Ewa Fiszer
| Data i miejsce urodzenia |
20 grudnia 1926 |
|---|---|
| Data śmierci |
15 stycznia 2000 |
| Zawód, zajęcie |
poetka, tłumaczka |
Ewa Fiszer-Ivens (ur. 20 grudnia 1926 w Warszawie[1], zm. 15 stycznia 2000[2]) – polska poetka oraz tłumaczka literatury anglojęzycznej i (w latach 70. i 80.) francuskiej.
Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1944 była łączniczką AK w powstaniu warszawskim. Debiutowała w 1946 r. na łamach dwutygodnika „Życie Literackie” (Poznań) jako poetka. W latach 1950–1951 była członkiem redakcji tygodnika „Nowa Kultura”.
Jej mężem był Stanisław Marczak-Oborski, później Joris Ivens[3].
Twórczość
- Doświadczenia (poezje)
- Trzecia rano (poezje)
Wybrane tłumaczenia
- John Fowles Mag
- twórczość Lucy Maud Montgomery (Opowieści z Avonlea, seria o Pat, Jana ze Wzgórza Latarni i inne)
- Jack London Zew krwi
- Wole Soyinka Interpretatorzy
- Sylvia Plath (wiersze: Lady Łazarz, Wiąz, Owce we mgle, Śmierć i spółka)
Przypisy
- ↑ Fiszer Ewa. W: Jadwiga Czachowska (red.), Alicja Szałagan (red.): Współcześni polscy pisarze i badacze literatury: słownik biobibliograficzny. Warszawa: WSiP, 1994, s. 314. ISBN 83-02-05446-1.
- ↑ Ewa Fiszer-Ivens : [Nekr.]. katalogi.bn.org.pl. [dostęp 2026-04-14].
- ↑ Edmund Kujawski: Wspomnienie o Stanisławie Marczaku-Oborskim. miejsce nieznane: wydawca nieznany, po 1999, s. 41.
Bibliografia
- Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939–1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.