Farmakolit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
arsenicyt |
|---|---|
| Skład chemiczny |
CaHAsO4·2H2O |
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,6 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, szarobiała |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
jedwabisty, półszklisty, perłowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,580–1,594 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,010[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CJ.50[1] |
Farmakolit (lub arsenicyt[2]) – minerał z grupy arsenianów, zbudowany z dwuwodnego wodoroarsenianu wapnia.
Charakterystyka
Farmakolit jest przezroczystym[3] lub półprzezroczystym[2] minerałem o białej[2][3], czerwonawej (gdy zawiera domieszkę kobaltu)[2][3], zielonawej (gdy zawiera domieszkę niklu)[3] lub żółtawej[2] barwie. Połysk szklisty, jedwabisty albo matowy[2].
Krystalizuje w układzie jednoskośnym, w formie bardzo małych tabliczkowych, igiełkowatych lub włosowatych kryształów, zebranych w groniaste lub gwiaździste skupienia. Są one bardzo kruche. Jest dość miękki, 2–2,5 w skali Mohsa, a jego gęstość wynosi 2,6 g/cm³[2][3].
Występowanie
Tworzy się jako wykwity i naloty na rudach arsenu[3]. Towarzyszą mu nikielin, chloantyt, erytryn i annabergit[2]. Można go znaleźć w okolicach Salzburga w Austrii, w okolicach Jáchymova w Czechach[3], w Katalonii w Hiszpanii, w Tazenakht w Maroku, w Badenii-Wirtembergii, Hesji i Saksonii w Niemczech[3] oraz w Nevadzie w Stanach Zjednoczonych.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Pharmacolite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-28] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Jaroslav Bauer: Przewodnik skały i minerały. Multico, 1997, s. 50–51. ISBN 83-7073-050-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck-Fornefeld: Leksykon przyrodniczy minerały. GeoCenter International, 1996, s. 186–187. ISBN 83-86146-44-3.
Bibliografia
- Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-194-9.