Findlay (muzyk)

Findlay

Findlay podczas koncertu w Los Angeles (2018)
Imię i nazwisko	Natalie Rose Findlay
Data i miejsce urodzenia	7 czerwca 1991 Manchester
Instrumenty	gitara, pianino
Gatunki	indie rock, psychodeliczny pop, indie pop, blues-rock, pop-rock
Zawód	muzyczka, tekściarka, producentka muzyczna
Aktywność	od ok. 2008
Wydawnictwo	Joyeux Anniversaire, Polydor, Mint Records, BMG, Key Records
Zespoły
Ttrruuces (od 2019)
Strona internetowa

Findlay, właśc. Natalie Rose Findlay (ur. 7 czerwca 1991^[1] w Manchesterze) – brytyjska piosenkarka, gitarzystka, autorka tekstów i producentka muzyczna.

Urodziła się w Manchesterze^[2][3][4][5], a dorastała w Stockport^[6][7], w rodzinie pracownika socjalnego i nauczycielki plastyki^[8].

Jej pierwszym instrumentem była gitara akustyczna, a zaczęła uczyć się gry na gitarze i pisać piosenki, gdy miała 14 lat. Chodziła na wieczory z otwartym mikrofonem, grając kilka piosenek, a w wieku 17 lat zaczęła występować z zespołem m.in. w pubach^[2][9]. Zajęła się muzyką, gdyż dorastając nie interesowało ją nic innego. Żartowała w wywiadzie, że „[ona] tak naprawdę nie potrafi robić niczego innego”^[6]. Wcześniej pracowała m.in. w restauracji i w sklepie z antykami^[2].

W wieku 17 lat podpisała swój pierwszy kontrakt, a następnie spędziła kilka lat, poznając branżę muzyczną^[3][10]. Trzy lata później wyjechała z Manchesteru do Londynu, aby rozpocząć karierę muzyczną. Zamieszkała w Dalston^[11][8][10].

W kwietniu 2013 roku ukazała się jej debiutancki minialbum Off & On, a w listopadzie tego samego roku drugi minialbum Greasy Love wydany nakładem Polydor^[2][12]. Jej pierwszy występ zagraniczny miał miejsce latem 2013 roku na Ibizie^[2]. Z powodu nieporozumień twórczych doszło do rozwiązania jej kontraktu z wytwórnią Polydor^[13]. Wkrótce potem założyła własne wydawnictwo Mint Records i podpisała kontrakt z BMG^[3].

W pierwszej połowie lutego 2015 roku okazał się teledysk do singla „Electric Bones”^[14], natomiast w marcu tego samego roku singel „Wolfback”, który zawierał sample z utworu Ratatat „Loud Pipes”^[15]. We wrześniu 2015 roku premierę miał jej trzeci minialbum Electric Bones, wydany w wersji cyfrowej nakładem BMG^[16][17]. Już po premierze EP-ki, 4 listopada tego samego roku ukazał się teledysk do utrzymywanej w popowym stylu piosenki „Junk Food”^[18].

W styczniu 2017 roku wydała singel „Waste My Time”^[19], a następnie 3 marca tego samego roku wydała swój debiutancki album studyjny Forgotten Pleasures^[17].

W 2020 roku, w okresie pandemii COVID-19 napisała i nagrała w swoim domowym studiu we wschodnim Londynie cały swój drugi album studyjny^[4][20], we współpracy z Kartel Music Group. Płyta Last Of The 20th Century Girls miała swoją premierę 13 maja 2022 roku^[21]. Powiedziała o nim, że „uchwyca dziwny okres” w jej życiu. Dodała, iż został „napisany w kontekście ogromnych zmian”^[4]. Album osiągnął 43. miejsce na brytyjskiej liście Official Independent Albums Chart^[22].

Wcześniej, bo w 2019 roku rozpoczęła również nowy projekt muzyczny o nazwie Ttrruuces wraz z Julesem Apollinaire, współproducentem swojego debiutanckiego albumu. Ich pierwszy album, zatytułowany także Ttrruuces, ukazał się 26 czerwca 2020 roku nakładem Believe Music. Promował go m.in. singel „Evil Elephant”^[11][23][4]. Drugi album studyjny Jjuuiices miał swoją premierę 20 października 2023 roku^[24].

14 lutego 2025 roku wydała swój solowy minialbum Stay Kinky^[4], o którym powiedziała, że jest to jej „najmniej poważna twórczość”, a przy jej tworzeniu czerpała z muzyki popowej z przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Po jego premierze ukazał się teledysk do piosenki „Fishbowl”^[25].

Współpracowała z wieloma artystami. Została współautorką utworu „Good Looking” z modelką, piosenkarką i aktorką Suki Waterhouse^[26], który uzyskał status złotej płyty w Wielkiej Brytanii^[27]. Była gościnną wokalistą zespołu Blossoms w ich singlu „To Do List (After the Breakup)”, który ukazał się 9 października 2023 roku^[28][29]. Współpracowała z nowojorską artystką Remy Bond, przyczyniając się w szczególności do napisania viralowego utworu „Summer Song”^[30][31], a także piosenek „Red, White and Blue”^[32], „Don’t Go Back To Paris”, „San Francisco”^[33] i „Star Shaped Baby”^[34]. Przy pisaniu piosenek współpracowała także z Milesem Kane’em^[35].

Grała jako support dla takich artystów, jak Suki Waterhouse^[36], Jake Bugg^[37], Courteeners, Brandon Flowers i Miles Kane^[7][8].

Zajmuje się również produkcją i reżyserią własnych teledysków^[5].

W swojej muzyce łączy różne gatunki muzyczne, od grunge’u lat 90. XX wieku przez shoegaze i hip-hop po garage pop czy muzykę elektroniczną. Komponuje sama, głównie na gitarze, a także na pianinie^[3]. Jej muzyka klasyfikowana jako m.in.: garage pop, indie rock^[38], psychodeliczny pop, indie pop, blues-rock, pop-rock^[39], post-punk^[40], rock alternatywny czy electropop^[41].

Słuchała jazzu i ciężkiego bluesa, m.in.: Howlin’ Wolfa, T. Rexa i The Kinks^[2], a także Lou Reeda, The Velvet Underground, Iggy’ego Popa i Davida Bowiego^[42]. Jej inspiracją muzyczną stali się tacy artyści, jak The Kinks i Kanye West^[2], a jej ulubionymi zespołami są m.in. The White Stripes i The Strokes i The Velvet Underground^[7].

• Oficjalna strona (ang.)
• Findlay w bazie AllMusic (ang.)
• Findlay w bazie Discogs.com (ang.)