trenerem Chievo Verona^[5][6][7]. Został zwolniony 19 października 2014 po porażce w 7 kolejce Serie A^[8] przeciwko AS Romie (3:0)^[9].

W latach 2018-2020 trenował Brescię, zwolniono go 5 lutego 2020, po tym, jak nie wygrał w 7 ostatnich spotkaniach^[10][11].

• Eugenio Corini, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-24] .
• Eugenio Corini, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2020-11-27] .
• Profil na FIGC [online], figc.it [zarchiwizowane z adresu 2011-02-28]  (wł.).