Federica Mogherini

Federica Mogherini

Data i miejsce urodzenia	16 czerwca 1973 Rzym
Wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
Okres	od 1 listopada 2014 do 30 listopada 2019
Przynależność polityczna	Partia Europejskich Socjalistów
Poprzednik	Catherine Ashton
Następca	Josep Borrell
Minister spraw zagranicznych Włoch
Okres	od 22 lutego 2014 do 31 października 2014
Przynależność polityczna	Partia Demokratyczna
Poprzednik	Emma Bonino
Następca	Paolo Gentiloni
Odznaczenia

Federica Mogherini (ur. 16 czerwca 1973 w Rzymie^[1]) – włoska polityk, działaczka partyjna i politolog, parlamentarzystka, w 2014 minister spraw zagranicznych w rządzie Mattea Renziego, w latach 2014–2019 wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rektor Kolegium Europejskiego.

Od 1988 należała do młodzieżówki partii komunistycznej. Ukończyła studia z zakresu politologii na Uniwersytecie Rzymskim – La Sapienza i Université d’Aix-Marseille II. W 1994 uzyskała magisterium na podstawie pracy poświęconej islamowi^[2]. Była stypendystką German Marshall Fund^[3].

Od 2001 była etatową działaczką partyjną Demokratów Lewicy i następnie współtworzonej przez to ugrupowanie Partii Demokratycznej. Od 2003 w departamencie spraw zagranicznych swojego ugrupowania odpowiadała za kwestie związane z Irakiem, Afganistanem i Bliskim Wschodem^[4]. W 2007 dołączyła do kierowniczych gremiów Partii Demokratycznej^[3].

Do Izby Deputowanych po raz pierwszy została wybrana w wyniku wyborów w 2008. W parlamencie zajmowała się polityką unijną i zagraniczną^[3]. W 2009 została sekretarzem PD odpowiedzialnym za równouprawnienie^[4]. W 2013 uzyskała poselską reelekcję na XVII kadencję^[1].

21 lutego 2014 kandydat na premiera Matteo Renzi ogłosił jej nominację na urząd ministra spraw zagranicznych^[5]. 30 sierpnia tego samego roku uzyskała nominację na wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa^[3]. Rozpoczęła urzędowanie 1 listopada 2014, odchodząc dzień wcześniej z włoskiego rządu. W KE zasiadała do końca kadencji w 2019.

W 2020 objęła stanowisko rektora Kolegium Europejskiego^[6]. 2 grudnia 2025 została zatrzymana przez funkcjonariuszy belgijskiej policji w ramach śledztwa w sprawie niewłaściwego wykorzystania funduszy europejskich na finansowanie działalności tej uczelni^[7].

Jej ojcem był filmowiec Flavio Mogherini. Federica Mogherini jest mężatką, ma dwie córki. Mówi biegle w językach angielskim i francuskim^[3].

• Krzyż Wielki Orderu San Marino (San Marino, 2014)^[8]
• Złoty Order za Zasługi (Słowenia, 2014)^[9][10]
• Order Przyjaźni (Kirgistan, 2017)^[11]
• Order „Przyjaźń” I klasy (Kazachstan, 2019)^[12]
• Medal jubileuszowy „Azərbaycan Respublikası diplomatik xidmət orqanlarının 100 illiyi (1919–2019)” (Azerbejdżan, 2019)^[13]
• Order Honoru (Mołdawia, 2019)^[14]
• Wielka Wstęga Orderu Niepodległości (Jordania, 2019)^[15]