Fenylonitropropen

Fenylo-2-nitropropen

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 1-fenylonitroprop-2-en Inne nazwy i oznaczenia P2NP
Ogólne informacje
Wzór Hilla	C9H9NO2
Masa molowa	163,17 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	705-60-2 18315-84-9 (izomer E)
PubChem	1549520
SMILES CC(=CC1=CC=CC=C1)[N+](=O)[O-]
InChI InChI=1S/C9H9NO2/c1-8(10(11)12)7-9-5-3-2-4-6-9/h2-7H,1H3/b8-7+ InChIKey WGSVFWFSJDAYBM-BQYQJAHWSA-N
Właściwości Temperatura topnienia 63–65 °C[1] logP 2,52
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[2] Uwaga Zwroty H H302, H315, H319, H335 Zwroty P P261, P305+P351+P338 Numer RTECS DA6495000 Dawka śmiertelna LD50 (mysz): 154mg/kg (dootrzewnowo); 1,176mg/kg (doustnie)[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Fenylonitropropen – organiczny związek chemiczny z grupy aromatycznych związków nitrowych.

Fenylonitropropen otrzymać można w reakcji benzaldehydu z nitroetanem w obecności katalizatora zasadowego. Katalityczna redukcja fenylonitropropenu (np. za pomocą niklu) prowadzi do amfetaminy. Fenylonitropropen można również zredukować do fenyloacetonu (prekursora metamfetaminy) za pomocą borowodorku sodu, a następnie hydrolizy grupy nitrowej nadtlenkiem wodoru i węglanem potasu^[3].