Federico Piovaccari

Federico Piovaccari
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 września 1984
Gallarate

Wzrost

181 cm[1]

Pozycja

napastnik

Informacje klubowe
Klub

Rayo Vallecano

Kariera juniorska
Lata Klub
2001–2003 Aurora Pro Patria 1919
2002–2003 → Castellettese (wyp.)
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2003–2007 Inter Mediolan 0 (0)
2004–2005 → FC Vittoria (wyp.) 25 (10)
2005–2006 → San Marino Calcio (wyp.) 29 (11)
2006–2007 → Triestina Calcio (wyp.) 37 (5)
2007–2009 Treviso Calcio 40 (4)
2009–2010 Ravenna Calcio 34 (14)
2010–2011 AS Cittadella 39 (23)
2011–2015 UC Sampdoria 17 (2)
2012 → Brescia Calcio (wyp.) 17 (4)
2012 → Novara Calcio (wyp.) 10 (0)
2013 → US Grosseto (wyp.) 17 (7)
2013–2014 → Steaua Bukareszt (wyp.) 25 (10)
2014–2015 → SD Eibar (wyp.) 28 (6)
2015–2016 Western Sydney Wanderers 12 (2)
2016–2019 Córdoba CF 63 (16)
2019– Rayo Vallecano 0 (0)
W sumie: 393 (114)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2005  Włochy U-23 8 (5)
  1. ↑ Aktualne na: 10 czerwca 2019. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 4 września 2013.

Federico Piovaccari (ur. 1 września 1984 w Gallarate) – włoski piłkarz, grający na pozycji napastnika w hiszpańskim klubie Rayo Vallecano.

Kariera sportowa

Jest wychowankiem Aurory Pro Patria, z której w 2003 roku trafił do Interu Mediolan. Z klubem z San Siro związany był przez następne 4 lata, lecz nie rozegrał ani jednego oficjalnego spotkania w jego barwach, będąc nieustannie wypożyczany do klubów z niższych lig (jak Vittoria, San Marino oraz Triestina). Po rozwiązaniu kontraktu z Nerazzurri związał się z Treviso, następnie bronił barw Ravenny oraz AS Cittadella. Szczególnie w ostatniej z wymienionych drużyn prezentował wyborną skuteczność. Został królem strzelców Serie B w sezonie 2010/11 z 23 trafieniami w 39 występach. Po sukcesie tym został wykupiony przez pierwszoligową wówczas Sampdorię i do dziś pozostaje - teoretycznie - jej zawodnikiem. Na Stadio Luigi Ferraris rozegrał 17 spotkań i zdobył zaledwie 2 gole. Od 2012 jest konsekwentnie wypożyczany - spędził pewien okres w Brescii, Novarze oraz Grosseto.

W lipcu 2013 roku po raz pierwszy przeniósł się poza Italię i na zasadzie wypożyczenia z opcją pierwokupu trafił do ówczesnego mistrza Rumunii, Steauy Bukareszt. W debiutanckim sezonie pomógł swojemu nowemu klubowi w awansie do fazy grupowej Ligi Mistrzów 2013/14. Był bohaterem dwumeczu Steaua - Legia Warszawa, decydującego o kwalifikacji do tych elitarnych rozgrywek. Zdobył ważne bramki zarówno w Bukareszcie, jak i w stolicy Polski[2][3].

Przypisy

  1. ↑ Federico Piovaccari. laliga.es. [dostęp 2018-08-23]. (hiszp.).
  2. ↑ Legia znów dogoniła rywala. 90 minut, 21 sierpnia 2013. [dostęp 2013-09-04].
  3. ↑ Elita nie dla Legii. 90 minut, 27 sierpnia 2013. [dostęp 2013-09-04].

Bibliografia

  • Statystyki w bazie ESPN FC (ang.)
  • Federico Piovaccari w bazie Soccerbase (ang.)
  • Federico Piovaccari, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-26].