Feliks Uciechowski

Feliks Uciechowski (ur. 20 listopada 1920 w Korytnicy^[1], zm. 15 września 2022^[2][3] w Szczecinie^[4]) – polski działacz partyjny i państwowy, nauczyciel, I sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR w Szczecinie, przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie (1970–1972).

Syn Stanisława i Marii^[1]. W czasie II wojny światowej pracował jako ślusarz w Zakładach Cegielskiego w Poznaniu. Po wojnie pracował jako nauczyciel, został powiatowym inspektorem oświaty w Krośnie Odrzańskim. Ukończył Centralną Szkołę Partyjną PZPR w Łodzi (1951) i historię w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR^[5].

Wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, następnie w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Został skierowany do pracy partyjnej na Pomorzu Zachodnim, w ramach Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Szczecinie był kolejno inspektorem Wydziału Nauki i Oświaty, a następnie zastępcą kierownika i kierownikiem w Wydziale Oświaty (1955–1956) oraz Wydziale Propagandy (1962–1965). Pomiędzy 1965 a 1969 radca ambasady PRL w Berlinie, następnie do 1970 I sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR w Szczecinie (dla powiatu szczecińskiego)^[1]. Od 27 maja 1970 do 31 lipca 1982 przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie, następnie skierowany na rentę partyjną. W ramach pełnienia funkcji m.in. uczestniczył w rokowaniach i podpisaniu protokołu z robotnikami protestującymi w grudniu 1970^[5].

Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie^[2][3].